Στους δρόμους μας κυκλοφορούμε εμείς και όχι η...τύχη!

Ειρήνη Τσάκα
Ειρήνη Τσάκα
Στους δρόμους μας κυκλοφορούμε εμείς και όχι η...τύχη!

Είμαστε όλοι συνένοχοι στο επαναλαμβανόμενο έγκλημα που διαπράττεται στο οδικό δίκτυο του νησιού


Της Ειρήνης Τσάκα

Την ώρα που δύο οικογένειες θρηνούν τα πιο πρόσφατα θύματα της ασφάλτου στην Κρήτη, η τοπική κοινωνία προσπαθεί να ξεπεράσει το σοκ που προκάλεσαν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες σημειώθηκαν τα συγκεκριμένα τροχαία, σε διάστημα μόλις λίγων ωρών.

Αυτή η κοινωνία που...σοκάρεται, όμως, είναι η ίδια κοινωνία που δημιούργησε και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για το αιματοκύλισμα και τον θρήνο!

Οι δύο τραγωδίες με το κοινό χαρακτηριστικό της παράσυρσης του 47χρονου Στέλιου Σταυρουλάκη και του 53χρονου Μιχάλη Ψυχάκη έχουν προκαλέσει έντονες συζητήσεις τις τελευταίες ώρες  και για μια ακόμα φορά επανέρχεται δραματικά το ερώτημα:  Τι φταίει;

Πριν ακόμα φύγει το 2016 μετράμε 68 νεκρούς στην Κρήτη και οι επισημάνσεις του  Γιάννη Λιονάκη ότι τα μισά θανατηφόρα δυστυχήματα  φέτος στο νησί έχουν συμβεί από τις 12 τα μεσάνυχτα ως τις 7 το πρωί, είναι μια σημαντική παράμετρος του ζητήματος, η οποία  φυσικά  πρέπει να μας προβληματίσει όλους.

Γιατί ναι, θα δεχτούμε ότι  οι δρόμοι της Κρήτης δεν διεκδικούν βραβεία αρτιότητας , δεν είναι ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει ο σύγχρονος κατασκευαστικός κλάδος, δεν αποτελούν διαφήμιση για τον τόπο, δεν «απολαμβάνουν» της προσοχής που θα έπρεπε από τοπικές και κεντρικές κρατικές υπηρεσίες και υπουργικά γραφεία.

Φταίνε όμως ΜΟΝΟ οι δρόμοι;  Φταίνε μόνο οι άλλοι;

Ακόμα και στο «και πέντε» καλούμαστε  να δούμε το πρόβλημα κατάματα και να καταλάβουμε ότι φταίμε ΚΑΙ εμείς.

Είμαστε όλοι συνένοχοι στο επαναλαμβανόμενο έγκλημα που διαπράττεται σε όλο το οδικό δίκτυο του νησιού, εθνικό (κατ’ ευφημισμόν, αν θέλετε), επαρχιακό, αγροτικό αλλά και μέσα στις πόλεις και τα χωριά.

Είτε ως οδηγοί, είτε ως συνεπιβάτες, είτε ως πεζοί, συμπεριφερόμαστε ωσάν να μην υπάρχει περίπτωση να συμβεί σε εμάς.  Και στην πλειονότητα των περιπτώσεων μαθαίνουμε και τα παιδιά μας να κυκλοφορούν έτσι…

Τα παραδείγματα άπειρα, τα βλέπουμε όλοι γύρω μας καθημερινά…

Το κακό  ωστόσο είναι ότι η μνήμη μας αποδεικνύεται πολύ «βραχύβια»  και υπερισχύει η πεποίθηση ότι δεν θα…τύχει σε εμάς!

Δυστυχώς όμως , με βάση τους δραματικούς ρυθμούς που εξελίσσονται τα τροχαία και  τη στατιστική, κάποια στιγμή ΘΑ συμβεί και σε εμάς (με τη στενή ή την ευρύτερη έννοια)  και δεν θα είναι θέμα τύχης…

Γίνε ο ρεπόρτερ του CRETALIVE

ΣΤΕΙΛΕ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ