Ολλανδία: Για πρώτη φορά ευθανασία σε παιδί 2 ετών

Σε ευθανασία υποβλήθηκε μωρό ηλικίας δύο ετών στην Ολλανδία, στην πρώτη περίπτωση υποβοηθούμενου θανάτου σε παιδί κάτω των 12 ετών.

Στο παιδί έγινε ευθανασία στα τέλη του 2025, όπως αποκαλύφθηκε από την υπουργό Υγείας, Σόφι Χέρμανς προς το ολλανδικό κοινοβούλιο τον Ιούνιο.

Η ευθανασία βρεφών εφαρμόζεται στην Ολλανδία εδώ και πολλά χρόνια. Πριν την πρόσφατη αλλαγή στη νομοθεσία, μόνο νεογέννητα και παιδιά άνω των δώδεκα ετών μπορούσαν να υποβληθούν σε ευθανασία. Ωστόσο, αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένα παιδί κάτω των 12 ετών, που δεν ήταν βρέφος, πέθανε μέσω ευθανασίας στη χώρα.
 

Το παιδί είχε γεννηθεί πρόωρα, μόλις στην 26η εβδομάδα κύησης και αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως εγκεφαλική παράλυση, διαταραχή όρασης, επιληπτικές κρίσεις. Δεν ανταποκρίνονταν στην αγωγή, ήταν ανήσυχο και ανήμπορο να κοιμηθεί για μεγάλες περιόδους, ενώ η συσσώρευση βλέννας στους πνεύμονές του δυσχέραινε σημαντικά την αναπνοή του.

Λόγω μη αναστρέψιμης κατάστασης και των σωρευτικών επιπτώσεων αυτών των παθήσεων, οι γιατροί είχαν καταλήξει πως το παιδί δεν θα ζούσε μέχρι την ενηλικίωση. Διαπίστωναν επίσης πως καθίστατο ανέφικτη η ανακουφιση του πόνου του μέσω ιατρικής θεραπείας. Ηταν τότε που γονείς και ο θεράπων ιατρός αποφάσισαν να τερματίσουν τη ζωή του παιδιού.

Η Επιτροπή για τον Τερματισμό Ζωής νεογνών και παιδιών, στη σχετική έκθεσή της, καταλήγει στο συμπέρασμα πως ο γιατρός ενήργησε με τη δέουσα επιμέλεια και προέβη στη σωστή εκτίμηση. «Ολες οι πτυχές της “ανθρώπινης ύπαρξης” – όσον αφορά τις κινητικές δεξιότητες, τη συμπεριφορά και την προσωπικότητα – ήταν σοβαρά διαταραγμένες και δεν επρόκειτο να βελτιωθούν», ανέφερε η επιτροπή. «Παρόλες τις ιατρικές και μη ιατρικές παρεμβάσεις, οι γονείς και ο γιατρός δεν παρατήρησαν καμία βελτίωση στην κατάσταση του παιδιού και ήταν πεπεισμένοι ότι το παιδί υπέφερε αφόρητα και χωρίς προοπτική ανακούφισης».

Η Ολλανδία τροποποίησε το νόμο περί ευθανασίας το 2024, ώστε να επιτρέπεται η ευθανασία σε παιδιά ηλικίας μεταξύ 1 και 12 ετών υπό πολύ αυστηρές προϋποθέσεις – μεταξύ των οποίων, το παιδί πρέπει να βιώνει απελπιστική και αφόρητη ταλαιπωρία, να μην υπάρχει καμία άλλη εύλογη εναλλακτική και η αξιολόγηση της περίπτωσης από τουλάχιστον άλλον έναν ανεξάρτητο γιατρό.