Θα μείνει ο Χρήστος Κόντης;

Το ερώτημα είναι σαν εκείνα του… ενός εκατομμυρίου: αν ξέραμε την απάντηση θα κάναμε άλλη δουλειά!
Υπάρχει άραγε άνθρωπος γύρω από τον οργανισμό του ΟΦΗ —κόσμος, παίκτες, δημοσιογράφοι, διοίκηση— που να μη θέλει να συνεχίσει ο Χρήστος Κόντης στην τεχνική ηγεσία της ομάδας; Ούτε για δείγμα.
Μπορεί, όμως, αυτή η συζήτηση να γίνει τώρα; Όχι. Και πιθανότατα δεν το επιδιώκει αυτή τη στιγμή καμία από τις δύο πλευρές.
Στον μαγικό κόσμο του ποδοσφαίρου, άλλωστε, στο τέλος σχεδόν όλα είναι θέμα διαπραγμάτευσης. Χρήματα, όροι, χρονική διάρκεια, προϋποθέσεις, ρήτρα αποδέσμευσης και όλα όσα κάποια στιγμή θα μπουν στο τραπέζι από τους εκπροσώπους των δύο πλευρών, με τον καθένα να επιδιώκει —απολύτως λογικά— το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
 

Η πλευρά του ΟΦΗ 

Προφανώς και θέλει να κρατήσει τον Κόντη. Υπάρχουν, όμως, δύο βασικές παράμετροι. Πρώτον, να θέλει και ο ίδιος ο Χρήστος Κόντης να παραμείνει στον ΟΦΗ. Και δεύτερον, οι απαιτήσεις που πλέον δικαιούται να βάλει στο τραπέζι να μπορούν να ικανοποιηθούν από τη διοίκηση της ομάδας.
Γιατί ο σημερινός Κόντης δεν βρίσκεται στην ίδια αφετηρία με εκείνον του περασμένου χρόνου. Τότε αναζητούσε μια ομάδα που θα του έδινε την ευκαιρία να αποδείξει πράγματα. Τώρα τις αποδείξεις τις έχει δώσει. Και μάλιστα με αρκετό θόρυβο.
Είναι, επίσης, ένας εξαιρετικά φιλόδοξος προπονητής και δεν το έχει κρύψει ποτέ. Ευτυχώς για τον ΟΦΗ, θα μπορούσε να πει κανείς, γιατί ένα σημαντικό μέρος όσων έχει πετύχει η ομάδα συνδέεται ακριβώς με αυτή τη φιλοδοξία: να κοιτάζει συνεχώς πιο πάνω και να απαιτεί περισσότερα.

Και αυτή ακριβώς η φιλοδοξία θα βρεθεί κι αυτή  κάποια στιγμή πάνω στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης.
Γι’ αυτό και η συγκεκριμένη κουβέντα δύσκολα μπορεί να γίνει τώρα, όταν η ομάδα πάει με χίλια και το μέταλλο ακόμη καίει. Είναι εξάλλου και ένας απλός κανόνας διαπραγμάτευσης: όσο τα κάρβουνα είναι πυρωμένα, δεν επιχειρείς να τα πιάσεις με γυμνά χέρια. Τόσο απλό, τόσο επιχειρηματικό!
Η ώρα της κουβέντας θα έρθει. Και τότε θα φανεί πόσο κοντά βρίσκονται τα «θέλω» του ΟΦΗ με τα «θέλω» του Κόντη.

Η πλευρά του Κόντη

Ο Κόουτς ξέρει ότι αυτή τη στιγμή ζει το απόλυτο ποδοσφαιρικό του όνειρο. Επιτέλους βρήκε το ιδανικό περιβάλλον για να απλώσει το ποδοσφαιρικό του αφήγημα και να αποδείξει ότι μπορεί να συγκαταλέγεται στους κορυφαίους σύγχρονους Έλληνες προπονητές. Το ήθελε, το κυνήγησε, το κατάφερε και μπράβο του.
Έχει ταβάνι στις φιλοδοξίες του; Προφανώς όχι. Θέλει κάποια στιγμή να πάει ψηλότερα και να αποδείξει ότι μπορεί και εκεί; Γιατί όχι; Αν δεν είναι κάποια ομάδα του Big Four, μπορεί να είναι το εξωτερικό και, ποιος ξέρει, ίσως κάποια στιγμή η αγαπημένη του Αγγλία.
Το έκρυψε ποτέ ο Κόντης; Ίσα ίσα. Υπήρξε τίμιος από την αρχή. Είχε το προσωπικό του στοίχημα, τα δικά του «θέλω» και το δικό του όνειρο.
Άρα, γιατί να θέλει τώρα να ανοίξει μια συζήτηση για ανανέωση συμβολαίου; Τι λόγο έχει;
Το ταμείο θα γίνει στο τέλος. Τότε θα έχει μπροστά του όλα τα δεδομένα για να πάρει την απόφασή του. Και, στο κάτω κάτω, γιατί να ανοίξει τώρα αυτή την κουβέντα, όταν ο ΟΦΗ…πετάει;

Η πλευρά του κόσμου

Ο κόσμος θέλει. Και θέλει πολύ. Δεν μπορεί, όμως, να καθορίσει τις εξελίξεις.
Το είδαμε και στις περιπτώσεις του Νούς και του Αποστολάκη. Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο λειτουργεί με συγκεκριμένους κανόνες και σε αυτούς κυρίαρχο ρόλο παίζουν τα οικονομικά δεδομένα και οι προσωπικές επιδιώξεις. Πολλές φορές πάνω από συναισθηματισμούς, σημαίες και ομάδες.
Ας περιμένει, λοιπόν, ο κόσμος και ας εύχεται το καλύτερο.

Η δική μου άποψη

Ο Χρήστος Κόντης ξέρει κατά βάθος ότι αυτό που ζει με τον ΟΦΗ είναι  το success story της προσωπικής του προπονητικής διαδρομής.
Και πιστεύω ότι δύσκολα (αν και από την καρδιά μου το εύχομαι για τον άνθρωπο που μας πρόσφερε τόσα)  υπό οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες, θα ζήσει ξανά ακριβώς αυτόν τον ποδοσφαιρικό μύθο. Όχι επειδή δεν μπορεί να πετύχει περισσότερα. Μπορεί. Αλλά γιατί υπάρχουν ιστορίες στο ποδόσφαιρο, ειδικά όταν αφορούν Σταχτοπούτες και βατράχους που μεταμορφώνονται σε πρίγκιπες, που δεν μετριούνται μόνο με τίτλους, συμβόλαια και καριέρες.
Ας ρωτήσει και τον μεγάλο Ότο Ρεχάγκελ. Έζησε τεράστιες επιτυχίες στη Γερμανία, όμως αυτό που έζησε με την Ελλάδα το 2004 είναι μια ιστορία που θα κουβαλάει μέχρι την επόμενη ζωή του.
Κάπως έτσι είναι και ο δεσμός που δημιουργείται τώρα ανάμεσα στον Κόντη και τον ΟΦΗ.
Αυτό, βέβαια, δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιορίσει ούτε τα όνειρα ούτε τις φιλοδοξίες του. Ο καθένας έχει δικαίωμα να θέλει να πάει ψηλότερα, να δοκιμαστεί περισσότερο και να αναζητήσει το καλύτερο για τον εαυτό του.
Και εμείς θα είμαστε οι τελευταίοι που θα βάλουμε κόφτη στα όνειρα οποιουδήποτε.
Πόσο μάλλον στα όνειρα του ανθρώπου που έκανε σάρκα και οστά εκείνα που εμείς δεν τολμούσαμε καν να ονειρευτούμε πως θα μπορούσαν να συμβούν στην ομάδα μας!