Το Σωματείο Εργαζομένων ΠΑΓΝΗ τιμά την 8η Μάρτη και δυναμώνει τη φωνή των γυναικών

Η 8η Μάρτη δεν είναι μια απλή επέτειος. Είναι ημέρα μνήμης και αγώνα για τις εργάτριες όλου του κόσμου που πάλεψαν και θυσιάστηκαν για μια ζωή με αξιοπρέπεια και δικαιώματα. Οι μεγάλοι γυναικείοι εργατικοί αγώνες των προηγουμένων αιώνων φωτίζουν και σήμερα το δρόμο του αγώνα.

Το Δ.Σ. του σωματείου ΠΑΓΝΗ τιμώντας την 8η Μάρτη, διοργάνωσε περιήγηση στην έκθεση για την Έλλη Αλεξίου και την Γαλάτεια Καζαντζάκη δύο εμβληματικές γυναικείες προσωπικότητες των ελληνικών γραμμάτων, οι οποίες συνέδεσαν τη ζωή και το έργο τους με τους αγώνες και τις αγωνίες αυτού του τόπου και αφιέρωσαν το ταλέντο τους στον αγώνα για έναν καλύτερο κόσμο. Σημαντική συμβολή στην ξενάγηση πρόσφερε η φιλόλογος Φουκαράκη Ειρήνη την οποία ευχαριστούμε δημόσια.
Το πολύπλευρο έργο της Έλλης Αλεξίου —μυθιστορήματα, διηγήματα, παιδικά βιβλία, θεατρικά έργα, εκπαιδευτικά δοκίμια και ανθολογίες για την ποίηση της Αντίστασης— παραμένει «σύντροφος» και «δάσκαλος» των νέων γενεών.
Η φετινή ιστορική επέτειος της 8ης Μαρτίουέρχεται σε μια περίοδο που η φλόγα του πολέμου απειλεί τους λαούς με όλεθρο! Και έρχεται λίγες μόνο μέρες μετά από το εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο «Βιολάντα» που κόστισε τη ζωή σε πέντε εργαζόμενες μανάδες που δε γύρισαν πίσω στα παιδιά τους, γιατί η εργοδοσία δεν πήρε ποτέ τα μέτρα ασφάλειας και προστασίας που έπρεπε επειδή αποτελούσαν  κόστος για την επιχείρηση.
Στη μνήμη αυτών των γυναικών, των ηρωίδων της καθημερινότητας, αφιερώνουμε την φετινή επέτειο, με την υπόσχεση ότι θα δυναμώσουμε τον αγώνα για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας, ενάντια στην εργοδοτική βία, την εντατικοποίηση, την 13ωρη δουλειά, τα ακανόνιστα ωράρια, τις βάρδιες μέχρι τελικής πτώσης!
Στεκόμαστε απέναντι σε κάθε μορφή βίας και καταπίεσης είτε προέρχεται από το οικογενειακό περιβάλλον είτε από το επαγγελματικό και αγωνιζόμαστε για μέτρα προστασίας του γυναικείου οργανισμού και της μητρότητας, για  μέτρα προστασίας της υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.

Image

Σήμερα, οι γυναίκες υγειονομικοί φεύγουν εξαντλημένες σωματικά και ψυχικά από τη δουλειά, εξαιτίας της εντατικοποίησης, της «ευελιξίας», της εργασίας μέχρι τα βαθιά γεράματα με την «ενεργό γήρανση». Ακανόνιστα ωράρια, βάρδιες μέχρι τελικής πτώσης. Χωρίς μέτρα προστασίας του γυναικείου οργανισμού και της μητρότητας, χωρίς μέτρα υγείας και ασφάλειας, γιατί θεωρούνται κόστος.
Ø  Διεκδικούμε οργανωμένες δημόσιες δομές φροντίδας των παιδιών και των ηλικιωμένων έτσι ώστε οι εργαζόμενες γυναίκες να έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο.
Ø  Διεκδικούμε ολόπλευρη μόρφωση με αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν παιδεία και εργασία στο αντικείμενο των σπουδών μας .
Ø  Παλεύουμε ενάντια στην πολιτική που βάζει τα κέρδη πάνω απ’ τις ζωές μας και καταργεί θεμελιώδη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, που καταργεί την μόνιμη και σταθερή δουλειά και καταδικάζει τη γυναίκα σε μια ασφυκτική καθημερινότητα, σε μια ζωή «λάστιχο» να τρέχει να τα προλάβει  όλα .

Image

Οι γυναίκες υγειονομικοί γνωρίζουμε πολύ καλά και ζούμε καθημερινά όλες αυτές τις επικίνδυνες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί εις βάρος μας .
Τον 21ο αιώνα ΔΕΝ  πρέπει να συμβιβαστούμε με το μέλλον που μας ετοιμάζουν! Η ανάπτυξη και η πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας κάνει ρεαλιστικό να δουλεύουμε λιγότερο και να ζούμε ποιοτικότερα!
Η πραγματική ασπίδα προστασίας και διέξοδος απέναντι σε αυτή την τραγική κατάσταση είναι η συλλογική μας δράση στα σωματεία και το ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα. Με την συλλογική μας δράση και οργάνωση μπορούμε να παλέψουμε την πολιτική που διαιωνίζει την γυναικεία ανισοτιμία και στο έδαφος της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης η γυναίκα μπορεί να βρει το θάρρος, την τόλμη και την αντοχή να διεκδικήσει τη ζωή που της αξίζει,  να παλέψει για μια κοινωνία χωρίς καταπίεση, εκμετάλλευση και πόλεμο.
Η 8η Μάρτη είναι μέρα αγώνα. Μέρα που μας θυμίζει ότι τίποτα δεν χαρίστηκε. Όλα κατακτήθηκαν με θυσίες, οργάνωση και συλλογική πάλη. Και με τον ίδιο δρόμο θα συνεχίσουμε».