Κουτσούμπας: Αποκαλυπτικές οι γονυκλισίες του κ. Τσίπρα

O ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, από το Ηράκλειο σχολιάζοντας την ομιλία του Τσίπρα στο Συνέδριο του SPD ανέφερε ότι "οι γονυκλισίες του κ. Τσίπρα, μπροστά στην αμαρτωλή γερμανική σοσιαλδημοκρατία σήμερα από το Βερολίνο, είναι αποκαλυπτικές. Όχι μόνο δείχνουν την πλήρη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τον θανάσιμο εναγκαλισμό του με τους συνεργάτες της Μέρκελ, όλους αυτούς δηλαδή που με τις πολιτικές τους θεριεύουν την ακροδεξιά και τον φασισμό."

Αναλυτικά στην ομιλία του σε σύσκεψη στελεχών του κόμματος το απόγευμα του Σαββάτου ο κ. Κουτσούμπας επεσήμανε: 

"Το παιχνιδάκι που παίζει η κυβέρνηση με το «κόβονται» - «δεν κόβονται» οι συντάξεις και τα προσχέδια του προϋπολογισμού, είναι το γνωστό παιχνιδάκι “τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου”.

Όμως οι συνταξιούχοι δεν είναι μικρά παιδιά να τους κοροϊδεύεις.

Ξέρουν πολύ καλά τι έχουν χάσει όλα αυτά τα χρόνια και με τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ξέρουν πολύ καλά πόσα τους έχουν κλέψει -γιατί για κλοπή πρόκειται- από όλα όσα με κόπους πλήρωσαν στα χρόνια της εργασίας τους.

Κι αν σήμερα, όπως λέει ο κ. Τσίπρας, το μέτρο της μείωσης των συντάξεων είναι αχρείαστο, αύριο -αν το απαιτούν οι δημοσιονομικοί στόχοι- θα είναι χρήσιμο.

Ακόμα κι αν δεν εφαρμοστεί την επόμενη χρονιά, το μέτρο θα συνεχίσει να κρέμεται “σαν δαμόκλειος σπάθη” πάνω από τα κεφάλια των συνταξιούχων.

Και για να έχουμε καλό ρώτημα: Το μέτρο της μείωσης των συντάξεων είναι αχρείαστο. Το μέτρο της μείωσης του αφορολόγητου, για το οποίο δεν μιλάει ούτε η κυβέρνηση ούτε η αξιωματική αντιπολίτευση, τι είναι;

Δεν είναι αχρείαστο;

Και μάλιστα ένα μέτρο, το οποίο προβλέπει τη φορολόγηση ακόμα και για εισοδήματα χαμηλότερα και από τα όρια της επίσημης φτώχειας!

Για παράδειγμα, είναι χαρακτηριστικό ότι για λαϊκά νοικοκυριά με 1 προστατευόμενο παιδί, το αφορολόγητο όριο συρρικνώνεται στα 5.905 ευρώ, από 8.864 ευρώ σήμερα.

Μάλιστα, απ’ ό,τι μαθαίνουμε, η κυβέρνηση ανάμεσα στα πολλά αντιλαϊκά σενάρια, αυτό που συζητάει τώρα, είναι να υπάρξει μερική περικοπή των συντάξεων και ταυτόχρονα να ξεκινήσουν έναν χρόνο νωρίτερα οι ψηφισμένες μειώσεις στο αφορολόγητο!

Σε κάθε περίπτωση τα παζάρια της κυβέρνησης με τα επιτελεία της Κομισιόν, τα οποία θέτουν στο λαό το «δίλημμα» από ποια τσέπη θα συνεχίσει να του τα παίρνει, για να ανακάμψει το κεφάλαιο, έχουν έναν απαράβατο όρο: Να μην κινδυνεύσουν τα «ματωμένα» πρωτογενή πλεονάσματα και οι άλλοι αντιλαϊκοί όροι που περιγράφουν τα μνημόνια.

Τα περί κοινωνικής δικαιοσύνης και στήριξης των αδυνάτων είναι λόγια χωρίς αντίκρυσμα, απλά συνθήματα για τις ομιλίες των κυβερνητικών στελεχών που συνεχίζουν την κοροϊδία των λεγόμενων “αντιμέτρων”, χωρίς όμως να λένε για το τσεκούρι που σχεδιάζεται ακόμα και στα ψίχουλα που εξήγγειλαν για τη διαχείριση της ακραίας φτώχειας.

Τα μόνα βέβαια “αντίμετρα” που παραμένουν άθιχτα, είναι τα μέτρα για την ενίσχυση των επιχειρηματικών κερδών, όπως η μείωση της φορολογίας για τους ομίλους και η επιδότησή τους μέχρι και 100% των ασφαλιστικών εισφορών για την πρόσληψη νέων εργαζομένων!

Αυτά είναι τα μέτρα που θα φέρει για ψήφιση η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Για αυτά τα μέτρα εγκαλεί τη ΝΔ, αν θα τα ψηφίσει.

Εννοείται πως η ΝΔ και με τα δύο χέρια θα ψηφίσει τα μέτρα ελάφρυνσης του κεφαλαίου, άλλωστε πολλά απ΄ αυτά είναι και δικές της προτάσεις.

Οι γονυκλισίες του κ. Τσίπρα, μπροστά στην αμαρτωλή γερμανική σοσιαλδημοκρατία σήμερα από το Βερολίνο, είναι αποκαλυπτικές. Όχι μόνο δείχνουν την πλήρη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τον θανάσιμο εναγκαλισμό του με τους συνεργάτες της Μέρκελ, όλους αυτούς δηλαδή που με τις πολιτικές τους θεριεύουν την ακροδεξιά και τον φασισμό.

Η συνταγματική αναθεώρηση είναι άλλη μια “δουλειά” που έχει αναλάβει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου και την εδραίωση της εξουσίας του.

Πέρα από τη “δικαίωση” των μνημονίων, ο κ. Τσίπρας τώρα αναλαμβάνει να αναπαλαιώσει το σάπιο αστικό πολιτικό σύστημα, απέναντι στο οποίο υπάρχει έντονη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Όλα τα υπόλοιπα, για την εμβάθυνση της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας που επιστρατεύει, για να σερβίρει την πρότασή του, είναι απλώς το περιτύλιγμα, που όμως δεν μπορεί να κρύψει το αντιδραστικό περιεχόμενο συνολικά του Συντάγματος, το οποίο στο πλαίσιο της σημερινής εξουσίας του κεφαλαίου, ούτε προοδευτικό ούτε δημοκρατικό μπορεί να γίνει.

Το περιεχόμενο της συνταγματικής αναθεώρησης το ομολόγησε ο ίδιος ο κ. Τσίπρας.

Επιδιώκουν να αναστηλώσουν ένα σάπιο πολιτικό σύστημα, το οποίο έχει καταπέσει στα μάτια του λαού, όχι μόνο γιατί πάνε κι έρχονται τα σκάνδαλα, οι μίζες, αλλά και γιατί αυτό το πολιτικό σύστημα ευθύνεται για τα απανωτά μνημόνια, το αντεργατικό - αντιλαϊκό οικοδόμημα, το οποίο γιγαντώθηκε στα χρόνια της κρίσης, χρεώνεται την ασυνέπεια λόγων και έργων.

Ιδιαίτερα στο τελευταίο ζήτημα, ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχτηκε πρωταθλητής.

Επιδιώκουν μονιμότερες, σταθερά αντιλαϊκές, αστικές κυβερνήσεις συνεργασίας.

Όχι μόνο για να μοιράζεται σε περισσότερα από ένα αστικά κόμματα η ευθύνη της αντιλαϊκής πολιτικής -πράγμα που μπορούν να το εξασφαλίσουν και με την απλή αναλογική- αλλά και για να μπορεί αυτή να υλοποιείται απρόσκοπτα χωρίς εμπόδια, κενά και παρεμβολές.

Αυτό επιδιώκουν με την πρότασή τους για την εκλογή του ΠτΔ και τη λεγόμενη εποικοδομητική ψήφο δυσπιστίας.

Όσο το κεφάλαιο χρειάζεται σταθερότητα στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής, για την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητά του, η εργατική τάξη, ο λαός, πρέπει με την πάλη τους, να επιδιώκουν το αντίθετο, για να καθυστερούν, να βάζουν εμπόδια στο δρόμο αυτό, να φτιάχνουν δηλαδή τα ρυάκια που θα οδηγούν στο ποτάμι, που θα μας βγάλει στη θάλασσα των ριζικών αλλαγών.

Και βέβαια είναι πρόκληση να μιλάει ο ΣΥΡΙΖΑ για δημοκρατία, λαϊκή κυριαρχία, όταν στους χώρους δουλειάς οργιάζει η τρομοκρατία και ο αυταρχισμός, η συμμετοχή σε μια απεργία πολλές φορές ισοδυναμεί με απόλυση.

Και η πρόκληση γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, αν σκεφτεί κανείς ότι, αυτή η κυβέρνηση, δίπλα στην εργοδοτική αυθαιρεσία, έβαλε με το νόμο της επιπλέον εμπόδια στο δικαίωμα της απεργίας.

Είναι τόσο «προοδευτικές» και «καινοτόμες» οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την συνταγματική αναθεώρηση, που δεν τολμούν καν να ψελλίσουν το διαχωρισμό κράτους – εκκλησίας, ο οποίος καθόλου δεν εμποδίζει την άσκηση του θρησκευτικού δικαιώματος, την θρησκευτική πίστη.

Μιλάμε για ένα αναγκαίο υπερώριμο αίτημα που δεν είναι καμιά επαναστατική αλλαγή.

Ένας αστικός εκσυγχρονισμός είναι, ο οποίος μάλιστα έχει θεσμοθετηθεί σε άλλες χώρες από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης.

Ο αγώνας του λαού -και όχι οι δήθεν αλλαγές απ’ τα πάνω- είναι εκείνος ο παράγοντας που μπορεί να κατοχυρώσει τα λαϊκά δημοκρατικά δικαιώματα, σε μια πορεία σύγκρουσης μ’ ένα σάπιο σύστημα, που ούτε διορθώνεται, ούτε εξυγιαίνεται.

 Απευθυνόμαστε σε όλους εκείνους που, παρά τις επιμέρους διαφωνίες τους, κατανοούν ότι η μαχητική στάση του ΚΚΕ ήταν πραγματική ασπίδα προστασίας.

Ότι τα πράγματα θα ήταν χειρότερα χωρίς το ΚΚΕ.

Και ότι τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν αδυνατίζει το ΚΚΕ.

Η στάση του ΚΚΕ, πάνω απ' όλα, συνέβαλε στο να μην επικρατήσει πλήρως η λογική της ηττοπάθειας.

Απευθυνόμαστε σε όλους εκείνους που ανησυχούν μπροστά στις επικίνδυνες εξελίξεις στην περιοχή μας. Τη συνέχιση του πολέμου στη Συρία. Τις απειλές για νέες επεμβάσεις. Τις αλλαγές συνόρων. Την τεράστια συσσώρευση στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή, με ασκήσεις και γυμνάσια, που παραπέμπουν σε πολεμικές συγκρούσεις μεγάλης κλίμακας. Την όξυνση της τουρκικής επιθετικότητας στο Αιγαίο και την Κύπρο.

Μπορούμε να πάμε μπροστά, μπορούμε να κάνουμε πολλά, μόνο με ένα πολύ πιο δυνατό ΚΚΕ, με ένα πολύ πιο ισχυρό εργατικό-λαϊκό κίνημα, με μια δυνατή αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή συμμαχία.

Να μεγαλώσουμε τα εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και με την οποία συμφωνεί κι επαυξάνει η ΝΔ.

Να πληθύνουμε τις εστίες αντίστασης και διεκδίκησης σύγχρονων δικαιωμάτων της νεολαίας και των εργαζομένων.

Να νιώσουν πραγματικά αδύναμοι: Κυβερνήσεις και κόμματα, που κάνοντας πράξη τις απαιτήσεις του ΣΕΒ, των εφοπλιστών και των τραπεζιτών, τσακίζουν τα όνειρα και τη ζωή μας.

Να βάλουμε μπροστά, σε πρώτο πλάνο, τις σύγχρονες ανάγκες του λαού και της νεολαίας.

Όλα αυτά μετριούνται με έναν βασικό δείκτη: Το πόσο δυνατό θα είναι το ΚΚΕ, ακριβώς γιατί είναι η αποφασισμένη δύναμη να μην εγκαταλείψει ποτέ τη θέση της στην εμπροσθοφυλακή των εργατικών και νεανικών αγώνων".