Χάρις Αλεξίου: «Αν είχα κι άλλη μια ζωή, θα ήθελα να έχω καταφέρει να είμαι πιο κοντά στο παιδί μου»

«Η μουσική είναι το μεγαλύτερο δώρο που μου δόθηκε στη ζωή, το ότι τραγούδησα. Γιατί αυτά που αισθάνθηκα τραγουδώντας θα χρειαζόμουν πολλές ζωές για να τα ζήσω. Από την άλλη, θυσίασα κομμάτια από μένα για το τραγούδι, κυρίως τον ρόλο της μητέρας. Ακούγεται λίγο βαρύ να πω ότι: θυσίασα το παιδί μου, δεν ισχύει, αλλά όταν το κοιτάζω από απόσταση, αν μπορούσα να ζήσω κι άλλη μια ζωή, θα ήθελα να έχω καταφέρει να είμαι πιο κοντά στο παιδί μου. Να θυσιάσω κάτι από αυτήν τη δουλειά μου και όχι από τις ώρες τις δικές του».

Με αυτά τα συγκλονιστικά λόγια η Χάρις Αλεξίου άνοιξε την καρδιά της στη Lifo και μίλησε για όλα όσα έχει μέσα της, για το τραγούδι, τη λαμπερή ζωή, τη φωνή που την «πρόδωσε», την ομορφιά στη ζωή και τον φόβο για την αρρώστια του μυαλού… «Όσο πιο πολύ έχεις ζήσει, τόσο πιο πολλά έχει να πει η φωνή σου. Στη φωνή κατοικούν ζωές πολλές και έτσι μπορείς να ενωθείς και με αυτό που έχει γράψει ο στιχουργός, ο συνθέτης. Τραγουδάς μια ιστορία που κάτι έχει να σου πει ως βίωμα. Κι όταν έχεις ζήσει απώλειες στη ζωή σου, έχεις χάσει ανθρώπους που τους έχεις λατρέψει, είτε στην ερωτική σου ζωή είτε στης καρδιάς σου τους τόπους, γι’ αυτά μιλάς εκείνη την ώρα».

«Δεν ήταν ποτέ προκλητική η ζωή μου»

«Δεν ήταν δύσκολο να προστατέψω τον εαυτό μου. Είναι και ο τρόπος που ζει κανείς. Δεν ήταν ποτέ προκλητική η ζωή μου. Ούτε έπαιξα τον ρόλο του VIP για να προκαλέσω. Κι ενώ έχω υπάρξει και πολύ δυναμική, ήμουν πολύ ντροπαλή. Μερικές φορές θα έλεγα ότι είχα ένα αίσθημα μειονεξίας, παρ’ όλη την αποδοχή που έπαιρνα. Πάντα ντρεπόμουν και πάντα αισθανόμουν ότι δεν έγινε και κάτι, ότι δεν έκανα και τίποτα το σπουδαίο. Τη χαρά μου έκανα, γιατί για μένα το τραγούδι ήταν η χαρά μου. Αυτή είναι η δική μου ευχαρίστηση».

«Ένιωσα μια ανακούφιση»

«Αποφάσισα να σταματήσω τις ζωντανές εμφανίσεις γιατί αισθανόμουν ότι έπρεπε να σταματήσω να το κάνω, είχα καταλάβει από καιρό ότι είχαν αρχίσει να χάνονται κάποιες δυνάμεις, και δεν ήταν ωραία. Κι όταν το αποφάσισα, ένιωσα μια ανακούφιση. Με είχε κουράσει αυτή η ιστορία, αυτό που λέμε καριέρα, δεν το ήθελα άλλο».

«Θέλω να είμαι παρούσα στη ζωή μου»

«Ελπίδα μού δίνει όταν βλέπω ανθρώπους να ερωτεύονται, να ζευγαρώνουν. Χαίρομαι τόσο πολύ όταν βλέπω νέα ζευγάρια. Ο πιο μεγάλος μου φόβος είναι η αρρώστια, να μην μπορώ να λειτουργήσω μόνη μου, ή η αρρώστια του μυαλού, κυρίως. Όσο ζω θέλω να είμαι παρούσα στη ζωή μου. Εάν γίνω φάντασμα, θα ήθελα να με βοηθήσουν να φύγω».

«Μόνο η ομορφιά δίνει αξία στη ζωή»

«Κάθε πρωί ξυπνάω και λέω: δόξα τω Θεώ, ενώ δεν είμαι θρήσκα. Λέω: κοίτα, άλλη μια μέρα. Ένας αγώνας για να κάνουμε ωραία πράγματα είναι η ζωή και μόνο η ομορφιά τής δίνει αξία, η ομορφιά σε όλα τα επίπεδα. Στις καρδιές μας. Σε αυτό που φτιάχνουμε με τα χέρια μας. Σε αυτό που κάνουμε σαν σκέψη στο μυαλό μας. Τι άλλο υπάρχει εκτός από την ομορφιά; Για ποιον άλλο λόγο υπάρχουμε και δημιουργούμε; Το καθαρό σπίτι για μένα καθρεφτίζει ζωή, καθρεφτίζει ήθος, αίσθημα. Αυτό, ένα καθαρό σπίτι θέλω να είμαι...»