Το ασυμβίβαστο υπουργού – βουλευτή μέσα από τα “μάτια” της αντιπολίτευσης
Βουλευτές του Ηρακλείου “διαβάζουν”, “ζυγίζουν” και σχολιάζουν την εξαγγελία Μητσοτάκη!
Μεταρρύθμιση ουσίας ή επικοινωνιακή ρελάνς, με “όχημα” την “εργαλειοποίηση” του Συντάγματος”, εν μέσω μάλιστα του κουρνιαχτού που σήκωσε το ξεφύλλισμα της δεύτερης δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ;
Το ασυμβίβαστο μεταξύ υπουργού και βουλευτή, που έβαλε στο τραπέζι της δημόσιας πολιτικής συζήτησης ο Κυριάκος Μητσοτάκης, “διαβάζεται” διαφορετικά, ανάλογα από τη σκοπιά που το “βλέπει” καθένας και καθεμία: οι μεν της συμπολίτευσης -παρά τις όποιες επιφυλάξεις τους- εμφανίζονται θετικά διακείμενοι, οι δε της αντίπερα όχθης σηκώνουν ψηλά τους τόνους!
Βουλευτές της αντιπολίτευσης, από τον νομό Ηρακλείου, καταθέτοντας την άποψη/οπτική τους στο Cretalive.gr, συγκλίνουν επί της ουσίας στο πνεύμα της πρωθυπουργικός εξαγγελίας: ομονοούν στο περί “αποπροσανατολισμού” της κοινής γνώμης, χρεώνοντας στην κυβέρνηση κινήσεις “θεσμικής αλλοίωσης” και “ακροβασίες”, κι όλα αυτά στο βωμό της πολιτικής της “αυτοσυντήρησης”.
Ελένη Βατσινά: “Ανοίγει ο δρόμος για μία κυβέρνηση “αυλικών”, αποκομμένων από την κοινωνία”
Για μία “προβληματική επιλογή” που “αλλοιώνει” τη δημοκρατική λειτουργία κάνει λόγο η βουλευτής Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ Ελένη Βατσινά.
“Η πρόταση για ασυμβίβαστο μεταξύ υπουργών και βουλευτών δεν αποτελεί θεσμική τομή, αλλά μια βαθιά προβληματική επιλογή που αλλοιώνει τη δημοκρατική λειτουργία. Στην ουσία, ανοίγει τον δρόμο για τη δημιουργία μιας κυβέρνησης «αυλικών», αποκομμένων από την Κοινωνία, που θα λογοδοτούν αποκλειστικά στον πρωθυπουργό και όχι στη λαϊκή βούληση.
Δεν είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς και την έντονη προεκλογική χροιά της κίνησης αυτής. Δημιουργείται ένα κίνητρο για «στράτευση» περισσότερων προσώπων γύρω από το κυβερνητικό στρατόπεδο, με την προοπτική μελλοντικής αξιοποίησης. Αντί για ουσιαστική ανανέωση του πολιτικού προσωπικού, βλέπουμε μια διεύρυνση ενός κλειστού κύκλου εξουσίας. Αλήθεια, πόσοι ακόμη θα προστεθούν σε αυτό το σχήμα;
Σε κάθε περίπτωση όμως, τίθεται το βασικό ερώτημα: επιλύεται πράγματι κάποιο πρόβλημα; Προφανώς και όχι. Το ζήτημα της διαφάνειας και της διάκρισης των ρόλων δεν αντιμετωπίζεται απλώς με έναν τυπικό διαχωρισμό. Ακόμη και αν ένας υπουργός δεν είναι βουλευτής, οι σχέσεις εξάρτησης και οι πολιτικές «εξυπηρετήσεις» δεν εξαφανίζονται ως δια μαγείας.
Αντίθετα, υπάρχει ο κίνδυνος να αποδυναμωθεί περαιτέρω ο κοινοβουλευτικός έλεγχος, με υπουργούς που δε θα έχουν άμεση δημοκρατική νομιμοποίηση από τους πολίτες. Η Δημοκρατία - αυτή που η ΝΔ απροκάλυπτα υποτιμά - δεν ενισχύεται με τεχνάσματα. Ενισχύεται με διαφάνεια, λογοδοσία και ουσιαστική σύνδεση της εκτελεστικής εξουσίας με την κοινωνία”.
Φραγκίσκος Παρασύρης: “Η δημοκρατία απαιτεί θεσμικό βάθος και ιστορική μνήμη, όχι επικοινωνιακούς αντιπερισπασμούς”
Στρατηγική σύγχυση αποδίδει στην κυβέρνηση και στον πρωθυπουργό ο βουλευτής Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ Φραγκίσκος Παρασύρης, μιλώντας για μία παρελκυστική εξαγγελία, η οποία “ουδεμία σχέση με τη συγκυρία έχει”.
“Μέσα στη στρατηγική σύγχυση της κυβέρνησης ο Πρωθυπουργός προέβη χτες σε μια παρελκυστική εξαγγελία, η οποία ουδεμία σχέση με τη συγκυρία έχει. Με ρητορική δίχως ιστορικό ειρμό με παρεκκλίσεις από την κοινοβουλευτική τάξη προχώρησε σε μια αποπροσανατολιστική δήλωση, απαξιώνοντας τη συνταγματική δεοντολογία, υπονομεύοντας, ταυτόχρονα τη σοβαρότητα που απαιτεί η διαδικασία και ο διάλογος για τη συνταγματική αναθεώρηση.
Δεν είναι πρώτη φορά που η κυβέρνηση αποπειράται τη θεσμική ακροβασία. Αυτή τη φορά επιχειρείται η εισαγωγή ξένων προς το πολίτευμά μας μοντέλων, με μοναδικό στόχο τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Είναι προκλητικό να παρουσιάζεται ως αποτελεσματικότερο ένα μοντέλο που απλώς μετατρέπει τα έδρανα σε μουσικές καρέκλες, εντείνοντας τον εσωκομματικό ανταγωνισμό. Ο Πρωθυπουργός, αναιρώντας με κυνισμό τις δικές του πρόσφατες δεσμεύσεις, αποδεικνύει μια εργαλειακή σχέση με τους θεσμούς, θυσιάζοντας τη σοβαρότητα της αναθεωρητικής διαδικασίας στον βωμό της αυτοσυντήρησης.
Αυτό που απαιτείται είναι η ουσιαστική αναβάθμιση του Βουλευτή ως εγγυητή του ελέγχου της εκτελεστικής εξουσίας και όχι υποβάθμισή του σε αναπληρώσιμο πιόνι. Η εισαγωγή ημιπροεδρικών μοντέλων σε ένα αμιγώς κοινοβουλευτικό σύστημα συνιστά δογματικό υβρίδιο που ναρκοθετεί τη σταθερότητα του πολιτεύματος. Η δημοκρατία απαιτεί θεσμικό βάθος και ιστορική μνήμη, όχι επικοινωνιακούς αντιπερισπασμούς για την παράταση της εξουσίας. Όταν το «επιτελικό κράτος» μεταλλάσσεται, τότε η νοημοσύνη του λαού δεν κάμπτεται από θεσμικούς αντιπερισπασμούς. Η χώρα δεν χρειάζεται τεχνάσματα παράτασης της εξουσίας, αλλά σεβασμό στο κράτος δικαίου”.
Χάρης Μαμουλάκης: Ο κ. Μητσοτάκης προσπαθεί να διασωθεί από τη “θάλασσα” των σκανδάλων
“Μετατόπιση της ατζέντας” σε “αφηρημένες θεσμικές αλλαγές” καταλογίζει στο Μέγαρο Μαξίμου ο βουλευτής Ηρακλείου του ΣΥΡΙΖΑ Χάρης Μαμουλάκης, σε “μια περίοδο όπου η δημόσια συζήτηση κυριαρχείται από έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και σοβαρές σκιές πάνω σε πρόσωπα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας”, όπως περιγράφει.
“Η εξαγγελία του Κυριάκος Μητσοτάκης περί ασυμβίβαστου Υπουργού και Βουλευτή δεν αποτελεί μια αθώα θεσμική «τομή», αλλά μια βαθιά πολιτική επιλογή με σαφή στόχο: τη διαχείριση της κρίσης αξιοπιστίας που προκαλεί η συσσώρευση σκανδάλων γύρω από την κυβέρνηση. Σε μια περίοδο όπου η δημόσια συζήτηση κυριαρχείται από έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και σοβαρές σκιές πάνω σε πρόσωπα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, η μετατόπιση της ατζέντας σε αφηρημένες θεσμικές αλλαγές δεν είναι σύμπτωση. Eίναι στρατηγική.
Η πρόταση αλλοιώνει ουσιωδώς τη σχέση αντιπροσώπευσης. Ένα κόμμα που εξελέγη με συγκεκριμένο αριθμό βουλευτών μπορεί, μέσω διαδοχικών υπουργοποιήσεων και αντικαταστάσεων από επιλαχόντες, να ανακυκλώνει πρόσωπα και ρόλους, μετατρέποντας τη λαϊκή εντολή σε ευέλικτο μηχανισμό διαχείρισης εξουσίας. Το Κοινοβούλιο, αντί να ενισχύεται, κινδυνεύει να αποδυναμωθεί περαιτέρω, καθώς η διάκριση εκτελεστικής και νομοθετικής λειτουργίας δεν θεραπεύεται με τεχνικές ρυθμίσεις αλλά με πολιτική βούληση και λογοδοσία.
Το κυριότερο, όμως, είναι το πολιτικό timing. Όταν μια τέτοια πρόταση εμφανίζεται εν μέσω θεσμικής πίεσης και σκανδάλων, δεν μπορεί να ιδωθεί αποκομμένη από το περιβάλλον της. Δεν είναι μεταρρύθμιση,είναι αντιπερισπασμός. Και μάλιστα, ένας αντιπερισπασμός που επιχειρεί να εμφανίσει ως «θεσμική πρόοδο» μια παρέμβαση που εξυπηρετεί πρωτίστως την διάσωση του κ. Μητσοτάκη από τη “θάλασσα” των σκανδάλων στην οποία έχει βυθιστεί.
Σε μια δημοκρατία, οι θεσμοί δεν εργαλειοποιούνται για να καλύπτουν πολιτικά αδιέξοδα. Ενισχύονται μέσα από διαφάνεια, λογοδοσία και σεβασμό στη λαϊκή εντολή. Όλα τα υπόλοιπα αποτελούν επικίνδυνες παρεκκλίσεις.
Εν κατακλείδι η πρόταση του πανικόβλητου κ. Μητσοτάκη αποτελεί την πιο απροκάλυπτη επιχείρηση αλλοίωσης του πολιτεύματος μας με μοναδικό στόχο την εξυπηρέτηση της πολιτική επιβίωσης του ίδιου και της κυβέρνησης του.
Απόδειξη; H συνέντευξη του κ. Μητσοτάκη στις 22 Οκτωβρίου του 2025 στον ΣΚΑΙ δηλαδή πριν από μόλις 6 μήνες που απέρριπτε κατηγορηματικά το ασυμβίβαστο. Τι μεσολάβησε από τότε ; H κατάρρευση του”.
Μανώλης Συντυχάκης: “Οι υπουργοί – τεχνοκράτες θα είναι ακόμα πιο απροσπέλαστοι απέναντι στη λαϊκή πίεση”
Τις προθέσεις του πρωθυπουργού διερμηνεύει ο Μανώλης Συντυχάκης, μέλος της ΕΠ Κρήτης και βουλευτής Ηρακλείου του ΚΚΕ, διακρίνοντας απόπειρα “θωράκισης της καπιταλιστικής κερδοφορίας, “συντήρηση της διαφθοράς και της σαπίλας του συστήματος και της ΕΕ”, αλλά και προώθηση μίας ακόμη πιο λυσσαλέας αντιλαϊκής πολιτικής,.
“Ο κ. Μητσοτάκης, θέλοντας να συγκαλύψει τις πολιτικές, αλλά και τις ποινικές ευθύνες που ενδεχομένως υπάρχουν για το δυσώδες σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, προανήγγειλε υπουργούς - τεχνοκράτες, που δεν θα έχουν ανάγκη τη λαϊκή ψήφο και άρα θα είναι ακόμα πιο απροσπέλαστοι απέναντι στη λαϊκή πίεση.
Το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή είναι κίνηση που στοχεύει να λύσει περισσότερο τα χέρια των υπουργών για την προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής, η οποία θέτει ως επίκεντρο τη θωράκιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας και τη συντήρηση της διαφθοράς και της σαπίλας του συστήματος και της ΕΕ.
Στόχος του πρωθυπουργού είναι να κάνει ακόμα πιο «βαθύ» το κράτος της σαπίλας του ΟΠΕΚEΠΕ, της διαφθοράς, των εξοπλιστικών του κεφαλαίου, του «χρηματιστηρίου», του «πάμε και όπου βγει» του εγκλήματος των Τεμπών. Να θωρακίσει το κράτος που ταΐζει νόμιμα ή παράνομα πολλά τρωκτικά, που συμμετέχει στο ΝΑΤΟ και τους πολέμους κι έχει κάνει κόλαση τη ζωή του λαού και να εγκλωβίσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια και αγανάκτηση που μεγαλώνει, για την αντιλαϊκή πολιτική και τις κυβερνήσεις και όλες τις πολιτικές δυνάμεις που την υπηρετούν.
Η περιβόητη «πολιτική σταθερότητα» που επικαλείται ο πρωθυπουργός δεν είναι τίποτε άλλο παρά «σταθερότητα» στην επέλαση στα δικαιώματα του λαού. Η αστική τάξη και το πολιτικό της προσωπικό πάντα θα εκμεταλλεύονται τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού κι αυτό ισχύει και θα συνεχίσει είτε με υπουργούς χωρίς βουλευτική έδρα, δηλαδή πλήρως ανεξέλεγκτους, όπως προτείνει τώρα ο κύριος Μητσοτάκης, είτε με βουλευτική έδρα και με τον ελλιπή έλεγχο της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας μέσα στη Βουλή.
Η πραγματική πολιτική αλλαγή που έχει ανάγκη σήμερα ο λαός και η χώρα είναι η ανατροπή αυτού του συστήματος, για ν' αλλάξει η τάξη στην εξουσία. Αυτό που έχει σημασία για τον λαό, είναι πώς θα δυσκολέψει το έργο της σημερινής και της όποιας αυριανής κυβέρνησης ίδιας κοπής. Πώς θα ανοίξει τον δρόμο για μια άλλη, ριζικά διαφορετική πορεία για τη χώρα μας. Τον δρόμο της κατάργησης της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και του αδηφάγου κέρδους, της εργατικής εξουσίας, του σοσιαλισμού.”.
Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη και το Ηράκλειο
