"Να πουληθούν όλα και ό,τι μείνει να καεί"

Του Αλέξανδρου Μαυρικάκη

«η βλακεία, η εγωπάθεια, η μωρία

και η γενική αναπηρία της ηγετικής τάξης

στη σημερινή Ελλάδα

σε φέρνει στην ανάγκη να ξεράσεις[...]

είμαι βέβαιος πως τούτοι οι ελεεινοί

δεν αντιπροσωπεύουν τη ζωντανή Ελλάδα»

Γ. Σεφέρη, Ημερολόγιο  

 Με τα τρία μνημόνια πουλήσαμε τα περισσότερα και καλύτερα χρυσαφικά της  χώρας. Αεροδρόμια, σιδηρόδρομο,  δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς,  κρατικά κτίρια, ακίνητα… και ων ουκ έστιν αριθμός.

 Και η εκποίηση (αν και βγήκαμε υποτίθεται από τα μνημόνια) συνεχίζεται στο όνομα της «ανάπτυξης» και της «αναθέρμανσης της οικονομίας». Η φτωχοποίηση του ελληνικού λαού εντάσσεται και αυτή στην εργώδη προσπάθεια «ανάπτυξης» της χώρας.[1] Το μεταπρατικό μοντέλο ανάπτυξης [2]  της χώρας, το επιβεβαίωσε ο πρωθυπουργός σε δήλωσή του σε τηλεοπτική εκπομπή:  «Η εκστρατεία να ‘πουλήσουμε’ τη χώρα και τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα είναι μια εκστρατεία που θα την αναλάβω προσωπικά εγώ».[3]

Και η χώρα αυτή πράγματι συνεχίζει να πωλείται.

Με το Ν.5325/2026 «απορροφάται» η ΔΕΥΑ από την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ και η ΡΑΕ μετεξελίχθηκε  σε ΡΑΑΕΥ (Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων Ενέργειας και Υδάτων) με σημαντική διεύρυνση αρμοδιοτήτων αποκτώντας εποπτικό και ρυθμιστικό ρόλο σε τρείς βασικούς τομείς:

-Ενέργεια (ηλεκτρική ενέργεια)

-Ύδατα (ΕΥΔΑΠ,ΕΥΑΘ,ΔΕΥΑ)

-Απόβλητα

 Η μετοχική σύνθεση της ΕΥΔΑΠ ΑΕ την 31/12/25 έχει ως εξής:  Ελληνικό δημόσιο 50%(+1), Υπερταμείο 11,33%, Νομικά πρόσωπα 30,59% και φυσικά πρόσωπα το υπόλοιπο.     

Η μετοχική σύνθεση της ΕΥΑΘ ΑΕ την 31/12/24 έχει ως εξής:

Ελληνικό δημόσιο  50%(+1), ΕΕΣΥΛ ΑΕ (Υπερταμείο) 24,02 %, Vigie Group 5,46% και λοιποί το υπόλοιπο.

Και οι δυο εταιρείες είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών.  

Στην ΕΥΑΘ ΑΕ συμμετέχει η Vigie Group (πρώην Suez Group)  που είναι γαλλική πολυεθνική και από τις μεγαλύτερες στο τομέα διαχείρισης υδάτινων πόρων, επεξεργασίας λυμάτων και διαχείρισης αποβλήτων.

Αν λάβουμε υπόψη τη μετοχική σύνθεση, την νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης, τη μεταφορά δικτύων και εγκαταστάσεων σε ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ και την εκφρασμένη δημόσια θέση του πρωθυπουργού να «πουλήσει»,  τα συμπεράσματα συνάγονται εύκολα.

Ο πόλεμος του νερού έχει αρχίσει. [4]     

Με  το  Ν.5324/2026 δημιουργείται νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία «Οργανισμός Ανάπτυξης και Διαχείρισης Ελληνικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς Α.Ε.» με διακριτικό τίτλο «Hellenic Heritage» (Ελληνική Κληρονομιά).

Με το νόμο αυτό παραδίνεται η διαχείριση, λειτουργία και εμπορική εκμετάλλευση των συνοδευτικών υπηρεσιών (πωλητήρια, αναψυκτήρια, εισιτήρια, τουαλέτες κλπ) των αρχαιολογικών χώρων σε ιδιώτες αναδόχους. Αναμένονται στο όνομα της προβολής της ελληνικής κληρονομιάς λαμπερές παρουσιάσεις μόδας, ιδιωτικές ξεναγήσεις και τραπεζώματα (επί το κομψότερο διοργάνωση δείπνων) εντός των αρχαιολογικών χώρων.  

 Κάποτε ένας «μπατριώτης» βουλευτής είχε προτείνει να ενοικιαστεί η Ακρόπολη και άλλοι αρχαιολογικοί χώροι!!![5]

 Την απάντηση σε πρώην και νυν «μπατριώτες» την δίνει από το μακρινό 1829  ο στρατηγός Μακρυγιάννης  στα Απομνημονεύματά του. [6]      

 « Είχα δυο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα κι ένα βασιλόπουλο, ατόφια- φαίνονταν οι φλέβες, τόσην εντέλειαν είχαν. Όταν χάλασαν τον Πόρον, τα ‘χαν πάρει κάτι στρατιώτες, και εις τ’ Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων χίλια τάλαρα γύρευαν. Άντεσα κι εγώ εκεί, πέρναγα πήρα τους στρατιώτες,  τους μίλησα: «Αυτά, και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μη το καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας. Δι’ αυτά πολεμήσαμεν».

 Τα λόγια του Μακρυγιάννη για τους «ημιεσβεσμένους αστέρες του ημεδαπού νεοκυνικού μπονβιβερισμού»[7], τους ιεροκήρυκες του νεοφιλελευθερισμού και τους ακροκεντρώους θεολόγους της ανάπτυξης, θεωρούνται ωραία, πατριωτικά  και συγκινούν αλλά, σήμερα όλα  τα καθορίζει η αγορά.  

Και η αγορά επιβάλλει την εκμετάλλευση των αρχαιολογικών χώρων που θα φέρει  «κέρδη»  στη χώρα και θα συμβάλλει στην «ανάπτυξη» (που δεν ταυτίζεται αναγκαστικά με την πρόοδο).

 Μια «ανάπτυξη» που δεν βασίζεται στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, σε ένα ολοκληρωμένο στρατηγικό σχέδιο αναδιοργάνωσης και  ανάπτυξης της παραγωγικής βάσης αλλά «στη κατανάλωση, την οικοδομή και την χωρίς προϋποθέσεις και σχέδιο επέκταση του τουρισμού. Με δυο λόγια αναπαράγεται το επί δεκαετίας οικονομικό μοντέλο – αυτό που κάθε φορά οδηγεί την Ελλάδα στα βράχια».[8]        

Ο ελληνικός λαός ζει, σε όση Ελλάδα απέμεινε, σε μια περιρρέουσα  ατμόσφαιρα θεσμικής διαφθοράς, σε ένα αβέβαιο παρών και ένα επίφοβο μέλλον, σε ένα περιβάλλον αλά Γκρούεζα όπου ακούγονται οι υποκριτικές μέχρι γελοιότητας διαπιστώσεις πως «η χώρα δεν μπορεί να είναι άλλο αιχμάλωτη των κυκλωμάτων του βαθέως κράτους, του ρουσφετιού, του παλαιοκομματισμού» και σε ένα μόνιμο τελετουργικό προεκλογικών παροχών και υποσχέσεων για «ξανακτίσιμο σπιτιών και ξαναφύτεμα ελαιοδέντρων» που αφανίστηκαν από τις φονικές πυρκαγιές. [9]

Και οι διαπιστώσεις και οι υποσχέσεις προβάλλονται ως σοβαρή πολιτική, γνωρίζοντας  όλοι πως δεν θα γίνει τίποτα και πως είναι μέρος μιας φτηνής θεατρικής παράστασης που είναι επικίνδυνα παρακμιακή και προδήλως πολιτικά χυδαία.[10]  

Ζούμε την εποχή της μεταδημοκρατίας αν οι λέξεις μπορούν κάπως να την χαρακτηρίσουν.

Οι τυπικές διαδικασίες της δημοκρατίας συνεχίζουν να  υπάρχουν αλλά  η «λαϊκή εντολή», αν ακόμα μπορούμε να μιλάμε γι αυτήν, έχει περιοριστεί στις τυπικές εκλογικές διαδικασίες που και αυτές είναι υπονομευμένες διότι οι επιλογές των ψηφοφόρων  υπονομεύονται και οι μετεκλογικές συμφωνίες  καθορίζονται εκ των προτέρων.

Από την δημοκρατία έχει μείνει το κέλυφος και η ουσιαστική διακυβέρνηση γίνεται από οικονομικά μορφώματα  και πολιτικές-οικονομικές ολιγαρχίες χωρίς καμία λαϊκή εντολή. Κηρύττουν την ανταγωνιστικότητα και την αποδοτικότητα που θα οδηγήσει στην «ανάπτυξη», προσπαθώντας να πείσουν πως είναι η σύγχρονη θρησκεία και όσοι υποπίπτουν στο αμάρτημα να μη  πιστεύουν σε αυτή,  θα καταδικαστούν να μείνουν στο περιθώριο (και ίσως καούν στη κόλαση). Και η ανταγωνιστικότητα, η αποδοτικότητα (με την απαραίτητη διαφθορά και την αναγκαία κλεπτοκρατία) και τα άμεσα έσοδα στα δημόσια ταμεία, μπορούν να πραγματοποιηθούν μονάχα με τις ιδιωτικοποιήσεις/ εκποιήσεις της δημόσιας περιουσίας, της ενέργειας, του νερού, της υγείας, των αρχαιολογικών χώρων, της παιδείας… .   

Ας πουληθούν και  ας ιδιωτικοποιηθούν όσα έχουν απομείνει…

"Ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα,
ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός,
ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας,
ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος,
ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο,
ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο,
…..

ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη,
παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων
σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό.
Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου

...
Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε
και την π@@@@@@@@@@ " [11] 

[1]Δηλώσεις Στουρνάρα για «δημοσιονομική τρέλα στο ενδεχόμενο επαναφοράς της 13ης σύνταξης». Βλπ επίσης δείκτες πληθωρισμού, δείκτες για την φτώχεια στην Ελλάδα και έκθεση ΟΟΣΑ για την φτώχεια.    

[2] Οικονομικό σύστημα που βασίζεται στο εμπόριο, τις εισαγωγές, την μεταπώληση και (στην Ελλάδα) στο real estate και τον τουρισμό.

[3]Εκπομπή του Ν. Χατζηνικολάου,  ΑΝΤ1, 3/6/2019.

[4] Ο πρώτος καταγεγραμμένος πόλεμος για το νερό έλαβε χώρα πριν από 4.500 χρόνια όταν πόλεις κράτη συγκρούστηκαν στην κοιλάδα Τίγρη και Ευφράτη.

[5] Το Ιανουάριο του 2012 ο βουλευτής της ΝΔ Γεράσιμος Γιακουμάτος πρότεινε να ενοικιαστούν αρχαιολογικά μνημεία  σε ιδιώτες, εφημ. Το ΒΗΜΑ, 9/1/22.  

[6] Απομνημονεύματα Μακρυγιάννη, Βιβλίο Γ, Κεφάλαιο 1, γράφτηκαν κατά την περίοδο από 1826 έως το 1850.  

[7] Π.Μπουκάλας, «Ο Μακρυγιάννης, ο Σαχτούρης και τα αρχαία», εφημ Καθημερινή, 27/2/2017.   

[8] Κ.Καλίτση, Εφημερίδα Οικονομική Καθημερινή, 30/6/2024.

[9] Δηλώσεις πρωθυπουργού (6/8/2026) και υποσχέσεις στους πυρόπληκτους του Ρεθύμνου από βουλευτή (1/8/2026).    

[10] «Στη βόρεια Χίο, σχεδόν έναν χρόνο μετά την πυρκαγιά της 12ης Αυγούστου 2025 η οποία κατέκαψε 70.000 στρέμματα οι κάτοικοι αναμένουν ακόμη τις αποζημιώσεις τους, στον Έβρο, όπου τρία χρόνια μετά τις πυρκαγιές που κατέστρεψαν πάνω από 935.000 στρέμματα  η κυβέρνηση ζητά πίσω τα ψίχουλα που έχει δώσει λόγω αλλαγής στον τρόπο υπολογισμού τους, στη βόρεια Εύβοια πέντε χρόνια μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 2021 που κατέστρεψε 500.000 στρέμματα δάσους εξαγγελίες για φοροελαφρύνσεις απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ σε κατεστραμμένα αγροτεμάχια και ειδικά προγράμματα στήριξης έμειναν στα χαρτιά, στη Θεσσαλία τρία χρόνια μετά την καταιγίδα «Ντάνιελ» η περιοχή παραμένει ανοχύρωτη με τα απαραίτητα αντιπλημμυρικά έργα να χωλαίνουν και στο Αρκαλοχώρι της Κρήτης 400 άτομα διαβιούν ακόμη «προσωρινά» σε κοντέινερ χωρίς μόνιμη λύση στέγασης», ιστοσελίδα TVXS, 13/8/26.

[11] Ζοζέ Σαραμάγκου, Πορτογάλος συγγραφέας, Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.