Το φράγμα Αποσελέμη και ο εφησυχασμός της υπερχείλησης
Νερά υπάρχουν! Σύνεση διαχείρισης;
Το τελευταίο χρονικό διάστημα, το Φράγμα Αποσελέμη έγινε το πλέον «viral» θέμα στα ΜΜΕ, στα social, στα καφενεία, σε πολιτικές αναφορές, συζητήσεις βουλευτών, δημάρχων και πολλές συζητήσεις μεταξύ υποψιασμένων πολιτών.
Από εκείνη την ημέρα (κάπου εκεί τον Φλεβάρη του 2019), όταν άνοιξε το «θυρόφραγμα» της σήραγγας στην Παναγία τη Βιδιανή, που φέρνει τα πλημμυρικά νερά του Οροπεδίου στο φράγμα Αποσελέμη, οι διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες ύδρευσης της βόρειας Κρήτης, από Ηράκλειο μέχρι Άγιο Νικόλαο, μπήκαν σε άλλους προγραμματισμούς και οι αρμοδιοϋπεύθυνοι ανάσαναν με ανακούφιση από τον βραχνά της λύσης του προβλήματος της λειψυδρίας.
Η υπερχείλιση, όμως, του φράγματος εκείνη τη χρονιά δεν έφερε μόνο αισιοδοξία. Έθρεψε εκεί δίπλα, στην υπερχείλιση, ένα πλατύφυλλο δεντρί, στον ίσκιο του οποίου μαζεύονταν τα καλοκαίρια οι «αρμοδιοϋπεύθυνοι» που είπαμε και απολάμβαναν τη δροσιά του, κουβεντιάζοντας για ανάπτυξη, δρομάρες και αεροδρόμια…
Το πλατύφυλλο δεντρί είχε πολλά ονόματα, όπως: εφησυχασμός, αδιαφορία, στασιμότητα, απάθεια, αμέλεια κ.ά.
Και μπορεί το φράγμα να υπερχείλησε ξανά τον επόμενο χρόνο (Γενάρη 2020), αλλά και τα ονόματα του δέντρου πλήθυναν με άλλες συνώνυμες ονομασίες…
Κανείς τους δεν αντιλήφθηκε πως άρχισαν να πέφτουν τα φύλλα του δέντρου και να αραιώνει η σκιά του, παρά μόνο όταν ο περσινός καυτερός ήλιος του καλοκαιριού ζέστανε και αφυδάτωσε επικίνδυνα τις κεφαλές τους (και τις δικές μας).
Η φετινή άνοιξη, με ένα «εξ εφόδου προοίμιον», σκόρπισε χρώματα, αρώματα και ζέστη πριν καλά-καλά φύγει ο Φλεβάρης. Σκόρπισε, όμως, και τις ελπίδες των αρμοδιοϋπεύθυνων, που τις είχαν στηρίξει μόνο στον Θεό, όταν κατάλαβαν ότι μόνον Εκείνος θα μπορούσε πια να τους γλυτώσει από τις αδυναμίες τους και την κατακραυγή όσων κινδυνεύουν να διψάσουν…
Σύναξε ο νεφεληγερέτης Δίας του Λασιθίου τους δικούς του, με πρώτο τον Ποσειδώνα και τη γυναίκα του Τηθύ, κάλεσε τις Νεφέλες, τις Υάδες και Ναϊάδες, και τους έδωσε οδηγίες για τα νερά, τον καιρό και τις βροχές. Ύστερα σήκωσε τα μάτια του ψηλά στον ουρανό και παρακάλεσε τον Θεό των Χριστιανών:
– Κάνε κάτι κι Εσύ. Τι φταίνε οι ευσεβείς άνθρωποί σου να βασανίζονται από την αμέλεια, τις γκρίνιες και τις φλυαρίες των «εκλεκτών» τους; Θα τους αφήσεις να διψάσουν;
Μα ο Θεός των Χριστιανών είναι φιλεύσπλαχνος και ο φύλακας των νερών στο Χώνο και τη Μεσάδα, ο Άγιος Γεώργιος, είχε ήδη κάνει την προσευχή του στον Παντοδύναμο. Από κοντά, ο Άγιος Θεόδωρος κοίταξε την πλημμυρισμένη εκκλησία του στο Σφεντύλι, κατάπιε την πίκρα του για την ασέβεια στον ναό του, αλλά ένωσε την προσευχή του με τον Άγιο Γεώργιο.
Άνοιξαν οι ουρανοί, μισογεμίζει το φράγμα, πολλές καρδιές πήγαν στον τόπο τους και οι προσευχές των ανθρώπων στρέφονται τώρα με προσδοκία στον Θεό να φωτίσει τους άρχοντες. Φοβούνται πως και ο Θεός κουράστηκε να τους στέλνει φως κι εκείνοι να κρατάνε ερμητικά κλεισμένα τα πορτοπαράθυρα του μυαλού τους.
Ας μείνουμε στο παραμύθι μας σήμερο και σε ένα: Δόξα νά ’χεις, Θεέ μου!
Αφήνουμε πολλά ανείπωτα για άλλη ώρα…
3.4.26
Γιώργος Μηλιαράς
Γ.Γ. Ένωσης Δημάρχων Κρήτης
