ΑΠΟΨΕΙΣ
Άδειο γήπεδο, παγωμένη ομάδα, κρύο γκολ κι αδιανόητη αποβολή!
Ο ΟΦΗ δείχνει να βρίσκεται σε κακό φεγγάρι...
Πιο πολύ πόνεσε η τελευταία φάση με το πέναλτι και την αποβολή του Νους παρά το παιχνίδι αυτό καθαυτό. Όχι επειδή το χάσαμε κι ενώ περιμέναμε πολλά από το συγκεκριμένο, αλλά ας είναι, ντέρμπι ήτανε, και να χάσεις και να κερδίσεις μέσα στο παιγνίδι είναι, αλλά γιατί επιστρέψαμε στις εργοστασιακές (κακές) ρυθμίσεις του πρώτου γύρου! Να χάνεις δηλαδή τον καλύτερο σου παίκτη σε φάση εκτός διαρκείας παιγνιδιού, από το πουθενά εκτός από το χαμένο παιχνίδι!
Μα είναι δυνατόν; Συμβαίνουν λοιπόν και επί Κόντη όλες οι παθογένειες που μας έφεραν στο χείλος του γκρεμού; Ίσως αυτό το γεγονός από μόνο του έρχεται να μας υπενθυμίσει πως ο ΟΦΗ θέλει ακόμα πολύ δρόμο για να γίνει εκτός από κανονική και καλή ομάδα, με διάρκεια, πειθαρχία και στοχοπροσήλωση, επαναλαμβάνω όχι επειδή έχασε από έναν καλύτερα στημένο και διαβασμένο αντίπαλο, αλλά επειδή η ομάδα μπορεί (ακόμα δυστυχώς) να χάσει πολλά περισσότερα από ένα ματς: τον καλύτερο παίκτη της, στο επόμενο ίσως πιο κρίσιμο παιχνίδι φέτος για το πρωτάθλημα!
Δυστυχώς υπάρχει ο νόμος του Μέρφυ: αν είναι να πάνε όλα κακά… μπορούν να πάνε και χειρότερα! Πριν καν μπει στο πετσί του αγώνα δέχτηκε ένα κρύο γκολ. Η ομάδα δεν έχει επανέλθει από τον τελικό της Λειβαδιάς. Ρεσιτάλ λαθών, έλλειψη συγκέντρωσης, πιθανόν έπεσε στη λούμπα να υποτιμήσει έναν λαβωμένο πλην μεγάλο αντίπαλο που αναζητούσε αντίδραση, ήλθε και το γκολ, που τα βάζαμε μικροί στις αλάνες αλλά δεν γίνεται να τα τρώνε ομάδες Super League, από συνδυασμό λαθών του Κρίζμανιτς και του Χριστογεώργου για να τελειώσει εκεί το ματς.
Μηδέν δημιουργία, η φάση του μοιραίου Νους στο 16’ θα μπορούσε να αλλάξει τη ρότα του παιγνιδιού, ωστόσο ο ΟΦΗ δεν το άξιζε, άλλωστε όλη κι όλη άλλη μια φάση με τον Αργεντινό είχε στο β’ ημίχρονο.
Δυστυχώς εδώ που φτάσαμε είναι η πιο κρίσιμη περίοδος για τον Κόντη σε ότι αφορά το πρωτάθλημα. Η ομάδα δείχνει να βρίσκεται σε κακό φεγγάρι, λογικό κάπου, μετά την απίστευτη πορεία του Γενάρη κι ως τον ημιτελικό της Λειβαδιάς. Δεν έχει φρεσκάδα, δείχνει να ψάχνει πατήματα, με παίκτες να χάνουν τη φόρμα τους, όπως ο Ανδρούτσος, ο Αθανασίου ή ο Κανελλόπουλος, εκτός κλίματος ο Σαλσέδο και με το Νους να παλεύει με τους αντιπάλους και τους… δαίμονες του!
Χρήστος Κόντης: «Ποιον τελικό ρε παιδιά; Πόσες σφαλιάρες πρέπει να φάμε για να ξυπνήσουμε;»
Δυστυχώς στην πιο κρίσιμη περίοδο στερείται τον παίκτη που κάνει τη διαφορά, αλλά πια μάθαμε με το Νους: από τη μια αυτός από την άλλη οι κάρτες που τις καταναλώνει σαν το νεράκι… τι να πεις, πρώτα πεθαίνει ο άνθρωπος και ύστερα φεύγει το χούι του!
Τώρα λοιπόν πρέπει να βρει ο Κόντης τι φταίει και να γυρίσει το διακόπτη. Αλλοίμονο αν η ομάδα προετοιμαζόμενη ψυχολογικά για τον τελικό του Βόλου να μην καταφέρει να παίξει στο 5-8! Θα 'ναι καταστροφή και βέβαια ψυχολογικό ντεζαβαντάζ για να πετύχει το μεγάλο του στόχο, την κατάκτηση του κυπέλλου.
Ηρεμία τώρα, τα κεφάλια μέσα για τον τελικό του Σαββάτου με τη Λάρισα, όπου το γήπεδο πρέπει να έχει 10.000 κόσμο, αυτός θα πρέπει να είναι ο στόχος !
