ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Εβελίνα Τούμπε: "Η έκφραση μέσα από την κίνηση είναι ένας καλλιτεχνικός τρόπος επικοινωνίας και μοιράσματος σκέψεων και προβληματισμών"
Η χορεύτρια, χορογράφος και καθηγήτρια χορού μιλά στο Cretalive για την «Βραδιά Νέων Χορογράφων» που θα πραγματοποιηθεί στο ΠΣΚΗ το Σάββατο 24 Ιανουαρίου, στις 21:00 στην Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»
Μία μοναδική βραδιά χορού, αφιερωμένη στους νέους χορογράφους πραγματοποιείται το βράδυ του Σαββάτου 24 Ιανουαρίου 2026 στο Πολιτιστικό Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου. Η Εβελίνα Τούμπε χορεύτρια, χορογράφος και καθηγήτρια χορού μιλά στο Cretalive για τη διοργάνωση που δίνει την ευκαιρία σε νέους χορευτές και χορογράφους να δημιουργήσουν, να επικοινωνήσουν με το κοινό και να αναδείξουν τη δουλειά τους – αποτέλεσμα επίπονης καθημερινής προσπάθειας! Η χορογράφος επισημαίνει παράλληλα τη συμβολή του ΠΣΚΗ που έχει πόρτες ανοιχτές σε δημιουργίες νέων χορευτών.
Μιλώντας για το σώμα, την προσπάθεια αλλά και τη δική της πορεία η κα. Εβελίνα Τούμπε τονίζει ότι «κάθε παράσταση μου δίνει την ευκαιρία να εκφράσω και να επικοινωνήσω μέσα από το σώμα μου τα καθημερινά υπαρξιακά ερωτήματα που θεωρώ ότι απασχολούν όλους μας ενώ ταυτόχρονα προσπαθώ να συνδεθώ όσο πιο βαθιά γίνεται με την ψυχή του θεατή.»
Μιλήστε μας για την βραδιά χορού που ετοιμάζεται και θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 24 Ιανουαρίου στο ΠΣΚΗ. Τι θα δούμε εκείνο το βράδυ;
«Το Σάββατο 24 Ιανουαρίου, στο Πολιτιστικό Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου, παρουσιάζεται μια βραδιά σύγχρονου χορού αφιερωμένη στη νέα γενιά χορογράφων και χορευτών. Το κοινό θα παρακολουθήσει τρεις διαφορετικές χορογραφικές προσεγγίσεις. Στο Before the words come out (Πριν βγουν οι λέξεις), ένα ντουέτο για τον χρόνο που διαστέλλεται τη στιγμή της αλήθειας. Για όσα σκεφτόμαστε να πούμε και δεν λέμε ποτέ. Στο έργο Μαργώ, η ζωντανή μουσική δύο κιθαρών συνομιλεί με ένα σώμα, αφηγούμενη τη διαδρομή μιας γυναίκας στον χρόνο, από τα γηρατειά στην παιδική ηλικία και πίσω, σε μια πολυαισθητηριακή, αυτοσχεδιαστική εμπειρία γεμάτη μνήμη, δύναμη και ευαισθησία. Η βραδιά ολοκληρώνεται με το Αυτοί που έχουν χαθεί (The lost ones), ένα έργο εμπνευσμένο από τον Σάμιουελ Μπέκετ, όπου σώματα συνυπάρχουν μέσα σε μια ατέρμονη αναζήτηση νοήματος, επικοινωνίας και ελπίδας, ισορροπώντας διαρκώς στο ενδιάμεσο, εκεί όπου γεννιέται η ίδια η ζωή. Πρόκειται για μια ζωντανή και τολμηρή εμπειρία σύγχρονου χορού που φωτίζει τον παλμό της νέας δημιουργίας.»
Το Ηράκλειο μπορεί, έχει τον κόσμο εκείνο που μπορεί να ασχοληθεί με το χορό και τη χορογραφία;
«Το Ηράκλειο διαθέτει έναν ζωντανό και ενεργό καλλιτεχνικό πυρήνα. Υπάρχουν νέοι άνθρωποι με ενδιαφέρον και εκπαίδευση, που έχουν την ανάγκη να εκφραστούν μέσα από τον χορό. Ωστόσο, ο αριθμός των επαγγελματιών χορευτών παραμένει περιορισμένος. Αυτό καθιστά ακόμη πιο σημαντική τη σταθερή στήριξη και τη δημιουργία περισσότερων ευκαιριών, ώστε αυτό το δυναμικό να μπορέσει να εξελιχθεί επαγγελματικά και να παραμείνει ενεργό στην πόλη. Εξίσου σημαντικός είναι ο διάλογος με το κοινό, που επιθυμεί να βλέπει έργα και να συμμετέχει σε έναν προβληματισμό γύρω από το συναίσθημα και την αισθητική. Έτσι, το Ηράκλειο μπορεί να εξελίξει τους χορευτές του σε ζωντανή σχέση με τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας…»
Τι ρόλο παίζει σε αυτό το Πολιτιστικό Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου;
Το Πολιτιστικό Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου παίζει καθοριστικό ρόλο, καθώς προσφέρει έναν επαγγελματικό και φιλόξενο χώρο που δίνει τη δυνατότητα και την ελευθερία να δημιουργηθούν τα καλλιτεχνικά έργα που θα παρουσιαστούν αυτή τη βραδιά. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΠΣΚΗ, Μύρων Μιχαηλίδης, έδωσε τη σημαντική ευκαιρία να πραγματοποιούνται παραγωγές χορού στο Ηράκλειο και να ανοίγουν οι πόρτες του θεάτρου σε δημιουργίες νέων χορευτών. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα θετική πρωτοβουλία, για την οποία τον ευχαριστώ προσωπικά.»
Πόσο δύσκολο είναι να πεις με την κίνηση του σώματος όλα όσα σε πληγώνουν ή σε ενθουσιάζουν; Πόσο απαιτητικό είναι να εκφράσεις το συναίσθημα με χορό;
«Όταν υπάρχει σπουδή και επαγγελματική εμπειρία, η έκφραση μέσα από την κίνηση δεν αποτελεί δυσκολία, αλλά έναν ακόμη καλλιτεχνικό τρόπο επικοινωνίας και μοιράσματος σκέψεων και προβληματισμών. Το απαιτητικό στοιχείο δεν βρίσκεται τόσο στην ίδια την έκφραση, όσο στη συνολική διαδικασία που προηγείται. Όταν το σώμα είναι το βασικό εργαλείο, χρειάζεται συνεχή φροντίδα, καθώς καταπονείται καθημερινά μέχρι να φτάσει στην τελική μορφή που απαιτεί το έργο. Η πρόκληση είναι ο μετασχηματισμός του συναισθήματος σε καθαρή κίνηση, με ειλικρίνεια και ακρίβεια, ώστε να μπορεί να αγγίξει και τον θεατή.»
Ποια είναι η δική σας πορεία ;
«Με τα χρόνια, μέσα από την εκπαίδευση, τη σκηνική εμπειρία και τη συνεργασία με άλλους καλλιτέχνες, ο χορός έγινε για μένα εργαλείο έρευνας και αναζήτησης πάνω στο συναίσθημα, στα όρια της κίνησης και στον σεβασμό προς αυτή την τέχνη. Σήμερα, κάθε παράσταση μου δίνει την ευκαιρία να εκφράσω και να επικοινωνήσω μέσα από το σώμα μου τα καθημερινά υπαρξιακά ερωτήματα που θεωρώ ότι απασχολούν όλους μας ενώ ταυτόχρονα προσπαθώ να συνδεθώ όσο πιο βαθιά γίνεται με την ψυχή του θεατή.»
Στοιχεία παράστασης
Η σκηνή του Πολιτιστικού Συνεδριακού Κέντρου Ηρακλείου φιλοξενεί επαγγελματίες χορευτές σε μια παράσταση σύγχρονου χορού, που δίνει βήμα στη νέα γενιά δημιουργών.
Ανερχόμενοι χορογράφοι παρουσιάζουν πρωτότυπα έργα, όπου το σώμα αποκτά τη δύναμη να αφηγείται και να μεταμορφώνεται. Μια παράσταση που φωτίζει τον παλμό της νέας γενιάς χορογράφων και αναδεικνύει τη ζωντανή δύναμη του χορού ως τέχνη που διαρκώς εξελίσσεται.
Κομμάτι 1 Τίτλος: Αυτοί που έχουν χαθεί (the lost ones)
Χορογραφία: Μιχαλάκη Αγγελική
Χορευτές: Βαρουχάκης Μύρωνας, Τούμπε Εβελίνα, Τσύπι Λασαντρα, Χριστοδουλάκη Μαρίνα
Μουσική: Στέρεο Νόβα - Τα Δέντρα, Ryuichi Sakamoto- Fullmoon
Μουσική επεξεργασία: Ηλίας Σκουτέλης
Σώματα που κινούνται παγιδευμένα σε μια ατέρμονη αναζήτηση, στην οποία δεν υπάρχει εξέλιξη, ούτε προορισμός. Εμπνευσμένο από το ομώνυμο βιβλίο του Σ. Μπέκετ '' αυτοί που έχουν χαθεί '', στο έργο αυτό παρατηρούμε τις χορεύτριες και τους χορευτές να συνυπάρχουν μεν, αλλά να βιώνουν αποξένωση, απουσία σκοπού και αδυναμία επικοινωνίας. Βιώνουν μια κατάσταση υπαρξιακής αβεβαιότητας. "Σώματα που έχουν χαθεί περιφέρονται αναζητώντας το κάθε ένα το δικό του που έχει χαθεί. Αρκετά μεγάλη ώστε η αναζήτηση να είναι μάταιη. Αρκετά περιορισμένη ώστε η διαφυγή να είναι μάταιη''. Ωστόσο δεν εγκαταλείπουν, υπάρχει έξοδος, υπάρχει ελπίδα. Τα σώματα αναζητούν το ένα το άλλο. Αρέσκονται στην επαναληψιμότητα, πειραματίζονται άλλοτε στην επαφή κι άλλοτε στη μοναχικότητα. Υπάρχει εν προκειμένω μια αδιανόητη ενέργεια έτοιμη να εκραγεί προς κάθε κατεύθυνση. Σε αυτό το σύμπαν οι μπεκετικοί, μοναχικοί, αντι-ήρωες επιλέγουν πάντα να αιωρούνται, διαμένουν πάντα στο ενδιάμεσο, ακριβώς εκεί που φωλιάζει και η ίδια η ζωή.
Κομμάτι 2 Τίτλος: Μαργώ
Χορογραφία και ερμηνεία: Αγαπάκη Θάλεια
Μουσικοί: Σωκράτης Βακιρτζιάν, Δημήτρης Νεονάκης
Δύο κιθάρες συνομιλούν με ένα σώμα. Η πορεία μιας γυναίκας από τα γηρατειά ως τα παιδικά χρόνια και πάλι πίσω. Η κίνηση και η μουσική εμπνέονται από τις γυναίκες της ζωής μας και ζωντανεύουν με τολμηρή αυτοσχεδιαστική διάθεση στη σκηνή. Πρόκειται για ένα πειραματικό έργο σε εξέλιξη, μια πλούσια, πολυαισθητηριακή εμπειρία που αποκαλύπτει τι κουβαλά μια γυναίκα σε κάθε στιγμή της ζωής της, τα φορτία, τις σκέψεις, τις χαρές, τους φόβους, ….. τα όνειρα, μετατρέποντας κάθε βήμα σε πράξη επιβίωσης και δημιουργίας.
Κομμάτι 3 Τίτλος : Before the words come out
Χορογραφία: Τούμπε Εβελίνα
Χορευτές: Βαρουχάκης Μύρωνας, Θοδωρής Κωνσταντίνος, Μιχαλάκη Αγγελική, Τσύπι Λασάντρα
Μουσική: Sebastian Plano-Fortanach
Μουσική και επεξεργασία: Ηλίας Σκουτέλης
Ένα χορογραφικό ντουέτο για τον χρόνο που διαστέλλεται τη στιγμή της αλήθειας. Για όσα σκεφτόμαστε να πούμε και δεν λέμε ποτέ. Και για εκείνα που, όταν ειπωθούν, αλλάζουν τα πάντα. Μέσα από την κίνηση, τον ήχο και τη σιωπή, το έργο εξερευνά το χάσμα ανάμεσα σε όσα σκεφτόμαστε να πούμε και σε όσα τελικά τολμάμε να εκφράσουμε, καθώς μια λέξη μπορεί να κρατήσει ένα δευτερόλεπτο ή έναν ολόκληρο αιώνα.
Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη και το Ηράκλειο
