Σε έναν φορέα περνούν κοινωνικά και προνοιακά επιδόματα

Στον τρίτο μεγαλύτερο οργανισμό του Δημοσίου, που θα απευθύνεται άμεσα ή έμμεσα περίπου στα 2/3 του πληθυσμού της χώρας και θα διαχειρίζεται προϋπολογισμό που υπερβαίνει τα 3 δισ. ευρώ, εξελίσσεται ο Οργανισμός Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΟΠΕΚΑ).

Από την 1η Ιανουαρίου 2019, το σύνολο των επιδομάτων, τα οποία στόχο έχουν να στηρίξουν άτομα που ζουν στα όρια της φτώχειας αλλά και να ενισχύσουν τη μέση ελληνική οικογένεια, που έχει παιδιά ή κάποιο άτομο με αναπηρία στα μέλη της, μένει στο ενοίκιο ή έχει στεγαστικό δάνειο πρώτης κατοικίας, θα περάσουν στον έλεγχο του ΟΠΕΚΑ.

Το τελευταίο στάδιο είναι η διαχείριση όλων των προνοιακών αναπηρικών επιδομάτων –μέχρι σήμερα καταβάλλονται από τους δήμους–, που πλέον περνάει στον ΟΠΕΚΑ. Πρόκειται για κομβική μεταρρύθμιση, καθώς περίπου 160.000 άτομα με αναπηρία σε όλη τη χώρα θα λαμβάνουν τα επιδόματα που δικαιούνται με ενιαίους όρους.

Τα επιδόματα θα καταβάλλονται σε σταθερή ημερομηνία, αρχικά ανά 2μηνο και πιθανότατα μέχρι τον Μάρτιο, ανά μήνα.

Πρόκειται για μια μνημονιακή υποχρέωση, καθώς η κρίση ανέδειξε ένα υπολειμματικό πλέγμα προνοιακών πολιτικών, υποχρηματοδοτούμενο σε σχέση με το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης (11% του συνόλου των κοινωνικών δαπανών), κατακερματισμένο (με περισσότερα από 200 χαμηλού ύψους και εστίασης επιδόματα), δημογραφικά μεροληπτικό (π.χ. εστίαζε κατά κύριο λόγο στην προστασία των ηλικιωμένων), με μεγάλα κενά στην κάλυψη των αναγκών, κι ένα από τα λιγότερο αποτελεσματικά στην Ε.Ε.

Οι δήθεν τυφλοί και οι ανάπηροι πρωταθλητές μπιλιάρδου στα καφενεία ανά την Ελλάδα ήταν μόνο η κορυφή του παγόβουνου, με τους ελέγχους που διεξήχθησαν κατά την περίοδο της μνημονιακής εποπτείας και, υπό την πίεση περιορισμού των δαπανών, να δείχνουν πως περισσότερα από μισό δισεκατομμύριο ευρώ έχανε κάθε χρόνο το ελληνικό Δημόσιο από τις συντάξεις και τα επιδόματα-μαϊμού.

Βέβαια, εν μέσω της κρίσης κι ενώ οι περικοπές κοινωνικών δαπανών ήταν καθολικές στο πλαίσιο των δημοσιονομικών δεσμεύσεων, τα μέτρα για τη στήριξη των πλέον ευάλωτων κοινωνικών ομάδων αποδείχθηκαν αποσπασματικά και εκ των πραγμάτων δεν κατάφεραν να αντισταθμίσουν τις τεράστιες απώλειες που προκλήθηκαν από τα μέτρα λιτότητας. Στην πράξη, επιδιώχθηκε η μεταφορά πόρων από τους λιγότερο ευάλωτους στους απόλυτα φτωχούς.

Με τη δημιουργία του ΟΠΕΚΑ, και υπό το άγρυπνο βλέμμα των πιστωτών, επιδιώκεται ο έλεγχος και η διαφάνεια στη διαχείριση των κονδυλίων που αντιστοιχούν στην κοινωνική πρόνοια και αλληλεγγύη, με παροχές που φθάνουν περίπου σε 2 εκατ. νοικοκυριά και οικογένειες (χωρίς να υπολογίζονται οι αλληλεπικαλύψεις, που τυχόν υπάρχουν, ανάμεσα στα διάφορα προνοιακά προγράμματα).