Ελαιόλαδο: Κερδίζουν συνεχώς έδαφος Ιταλοί και Ισπανοί, εμείς τι κάνουμε;

Τι κάνουν οι άλλες μεσογειακές χώρες τόσο καλά, που δεν κάνει η Ελλάδα, και σε μία τόσο προβληματική χρονιά για το ελαιόλαδο, όπως η φετινή, έχουν πάρει μπροστά σε παραγωγή, άρα και σε εξαγωγές; 

Μα, φυσικά, επενδύουν στη γη, τους ανθρώπους τους, τη χώρα τους! Ό,τι δηλαδή δεν κάνουμε εδώ...

Η γειτονική μας Ιταλία, σκοπεύει, με βάση τα επίσημα στοιχεία, να πετύχει αύξηση της εθνικής παραγωγής ελαιολάδου κατά 25% μέσα σε ορίζοντα επταετίας!  Και για να το πετύχει αυτό, κάνει το πιο απλό, προχωρεί στην κατάρτιση ενός Εθνικού Σχεδίου Ελαιολάδου για την περίοδο 2026–2031. Τόσο απλά.

Με βάση το σχέδιο αυτό, που δεν είναι φθηνό, προβλέπεται η αναδιάρθρωση ή η επέκταση της ελαιοκαλλιέργειας σε περίπου 70.000 εκτάρια, που αντιστοιχούν στο 6% της συνολικής ελαιοκομικής έκτασης της χώρας. Η φιλοσοφία του σχεδίου βασίζεται στην αντικατάσταση παλαιών και χαμηλής παραγωγικότητας ελαιώνων με πιο σύγχρονα συστήματα καλλιέργειας, τα οποία μπορούν να προσφέρουν υψηλότερες αποδόσεις ανά εκτάριο, μεγαλύτερη παραγωγική σταθερότητα και καλύτερη ποιότητα ελαιολάδου.

Δεν μιλάμε δηλαδή για αποσπασματικές παρεμβάσεις με αμφίβολο αποτέλεσμα, αλλά για ένα Εθνικό Σχέδιο. 

Όπως σημείωσε μάλιστα ο Ιταλός Υφυπουργός Γεωργίας, μετά από μήνες διαλόγου με τους φορείς του κλάδου διαμορφώθηκε το Ιταλικό Σχέδιο Ελαιολάδου 2026–2031» με στόχο να δοθούν «σοβαρές απαντήσεις στον κατακερματισμό της παραγωγής, στην κλιματική αλλαγή και στην έλλειψη σχεδιασμού που, χρόνο με τον χρόνο, έχουν διαβρώσει το δυναμικό του τομέα».

Η δε Ισπανία θωρακίζει με τη σειρά της την ποιότητα του ελαιολάδου της. Πώς; Το Υπουργείο Γεωργίας, Αλιείας και Τροφίμων παρουσίασε το νέο ειδικό σχέδιο ελέγχου για το ελαιόλαδο και το πυρηνέλαιο, το οποίο θα τεθεί σε εφαρμογή από φέτος, επιχειρώντας να θωρακίσει ακόμη περισσότερο ένα από τα πιο εμβληματικά προϊόντα της ισπανικής αγροδιατροφής.

Το νέο πλάνο, όπως τονίστηκε πρόσφατα, εναρμονίζεται πλήρως με το Εθνικό Σχέδιο Επίσημων Ελέγχων της Τροφικής Αλυσίδας 2026-2030 και προβλέπει εντατικοποίηση των ελέγχων σε όλα τα στάδια, από την παραγωγή μέχρι το εμπόριο. 

Διατηρείται το ελάχιστο ποσοστό του 20% ετήσιων ελέγχων στη βιομηχανία ελαιολάδου, ενώ ενισχύονται αισθητά οι επιθεωρήσεις στον τομέα της εμπορίας, τόσο στα σημεία πώλησης όσο και στα σύνορα.

Και ένα μικρό ποσοστό των στόχων που έχουν τεθεί επίσημα από τις δύο χώρες να επιτευχθούν, το κέρδος για την παραγωγή συνολικά θα είναι μακροπρόθεσμα πολλαπλάσιο. 

Το θέμα είναι εδώ τι κάνουμε;