Πόθεν έσχες, κύριε Τσίπρα;

«Δεν μπορείς να επιρρίπτεις ευθύνες στους πολίτες όταν χρωστάς την πολιτική σου επιβίωση στις τράπεζες», είπε πρόσφατα η εκπρόσωπος Τύπου της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, Θεώνη Κουφονικολάκου.

Δίκιο έχει. Γιατί, γενικώς, το να χρωστάς δεν είναι ούτε τίτλος τιμής ούτε πολιτικό παράσημο. Ούτε για έναν απλό πολίτη, πολύ σε περισσότερο για ένα πολιτικό κόμμα. Κι όταν χρωστάς, το ελάχιστο που οφείλεις είναι να λες πόσα χρωστάς, σε ποιους τα χρωστάς και με ποιον τρόπο τα αποπληρώνεις. Να γνωρίζουμε αν εξυπηρετείς κανονικά τις υποχρεώσεις σου, αν είναι γνωστοί οι δανειστές σου, κι αν κάποιοι κάνουν τα στραβά μάτια και κάνεις πως πληρώνεις ενώ είσαι, κατά τα λαϊκή γλώσσα… μπαταχτσής! 

Στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς πολιτικά, υπάρχουν δημόσια διαθέσιμα στοιχεία. Το ύψος των οφειλών του είναι γνωστό και είναι επίσης γνωστό ότι η εξυπηρέτησή τους γίνεται στο πλαίσιο των προβλεπόμενων διαδικασιών. Ρυθμισμένα και με δόσεις. 

Το ίδιο, όμως, δεν μπορεί να ειπωθεί για το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα.

Από πού προέρχονται οι οικονομικοί του πόροι; Αφού δεν υπάρχουν φανεροί και θεσμικοί χρηματοδότες, τότε ποιοι ρίχνουν χρήμα κάτω από το τραπέζι; Ποιος χρηματοδοτεί μια τόσο έντονη πολιτική και επικοινωνιακή παρουσία; Πώς καλύπτεται το κόστος μιας προεκλογικής καμπάνιας που, σύμφωνα με δημόσιες εκτιμήσεις, είναι ιδιαίτερα απαιτητική, όταν δεν υπάρχει κρατική χρηματοδότηση και δεν έχει παρουσιαστεί δημόσια μια οργανωμένη βάση μελών που να συνεισφέρει οικονομικά; Βουλευτής ο ίδιος δεν είναι για να… τσοντάρει οικονομικά αλλά ούτε η ΕΛΑΣ έχει κρατική χρηματοδότηση αφού δεν είναι κόμμα με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

Και υπάρχει και κάτι ακόμη.

Η έκταση της προβολής του νέου φορέα είναι εμφανής και… κραυγάζει. Πολύ μεγαλύτερη από εκείνη άλλων κομμάτων που διαθέτουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και κρατική χρηματοδότηση. Είναι προϊόν αποκλειστικά πολιτικού ενδιαφέροντος; Είναι αποτέλεσμα επικοινωνιακής στρατηγικής; Ή υπάρχει κάποια άλλη εξήγηση; Αυτά είναι ερωτήματα που εύλογα τίθενται στον δημόσιο διάλογο.

Η διαφάνεια δεν είναι υποχρέωση μόνο των αντιπάλων. Είναι υποχρέωση όλων. Και όποιος διεκδικεί να κυβερνήσει τη χώρα οφείλει πρώτος να δίνει το παράδειγμα.

Γι’ αυτό, κύριε Τσίπρα, η απάντηση δεν μπορεί να είναι υπεκφυγές ή γενικόλογες αναφορές. Η απάντηση πρέπει να είναι συγκεκριμένη: ποιοι είναι οι πόροι του νέου πολιτικού φορέα, από πού προέρχονται και με ποιο θεσμικό πλαίσιο ελέγχονται.

Με δύο λέξεις, ειλικρινά, καθαρά… παντελονάτα: Πόθεν έσχες;