Πυροσβέστες στα όρια: Νεκροί, τραυματίες, λιποθυμίες... Αλλά το επάγγελμα ακόμα δεν είναι "επικίνδυνο"
Δεν αρκούν τα χειροκροτήματα μπροστά στις κάμερες. Δεν αρκούν οι ευχαριστίες μετά από κάθε καταστροφή
της Ευαγγελίας Καρεκλάκη
Η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο με πολλαπλά μέτωπα πυρκαγιών. Έναν πόλεμο που μετρά ήδη ανθρώπινες απώλειες, καμένες περιουσίες και εξαντλημένους πυροσβέστες που συνεχίζουν να επιχειρούν στα όρια των ανθρώπινων αντοχών.
Μέσα σε λίγα 24ωρα στη χώρα μας χάθηκαν πέντε πυροσβέστες στο πεδίο της μάχης. Δύο πυροσβέστες εγκλωβίστηκαν και έχασαν τη ζωή τους στο πύρινο μέτωπο του Ρεθύμνου, ενώ ένας ακόμη αξιωματικός κατέρρευσε στο Γύθειο κατά τη διάρκεια επιχείρησης. Την Κυριακή είχαμε σύγκρουση δύο πυροσβεστικών ελικοπτέρων με δύο νεκρούς, τραγωδία που κατέδειξε με τον πιο δραματικό τρόπο το επίπεδο επικινδυνότητας κάτω από το οποίο διεξάγονται οι επιχειρήσεις.
Σοκαριστικό video: Η στιγμή της σύγκρουσης των δύο πυροσβεστικών ελικοπτέρων
Την ίδια ώρα στα πύρινα μέτωπα καταγράφονται καθημερινά λιποθυμικά επεισόδια, τραυματισμοί, κατάγματα, εγκαύματα, αναπνευστικά προβλήματα και περιστατικά σοβαρής αφυδάτωσης. Πυροσβέστες μεταφέρονται σε νοσοκομεία και, μόλις οι συνθήκες το επιτρέψουν, οι συνάδελφοί τους καλούνται να καλύψουν τα κενά και να συνεχίσουν τη μάχη.
Παράλληλα, πληθαίνουν οι δημόσιες καταγγελίες και οι μαρτυρίες πυροσβεστών για τεράστια επιχειρησιακή πίεση, συνεχείς μετακινήσεις από μέτωπο σε μέτωπο και πολύωρες επιχειρήσεις χωρίς τον αναγκαίο χρόνο ανάπαυσης. Ανάμεσα στα ζητήματα που θέτουν με ιδιαίτερη ένταση είναι και η μη τήρηση, όπως καταγγέλλουν, του επιχειρησιακού πρωτοκόλλου που προβλέπει την παρουσία τουλάχιστον ενός μόνιμου πυροσβέστη σε κάθε πλήρωμα οχήματος. Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι, λόγω των ελλείψεων προσωπικού και της διαρκούς πίεσης του μηχανισμού, σε αρκετές περιπτώσεις τα πληρώματα στελεχώνονται χωρίς να πληρούται αυτή η προϋπόθεση, γεγονός που-όπως επισημαίνουν- επηρεάζει τόσο την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα όσο και την ασφάλεια του προσωπικού.
Και είναι μεγάλη αντίφαση οι άνθρωποι που μπαίνουν μέσα στις φλόγες και διακινδυνεύουν τη ζωή τους, να εξακολουθούν να διεκδικούν την αυτονόητη πλήρη αναγνώριση του επαγγέλματός τους ως επικίνδυνου και ανθυγιεινού. Είναι μια αντίφαση που γίνεται ακόμη πιο προκλητική όταν η χώρα θρηνεί πυροσβέστες που έχασαν τη ζωή τους εν ώρα καθήκοντος, αποδεικνύοντας με τον πιο τραγικό τρόπο τι σημαίνει αυτή η αποστολή.
Δεν αρκούν τα χειροκροτήματα μπροστά στις κάμερες. Δεν αρκούν οι ευχαριστίες μετά από κάθε καταστροφή. Οι πυροσβέστες δεν χρειάζονται ηρωοποίηση μία φορά τον χρόνο. Χρειάζονται επαρκές προσωπικό, σύγχρονο εξοπλισμό, ασφαλείς συνθήκες εργασίας, ουσιαστική μέριμνα για την υγεία τους και πολιτικές αποφάσεις που θα ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα της νέας εποχής των ακραίων πυρκαγιών.
Γιατί όταν οι πυροσβέστες αρχίζουν να καταρρέουν, δεν καταρρέουν μόνο οι άνθρωποι που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Καταρρέει η ίδια η αντοχή του μηχανισμού που καλείται να προστατεύσει όλους εμάς. Και αυτό δεν είναι απλώς επιχειρησιακό πρόβλημα. Είναι ζήτημα ευθύνης, αξιοπρέπειας και σεβασμού απέναντι σε εκείνους που κάθε φορά μπαίνουν στη φωτιά για να μπορέσουμε οι υπόλοιποι να μείνουμε ασφαλείς.
- Νότιο Ρέθυμνο: Ο Παράδεισος απ’ την Κόλαση απέχει ελάχιστα… δευτερόλεπτα!
- Το ΛΙΓΟ και το ΠΟΛΥ βλάπτουν …
- Πόθεν έσχες, κύριε Τσίπρα;
