Όπλο η βιωσιμότητα χρέους στη «μάχη» μείωσης των στόχων για πλεονάσματα

Τη δική της έκθεση βιωσιμότητας του χρέους συντάσσει η ελληνική κυβέρνηση σε συνεργασία με τον Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους. Η έκθεση αυτή θα αποτελέσει το βασικό «τεχνοκρατικό» επιχείρημα κατά τη διαπραγμάτευση για τη μείωση του στόχου των πρωτογενών πλεονασμάτων από το 2021 και μετά, ιδανικά στο 2% που είναι και το «επιθυμητό επίπεδο» σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών Χρήστο Σταϊκούρα.

Η ελληνική πλευρά θα προσέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μέσα στο 2020 και με ένα δεύτερο αίτημα: το όποιο υπερπλεόνασμα παραχθεί από εδώ και στο εξής να μην «καταναλώνεται» υποχρεωτικά μέσα στην ίδια χρήση, αλλά να μπορεί να μεταφερθεί στην επόμενη χρονιά ώστε να χρηματοδοτήσει πιο αποδοτικές οικονομικές πολιτικές για την ανάπτυξη, αλλά και την ενίσχυση της κοινωνικής πολιτικής.

Η υποχρέωση του να δαπανάται το όποιο υπερπλεόνασμα μέσα στην ίδια χρονιά έχει οδηγήσει στα έκτακτα μερίσματα της τελευταίας στιγμής, τα οποία μοιράζονται χωρίς να υπάρχει καν χρόνος σωστού σχεδιασμού και στόχευσης.

Με την έκθεση, η ελληνική πλευρά θέλει να αποτυπώσει τις ευεργετικές συνέπειες που θα έχουν στη βιωσιμότητα του χρέους οι υψηλότεροι ρυθμοί ανάπτυξης που προβλέπει η κυβέρνηση όχι μόνο για το 2020 αλλά και για τα επόμενα έτη, η κατακόρυφη μείωση του κόστους δανεισμού της χώρας, οι ευεργετικές συνέπειες στη βιωσιμότητα του χρέους από την πρόωρη αποπληρωμή του δανείου του ΔΝΤ -προγραμματίζεται και δεύτερη αποπληρωμή για το 2020-, αλλά και η (πιθανή) αλλαγή χρήσης των ANFAs και των SMPs, ώστε τα κέρδη των ελληνικών ομολόγων να χρηματοδοτήσουν επενδύσεις και να μη διοχετευτούν και πάλι στον λογαριασμό «μαξιλάρι» για το χρέος στον οποίο λιμνάζουν ήδη τουλάχιστον 32 δισ. ευρώ.

H ελληνική πλευρά θέλει να τεκμηριώσει με τεχνοκρατικά επιχειρήματα το ότι υπάρχει το περιθώριο να μειωθούν οι στόχοι για τα πρωτογενή πλεονάσματα στην 3ετία 2021-2023 χωρίς να θιγεί στο παραμικρό η βιωσιμότητα του χρέους.

Στην πραγματικότητα, αναζητείται η δικαιολόγηση ποσού της τάξεως των 5-7,5 δισ. ευρώ ώστε να επιτραπεί το «κλείδωμα» του πρωτογενούς πλεονάσματος στο 2%-2,5% όχι από το 2024 και μετά, αλλά από το 2021 και μετά.

Η ελληνική πλευρά θα επικαλεστεί -και αυτό θα αποτυπωθεί και στην έκθεση για τη βιωσιμότητα του χρέους που θα συντάξει ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους- ότι οι θεσμοί έχουν πέσουν πολύ έξω στις προβλέψεις τους όσον αφορά τα επιτόκια με τα οποία θα γινόταν ο νέος δανεισμός της Ελλάδας αμέσως μετά την έξοδο από τα μνημόνια.

Επίσης, θα ισχυριστεί ότι δεν έχουν προσμετρηθεί οι ευεργετικές συνέπειες στο χρέος από την πρόωρη αποπληρωμή του ΔΝΤ -συνέπειες που έχει ήδη υπολογίσει ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας-, ενώ θα επιδιώξει να «μετρήσει» το όφελος που θα έχει για την ανάπτυξη τόσο η αλλαγή χρήσης των κερδών των ελληνικών ομολόγων που θα επιστραφούν στην Ελλάδα μέχρι το 2022 (περίπου 5 δισ. ευρώ) αλλά και αυτή καθαυτή η μείωση του στόχου των πρωτογενών πλεονασμάτων καθώς με τους πόρους που θα απελευθερωθούν θα χρηματοδοτηθούν περισσότερες φορολογικές ελαφρύνσεις, οι οποίες με τη σειρά τους θα φέρουν περισσότερες επενδύσεις, κατανάλωση, άρα και ανάπτυξη.