ΚΡΗΤΗ
Τίτος Ταμπακάκης: από την αγκαλιά της Μεγάλης Παναγίας στην σκέπη της Παναγίας των Εισοδίων
Αφιέρωμα στον νέο Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου, λίγες ώρες πριν την χειροτονία του- δείτε φωτογραφίες
Tης Ευαγγελίας Καρεκλάκη
Η χειροτονία του νέου Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου, Τίτου Ταμπακάκη, πρωτοσύγκελλου της Μητρόπολης Πέτρας και Χερρονήσου, θα τελεστεί το Σάββατο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο, παρουσία πλήθους πιστών – ανθρώπων που θα έρθουν όχι μόνο από τα Χανιά, τη νέα του Μητρόπολη, αλλά και από τη Νεάπολη, τον τόπο που τον γέννησε, τον μεγάλωσε και τον σημάδεψε πνευματικά.
Προέρχεται από πολύτεκνη οικογένεια, με τέσσερα παιδιά, τρία αγόρια και ένα κορίτσι. Μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον αγάπης, πίστης και απλότητας. Έχασε τον πατέρα του, Μιχάλη Ταμπακάκη, πριν από χρόνια, ενώ η σχέση του με τη μητέρα του, την κ. Αργυρώ, είναι βαθιά και τρυφερή. Η είδηση της εκλογής του γιου της τη βρήκε βαθύτατα συγκινημένη, όπως και ολόκληρη τη Νεάπολη.
Στη χειροτονία θα είναι όλοι εκεί: τα αδέλφια του, τα ανίψια του, συγγενείς, φίλοι, συνεργάτες και τα πνευματικά του παιδιά. Άνθρωποι που δεν τον γνώρισαν απλώς ως κληρικό, αλλά ως στήριγμα, συνοδοιπόρο και παρηγορητή.
Η Μεγάλη Παναγία – η αρχή όλων
Η παιδική και εφηβική του ηλικία είναι άρρηκτα δεμένη με τον επιβλητικό ναό της Μεγάλης Παναγίας, στην κεντρική πλατεία της Νεάπολης – τον μεγαλύτερο ναό της Ανατολικής Κρήτης, αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Εκεί διακόνησε από μικρό παιδί. Εκεί έζησε τις πρώτες ακολουθίες, τις πρώτες συγκινήσεις, τα πρώτα σκιρτήματα της κλήσης.
Η Μεγάλη Παναγία δεν είναι απλώς ο ναός του τόπου του. Είναι η «μητέρα» και προστάτιδά του, όπως λένε όσοι τον γνωρίζουν. Όλες εκείνες οι στιγμές χαράχτηκαν βαθιά στην ψυχή του και σταδιακά τον οδήγησαν στον πόθο της μοναχικής αφιέρωσης και της ιεροσύνης.
Καθοριστική υπήρξε η γνωριμία του, στα εφηβικά του χρόνια, με τον μακαριστό Μητροπολίτη Πέτρας και Χερρονήσου Νεκτάριο. Ιεροπρεπής, επιβλητικός, με πνευματικό κύρος, ο Νεκτάριος έδωσε έναν νέο αέρα στη Μητρόπολη και ενέπνευσε όχι μόνο τον πατέρα Τίτο, αλλά και πολλούς νέους της εποχής. Ο Τίτος υπήρξε πνευματικό του παιδί με την ουσιαστική έννοια του όρου.
Σε ηλικία μόλις 19–20 ετών, ως μοναχός και διάκονος πλέον, υπήρξε διάκονος του Νεκταρίου. Έμενε μαζί του στο Επισκοπείο, τον συνόδευε καθημερινά σε ακολουθίες, ποιμαντικές επισκέψεις, ενορίες. Από αυτή τη στενή συνύπαρξη αποκόμισε πολύτιμες εμπειρίες, βιωματικά μαθήματα και πνευματικές παρακαταθήκες που τον συνοδεύουν μέχρι σήμερα.
Ριζάρειος, διασπορά και ευρύς ορίζοντας
Στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή ξεχώρισε για το ήθος και τη φιλόκαλη διάθεσή του. Αγαπητός σε μαθητές όλων των τάξεων, με ιδιαίτερη αγάπη για την τάξη στην Εκκλησία και την ψαλμωδία, αναλάμβανε συχνά την επιμέλεια των τελετουργικών. Φιλίες εκείνης της περιόδου διατηρούνται μέχρι σήμερα, όπως με τον Μητροπολίτη Ισπανίας Βησσαρίωνα.
Αργότερα, ύστερα από προτροπή του Νεκταρίου και μέσα από τη φιλία του με τον τότε Μητροπολίτη Γαλλίας Εμμανουήλ, (σήμερα Γέρων Χαλκηδόνος) βρέθηκε στη Γαλλία. Η επαφή του με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η ποιμαντική της διασποράς διεύρυναν τους ορίζοντές του και «σφράγισαν» τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται σήμερα την Εκκλησία: παρούσα στον κόσμο, με εξωστρέφεια, χωρίς φόβο.
Ένας ποιμένας προσιτός, με καρδιά ανοιχτή…
Όσοι μιλούν για τον πατέρα Τίτο στέκονται πρώτα στον άνθρωπο. Εργατικός, αποτελεσματικός, εξωστρεφής με την ουσιαστική έννοια: πλησιάζει τον άλλον για να τον ακούσει. «Σπάει» εύκολα τον πάγο, «ξεκλειδώνει» εύκολα καρδιές, δημιουργεί σχέσεις εμπιστοσύνης. Προσηνής, κοινωνικός, με γλυκύτητα και χιούμορ, όπως αναγνωρίζουν όσοι τον ξέρουν.
Έχει ιδιαίτερη επαφή με τους νέους, δεν φοβάται τον διάλογο, εκφράζει τα συναισθήματά του, ακούει απόψεις, ενημερώνεται για όσα συμβαίνουν στον κόσμο. Είναι ανοιχτών οριζόντων, με ευρύτητα πνεύματος, χωρίς να χάνει τα όρια της εκκλησιαστικής παράδοσης.
Στήριξε – και συνεχίζει να στηρίζει – αμέτρητους ανθρώπους. Πνευματικά παιδιά, οικογένειες σε δοκιμασία, ανθρώπους που πενθούν ή «λυγίζουν». «Τον έπαιρναν τηλέφωνο και αν ήταν μία επείγουσα ανάγκη, πήγαινε ο ίδιος να τους συναντήσει στο σπίτι τους. Με ενσυναίσθηση και διακριτικότητα» περιγράφουν.
Η ποιμαντική του δεν περιορίστηκε ποτέ στους τοίχους του ναού: φυλακές, καφετέριες, γηροκομεία, γήπεδα, καθημερινή ζωή. Όπου ήταν ο άνθρωπος, εκεί ήταν και ο Τίτος.
«Τον χαροποιεί βαθιά όταν ο λόγος της Εκκλησίας ακούγεται καθαρός και αληθινός. Αυτό που τον πληγώνει είναι η διαστρέβλωση του. Θέλει μια Εκκλησία που στέκεται ψηλά και είναι παρούσα με λόγο και μαρτυρία».
Με την ευχή της Παναγίας
Τα συναισθήματα στην κοινωνία της Νεάπολης είναι ανάμικτα. Χαίρονται για την τιμή και την ευλογία,· στεναχωριούνται, όμως, γιατί αποχωρίζονται έναν δικό τους άνθρωπο. Η αγάπη, όμως, δεν χάνεται…
Η ευχή όλων είναι μία: η Μεγάλη Παναγία να καθοδηγεί τις αποφάσεις και τα ποιμαντικά του βήματα, ώστε ο νέος Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου, να είναι άξιος και ευλογημένος ποιμένας, δυναμικός στα καθήκοντά του και πάντοτε δίπλα στον άνθρωπο. Όπως είναι σε όλη του τη ζωή…
Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη
