Σύλλογος ΗΡΥΔΑ: Τα άτομα με αυτισμό δεν είναι... αόρατα - Πρέπει να μας μετρήσουν!
Το ηχηρό μήνυμα που στέλνουν τα μέλη του συλλόγου ΗΡΥΔΑ. Τα κενά της Πολιτείας και... ο μύθος της συμπερίληψης.
Η συμπερίληψη είναι μία λέξη πολύ της μόδας. «Φοριέται» πολύ αλλά το ερώτημα είναι: Εφαρμόζεται;
Η απάντηση προφανής αλλά καθόλου λογική: «Όχι!»
Εκεί, όπου το κράτος απουσιάζει, οι γονείς έρχονται να καλύψουν τα κενά. Το φαινόμενο αυτό το συναντάμε και στον σύλλογο ΗΡΥΔΑ (Ηρακλείου Υποστήριξης Δικαιωμάτων Αυτισμού) που δημιουργήθηκε πριν από δύο χρόνια και προσπαθεί να συσπειρώσει οικογένειες ατόμων με αυτισμό, να διεκδικήσει τα αυτονόητα και να εξασφαλίσει ένα καλύτερο αύριο για τα άτομα με αυτισμό.
Στο podcast που ακολουθεί μιλούν η πρόεδρος του συλλόγου, κ. Νίκη Κόπακα και το μέλος του ΔΣ του συλλόγου, κ. Ελπίδα Μανουρά.
Το πρώτο πρόβλημα είναι πως στο Ηράκλειο υπάρχει μία «μαύρη τρύπα», δεν έχει γίνει καταγραφή των ατόμων με αυτισμό, που αποτελεί το πρώτο βήμα για τη στήριξή τους.
Ένα μεγάλο «αγκάθι» αποτελεί το γεγονός ότι όσο τα σχολεία είναι κλειστά, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για τα άτομα με αυτισμό, καμία δομή, καμία απασχόληση. Ο σύλλογος οργανώνει ένα camp διάρκειας ενός μήνα που εξυπηρετεί έναν συγκεκριμένο αριθμό παιδιών. Όμως, η Πολιτεία είναι εκείνη που πρέπει να προχωρήσει σε κάτι οργανωμένο που να καλύπτει τις ανάγκες των οικογενειών τους.
Ακόμα, όμως, και όταν τα σχολεία είναι ανοιχτά, δεν υπάρχει το προσωπικό αλλά και οι υποδομές που απαιτούνται. Είδαμε πρόσφατα τι συνέβη με τα ειδικά σχολεία που παλιότερα βρίσκονταν στην περιοχή του Αγίου Ιωάννη Χωστού.
Και μετά το σχολείο… τι;
Ένα αίτημα των οικογενειών των ατόμων με αυτισμό είναι να δημιουργηθούν δομές για τις ηλικίες άνω των 18. Σήμερα, δυστυχώς, όταν το σχολείο τελειώνει, τα άτομα αυτά κλείνονται στο σπίτι αφού δεν υπάρχει κανένας χώρος για να τα φιλοξενήσει.
Φυσικά, οι γονείς δεν είναι σε θέση να τους στηρίζουν πάντα. Εργάζονται, τα έσοδα δεν αρκούν για να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες ενώ μεγαλώνουν και οι ίδιοι, εξουθενώνονται και η μεγαλύτερή τους αγωνία είναι τι θα συμβεί όταν εκείνοι φύγουν από τη ζωή.
«Χορεύουμε για τη Ζωή» – Μια μουσικοχορευτική σύμπραξη για καλό σκοπό
«Θέλουν τα παιδιά μας να είναι αόρατα»
Οι κ.κ. Κόπακα και Μανουρά μιλάνε για τον τρόπο που η κοινωνία αντιμετωπίζει τα άτομα με αυτισμό. Αν και έχουν γίνει βήματα προόδου, η κοινωνία στρέφει αλλού το βλέμμα, θέλει να κάνει τα παιδιά αυτά αόρατα…
Στέλνουν, τέλος, το δικό τους μήνυμα στους γονείς που μόλις πήραν μία διάγνωση στα χέρια τους. Δεν πρέπει να χάσουν χρόνο αλλά να αποδεχτούν την κατάσταση και να πράξουν το καλύτερο για τα παιδιά τους.
Συνάντηση Βοργιά-ΗΡΥΔΑ: Προτάσεις για ένα ολοκληρωμένο σχέδιο στήριξης των ατόμων με αυτισμό
- Κνωσός: Τέλος οι συμβασιούχες καθαρίστριες στο αναψυκτήριο - Ιδιώτης στις τουαλέτες, αλλά μόνο για μία βάρδια!
- Συλλυπητήρια Σημανδηράκη για τον θάνατο του Γιώργου Πουλιδάκη
- Μαργαρίτες: Η γιαγιά που πήγε… σηκωτή στο πανηγύρι και έκλεψε την παράσταση - Βίντεο
