Πολύωρη αναμονή, διαμάχες και «διπλοκούρσες»: Το παράπονο ενός τουρίστα για τις μεταφορές στα αεροδρόμια της Κρήτης

Eπιστολή – καταγγελία ενός τακτικού επισκέπτη της Κρήτης προς το Cretalive, αποτυπώνει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο την πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν χιλιάδες τουρίστες κάθε καλοκαίρι στα αεροδρόμια του νησιού. Ανάμεσα σε ατελείωτες ουρές αναμονής, επαγγελματικές διαμάχες μεταξύ ταξί και ιδιωτικά βανάκια, αστυνομικούς ελέγχους καθ' οδόν αλλά και φαινόμενα διπλοκούρσας... χωρίς μείωση του κομίστρου, ο ξένος επισκέπτης βρίσκεται παγιδευμένος σε ένα τοπίο σύγχυσης και ταλαιπωρίας. Σε μια περίοδο που η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών αποτελεί το στοίχημα για το τουριστικό προϊόν της Κρήτης, η εμπειρία του ταξιδιώτη υπενθυμίζει ότι η πρώτη και η τελευταία εντύπωση από τον τόπο μας ξεκινά από τη διαδρομή από και προς το αεροδρόμιο.

Η επιστολή του τουρίστα στο Cretalive

«Έχω επισκεφθεί την Κρήτη αρκετές φορές όλα αυτά τα χρόνια. Είναι ένα νησί με το οποίο έχω δεθεί πολύ και στο οποίο συνεχίζω να επιστρέφω, τόσο για τους ανθρώπους του όσο και για όλα όσα έχει να προσφέρει. Δυστυχώς, όμως, οι εμπειρίες μου από τη μετακίνησή μου από και προς τα αεροδρόμια δεν ήταν πάντα εξίσου ευχάριστες.

Σε μία από τις προηγούμενες επισκέψεις μου, πέταξα στο αεροδρόμιο των Χανίων. Μετά την πτήση, κατέληξα να περιμένω για πολύ περισσότερο από μία ώρα, μέχρι τελικά να καταφέρω να βρω ταξί.

Ήλπιζα ότι εκεί θα τελείωνε η ταλαιπωρία. Δυστυχώς, δεν τελείωσε.

Ο οδηγός ήταν αρκετά αγενής και, στο τέλος της διαδρομής, μου χρέωσε ένα ποσό που μου φάνηκε υπερβολικό για τη συγκεκριμένη διαδρομή. Όταν βρίσκεσαι ως επισκέπτης σε μια άλλη χώρα και δεν γνωρίζεις απόλυτα τις τοπικές χρεώσεις ή τους κανονισμούς, βρίσκεσαι σε αρκετά δύσκολη θέση. Πληρώνεις αυτό που σου ζητούν, συνεχίζεις τις διακοπές σου και το αφήνεις ως μια εμπειρία που θα θυμάσαι — όμως, φυσικά, σου μένει μια εντύπωση.

Μετά από εκείνη την εμπειρία, αποφάσισα να οργανώνω διαφορετικά τη μετακίνησή μου στις επόμενες επισκέψεις μου. Άρχισα να κλείνω εκ των προτέρων τις διαδρομές μου με ιδιωτική εταιρεία μεταφοράς που χρησιμοποιεί βαν.

Χρησιμοποίησα αυτή την υπηρεσία αρκετές φορές και τη βρήκα πολύ πιο απλή και ξεκάθαρη ως τρόπο μετακίνησης. Ήξερα εκ των προτέρων ποιος θα ερχόταν να με παραλάβει, πού θα με περίμενε και πόσα θα πλήρωνα. Το σημαντικότερο, δεν χρειαζόταν να περάσω μία ώρα περιμένοντας μετά από μια ήδη κουραστική πτήση.

Αυτό λειτούργησε άψογα μέχρι που συνέβη κάτι αρκετά απρόσμενο πέρυσι.

Όταν έφτασα στο αεροδρόμιο, ένας αστυνομικός σταμάτησε το όχημα και πραγματοποίησε ελέγχους σχετικά με το αν η μεταφορά μου ήταν νόμιμη και αν πραγματοποιούνταν σύμφωνα με τον νόμο.

Ως τουρίστας, βρήκα όλη αυτή την κατάσταση αρκετά περίεργη και δυσνόητη. Είχα κλείσει τη μεταφορά μου με μια εταιρεία, είχα συμφωνήσει εκ των προτέρων για τη διαδρομή και, απ' όσο γνώριζα, είχα κάνει όλα όσα έπρεπε να κάνω. Κι όμως, ξαφνικά βρέθηκα να εμπλέκομαι σε έναν αστυνομικό έλεγχο, χωρίς πραγματικά να καταλαβαίνω αν υπήρχε κάποιο πρόβλημα με τη διαδρομή που είχα κλείσει.

Αργότερα επικοινώνησα με την εταιρεία μεταφοράς για να μάθω τι ακριβώς είχε συμβεί. Από εκείνη τη συζήτηση, κατάλαβα ότι φαίνεται να υπάρχει εδώ και πολύ καιρό μια διαμάχη στην Κρήτη σχετικά με τη μεταφορά επιβατών, ιδιαίτερα μεταξύ του κλάδου των ταξί και των εταιρειών που παρέχουν προκρατημένες ιδιωτικές μεταφορές με βαν.

Ως επισκέπτης, πρέπει να πω ότι αυτή η διαμάχη πραγματικά δεν είναι δική μου υπόθεση.

Δεν γνωρίζω ποια πλευρά έχει δίκιο και ποια άδικο, ούτε πιστεύω ότι θα έπρεπε να περιμένει κανείς από έναν τουρίστα να το γνωρίζει. Όταν έρχομαι στην Κρήτη για διακοπές, το μόνο που θέλω είναι να μπορώ να μετακινούμαι με ασφάλεια και νόμιμα, μέσα σε ένα λογικό χρονικό διάστημα, και να γνωρίζω εκ των προτέρων πόσα θα πληρώσω.

Φέτος, λοιπόν, αποφάσισα να δώσω άλλη μία ευκαιρία στα ταξί.

Δυστυχώς, για ακόμη μία φορά βρέθηκα να περιμένω αρκετή ώρα μέχρι να μπορέσω να βρω ένα.

Όταν τελικά μπήκα στο ταξί, συνέβη κάτι ακόμη που μου φάνηκε αρκετά παράξενο. Ένας άλλος επιβάτης μπήκε στο ίδιο ταξί, επειδή πήγαινε σε ένα σημείο κοντά στον δικό μου προορισμό. Με άλλα λόγια, τουλάχιστον για ένα μέρος της διαδρομής, ουσιαστικά μοιραζόμασταν το ίδιο ταξί.

Φυσικά υπέθεσα ότι, εφόσον η διαδρομή θα μοιραζόταν μεταξύ δύο διαφορετικών πελατών, αυτό θα αντικατοπτριζόταν και στο κόμιστρο.

Δεν συνέβη κάτι τέτοιο.

Παρόλο που δύο διαφορετικοί επιβάτες ταξίδευαν στο ίδιο όχημα και μοιράζονταν ένα μέρος της ίδιας διαδρομής, το ποσό που μου ζητήθηκε να πληρώσω δεν μειώθηκε.

Και εδώ είναι που, ως ένας απλός επισκέπτης στην Κρήτη, πραγματικά δυσκολεύομαι να καταλάβω τη λογική της κατάστασης.

Από τη μία πλευρά, αν κλείσω και πληρώσω εκ των προτέρων μια ιδιωτική μεταφορά με βαν, μπορεί να βρεθώ αντιμέτωπος με έναν αστυνομικό έλεγχο προκειμένου να διαπιστωθεί αν η διαδρομή μου είναι νόμιμη.

Από την άλλη πλευρά, αν επιλέξω ταξί για να αποφύγω όλα αυτά, μπορεί να χρειαστεί να περιμένω για αρκετή ώρα και στη συνέχεια να καταλήξω να μοιράζομαι το όχημα και μέρος της διαδρομής μου με έναν εντελώς άγνωστο άνθρωπο, χωρίς να υπάρχει αντίστοιχη μείωση στο ποσό που μου χρεώνεται.

Δεν γράφω όλα αυτά για να επικρίνω έναν ολόκληρο επαγγελματικό κλάδο. Κατά τη διάρκεια των επισκέψεών μου στην Κρήτη, έχω γνωρίσει επίσης ευγενικούς, έντιμους και απόλυτα επαγγελματίες οδηγούς ταξί.

Γράφω για την εμπειρία μου επειδή πιστεύω ότι υπάρχει εδώ ένα ευρύτερο ζήτημα και, τελικά, αυτός που βρίσκεται παγιδευμένος στη μέση είναι ο επισκέπτης.

Οι τουρίστες δεν έρχονται στην Κρήτη για να κατανοήσουν τη διαφορά μεταξύ των ταξί και των ιδιωτικών βαν μεταφοράς, να μάθουν ποιες επαγγελματικές ομάδες βρίσκονται σε διαμάχη μεταξύ τους ή να μελετήσουν τη νομοθεσία που διέπει κάθε είδος μεταφοράς.

Ερχόμαστε εδώ για διακοπές.

Όταν βγαίνουμε από το αεροδρόμιο, απλώς θέλουμε να μπορούμε να επιλέξουμε πώς θα μετακινηθούμε. Θέλουμε να γνωρίζουμε εκ των προτέρων — ή τουλάχιστον να καταλαβαίνουμε ξεκάθαρα — πόσα πρόκειται να πληρώσουμε. Θέλουμε να αισθανόμαστε ασφαλείς και σίγουρα δεν θέλουμε να αναρωτιόμαστε αν μια απολύτως συνηθισμένη μεταφορά που έχουμε κλείσει είναι νόμιμη ή αν μπορεί να μας σταματήσουν και να μας κάνουν ερωτήσεις στη διαδρομή.

Πάνω απ' όλα, οι επισκέπτες δεν θα έπρεπε να βρίσκονται στη μέση μιας επαγγελματικής διαμάχης που δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τους ίδιους.

Η Κρήτη παραμένει ένα από τα ομορφότερα μέρη που έχω επισκεφθεί και ακριβώς γι' αυτό συνεχίζω να επιστρέφω.

Ίσως, όμως, έχει έρθει η ώρα όσοι είναι υπεύθυνοι για τις μεταφορές επιβατών στο νησί να δουν την κατάσταση λίγο περισσότερο από την οπτική γωνία των ανθρώπων που φτάνουν εδώ ως επισκέπτες.

Άλλωστε, η πρώτη εντύπωση ενός ταξιδιώτη για έναν προορισμό συχνά ξεκινά από τη στιγμή που βγαίνει από το αεροδρόμιο — και η τελευταία του εντύπωση είναι πολύ συχνά η διαδρομή που τον μεταφέρει πίσω σε αυτό.

Υ.Γ. Τη φωτογραφία την τράβηξα ο ίδιος, απλώς επειδή ήθελα να δείξω την κατάσταση που αντιμετώπισα και την ταλαιπωρία που βίωσα ως επισκέπτης. Δεν είναι πρόθεσή μου να στοχοποιήσω ή να επικρίνω τον κλάδο των ταξί στο σύνολό του, ούτε να υπονοήσω ότι όλοι οι οδηγοί ταξί θα πρέπει να κρίνονται με βάση τις εμπειρίες που περιέγραψα.

Απλώς ήθελα η φωτογραφία να αποτυπώνει αυτό που προσωπικά αντιμετώπισα κατά την επίσκεψή μου και να αναδείξει τις δυσκολίες που μπορεί μερικές φορές να αντιμετωπίζουν οι επισκέπτες όταν προσπαθούν να οργανώσουν τη μετακίνησή τους».

H επιστολή του τουρίστα στα αγγλικά, όπως εστάλη στο Cretalive

 I have visited Crete a number of times over the years. It is an island I have grown very fond of and one I continue to return to, both for its people and for everything the island has to offer. Unfortunately, however, my experiences of getting to and from the airports have not always been quite so enjoyable.On one of my previous visits, I flew into Chania Airport. After the flight, I ended up waiting for well over an hour before I was finally able to get a taxi.I had hoped that would be the end of the inconvenience. Sadly, it wasn’t.The driver was rather rude and, by the end of the journey, I was charged what seemed to me an excessive amount for the trip. When you are a visitor in another country and are not entirely familiar with local fares or regulations, you are in a rather difficult position. You pay what you are asked, get on with your holiday and put it down to experience — but naturally, it leaves an impression.

After that experience, I decided to arrange my transport differently on future visits. I began booking my journeys in advance with a private transfer company using vans.I used this service on several occasions and found it a far more straightforward way of travelling. I knew beforehand who was collecting me, where I would be met and what I would be paying. More importantly, I did not have to spend an hour waiting around after an already tiring flight.

That worked perfectly well until something rather unexpected happened last year.When I arrived at the airport, a police officer stopped the vehicle and carried out checks concerning whether my transfer was valid and being operated legally.As a tourist, I found the whole situation rather bewildering. I had booked a transfer with a company, agreed the journey in advance and, as far as I was concerned, done everything I was supposed to do. Yet suddenly I found myself caught up in a police check without really understanding whether there was something wrong with the journey I had booked.

I later contacted the transfer company to find out what exactly had happened. From that conversation, I became aware that there appears to have been a long-running dispute in Crete surrounding passenger transport, particularly between the taxi trade and companies providing pre-booked private transfers by van.As a visitor, I must say that this dispute is really none of my concern.I do not know which side is right or wrong, nor do I believe a tourist should be expected to know. When I arrive in Crete for a holiday, all I want is to be able to travel safely and legally, within a reasonable amount of time, and to know what I am going to pay.

This year, therefore, I decided to give taxis another go.Unfortunately, I once again found myself waiting for quite some time before I could get one.When I eventually got into the taxi, something else happened which I found rather puzzling. Another passenger was put into the same taxi because he was travelling to somewhere close to my destination. In other words, for part of the journey at least, we were effectively sharing the same taxi.I naturally assumed that, if the journey was going to be shared between two separate customers, this would be reflected in the fare. It wasn’t.Despite two different passengers travelling in the same vehicle and sharing part of the same journey, the amount I was asked to pay was not reduced.

And this is where, as an ordinary visitor to Crete, I genuinely struggle to understand the logic of the situation.On the one hand, if I book and pay for a private van transfer in advance, I may find myself involved in a police check to establish whether my journey is legal. On the other hand, if I choose a taxi in order to avoid all of that, I may have to wait a considerable amount of time and then end up sharing the vehicle and part of my journey with a complete stranger without seeing any corresponding reduction in what I am charged.

I am not writing this to criticise an entire profession. During my visits to Crete, I have also met courteous, honest and thoroughly professional taxi drivers.I am writing about my experience because I believe there is a wider issue here, and ultimately it is the visitor who ends up caught in the middle of it.Tourists do not come to Crete to understand the distinction between taxis and private transfer vans, to learn which groups of professionals are in dispute with one another, or to study the legislation governing each type of transport.

We come here on holiday.

When we step out of the airport, we simply want to be able to choose how we travel. We want to know beforehand, or at least clearly understand, what we are going to pay. We want to feel safe and we certainly do not want to wonder whether a perfectly ordinary transfer we have booked is legal or whether we might be stopped and questioned along the way.Above all, visitors should not find themselves caught in the middle of a professional dispute which has absolutely nothing to do with them.Crete remains one of the most beautiful places I have visited, and that is precisely why I continue to return.

Perhaps, however, it is time for those responsible for passenger transport on the island to look at the situation a little more from the point of view of the people arriving here as visitors.After all, a traveller’s first impression of a destination often begins the moment they walk out of the airport  and their last impression is very often the journey that takes them back there.

P.S. Please excuse my English if I have not expressed everything perfectly. I do not speak Greek, so English is the only way I can properly share my experience.I took the photograph myself simply because I wanted to show the situation I encountered and the inconvenience I experienced as a visitor. My intention is not to target or criticise the taxi trade as a whole, nor to suggest that all taxi drivers should be judged by the experiences I have described. I simply wanted the photograph to reflect what I personally encountered during my visit and to highlight the difficulties that visitors can sometimes face when trying to arrange their transport.