Το καλό να λέγεται!

Δευτέρα απόγευμα, μαζί με το συνάδελφο μου το Μανώλη ανεβαίναμε την πέτρινη σκάλα από την Τίτου Γεωργιάδη προς την Ανάληψη και το Καπετανάκειο, όπου εργαζόμαστε στην εσπερινή μάθηση. Είχαμε αφιχθεί με το καράβι  ξημερώματα από το  νησί της Αφροδίτης, τη Μήλο και μοιραζόμασταν σε κατάσταση ευφορίας και αναπόλησης στιγμιότυπα και εμπειρίες. Στο Σαρακήνικο που θυμίζει τοπίο στη σελήνη, στα Μανδράκια με τα σύρματα, στην Πλάκα με τα άσπρα σπιτάκια, το Μεταλλευτικό μουσείο, το ορυχείο μπετονίτη, στις Κατακόμβες και στο απέραντο γαλάζιο όπου χανόταν το μάτι με μια αίσθηση ελευθερίας απίστευτη. Αίσθηση σε απόλυτη αντίθεση με την εργασία για την οποία πηγαίναμε και κυρίως με  το στρίμωγμα της σκάλας που ανεβαίναμε , όπου τα αγριόχορτα-  θεριεμένα από τις ατελείωτες βροχές ενός χειμώνα που δε θέλει να δώσει τα σκήπτρα στο καλοκαίρι – εμπόδιζαν την ανάβασή σου και σε κολλούσαν στα πλαϊνά προστατευτικά σίδερα.

-« Είδες βρε παιδάκι μου, δεν τα κόβουν τα χόρτα και δεν μπορείς να περπατήσεις!» λέει ο Μανώλης για να συμφωνήσω κι εγώ μαζί του, αμέσως μετά. 

Τρίτη πρωί κι εγώ περπατάω στην Παραλιακή δίπλα στη θάλασσα, κοντά  στον Καράβολα στο τμήμα εκείνο της πόλης μας, όπου υπάρχουν σιντριβάνια, σε λειτουργία ή μη, όμορφα γκράφιτι στους τοίχους, κιόσκια, αλμυρίκια,  κούνιες, παιδάκια με ποδήλατα, μαμάδες με καρότσια, σχολεία σε εκδρομή , σε μια διαδρομή που συνηθίζουν να κάνουν πολλοί Ηρακλειώτες, διαδρομή ανάσα στην πόλη μας. Το ασυνήθιστο εκείνης της ημέρας ήταν ότι πέτυχα  συνεργείο του δήμου, κηπουρούς και εργάτες με τα σχετικά τους μηχανήματα, να κλαδεύουν, να σκουπίζουν και να ευπρεπίζουν το χώρο. Συντονισμένα και αποτελεσματικά περιποιούνταν τα παρτέρια, τα κηπάκια, αφήνοντας μια αίσθηση ομορφιάς και καθαριότητας που σε συνδυασμό με το τοπίο και την καλοκαιρία μετά την κακοκαιρία βελτίωναν τη διάθεση οποιουδήποτε περπατούσε τότε εκεί. Είμαι εξάλλου από αυτούς που πολλές φορές είχαν νιώσει θλίψη για την εγκατάλειψη της συγκεκριμένης περιοχής για τα σιντριβάνια που βρωμίζουν με στάσιμα νερά, για το απεριποίητο του χώρου, οπότε το συγκεκριμένο θέαμα  μου έφερε ελπίδα και αισιοδοξία. 

Όταν δε,  συνάντησα λίγο μετά το δήμαρχο της πόλης μας κ. Καλοκαιρινό, μαζί με μια ομάδα ανθρώπων που επέβλεπαν τα έργα δεν ολιγώρησα, παράκαμψα τη συστολή μου και  τους συγχάρηκα για το έργο που έβλεπα, κίνηση που  αντιμετωπίστηκε από αυτούς πολύ θετικά, αφού ο δήμαρχος είχε την καλοσύνη να με συστήσει στους υπευθύνους του έργου. 

«Μπράβο σας για όλο αυτό που σήμερα είδα!» είπα και αμέσως μετά ενθυμούμενη τη συνομιλία της προηγούμενης ημέρας με το συνάδελφό μου  έσπευσα να επικοινωνήσω πόσο καλά θα ήταν αν γινόταν κάτι αντίστοιχο στο παρκάκι και την περιοχή γύρω από τα τείχη και την Ανάληψη, όπου τα θεριεμένα αγριόχορτα εμποδίζουν την ανάβασή μας στις σκάλες της περιοχής. «Αυτή την εποχή γίνονται αυτά» μου απάντησε ο δήμαρχος, ενώ μια κυρία από την ομάδα είχε την καλοσύνη να προσέξει και να συγκρατήσει ακριβώς την τοποθεσία που της έλεγα. 

Παρασκευή μεσημέρι κι εγώ επιστρέφω να πάρω το αυτοκίνητό μου από τα συνηθισμένα μου λημέρια. Τελείωσα τις δουλειές μου στο κέντρο και φορτωμένη τα ψώνια μου κατέβαινα πάλι από τη γνωστή σκάλα και το γνωστό παρκάκι. Αυτή τη φορά όμως, κάτι ήταν διαφορετικό! Τα αγριόχορτα είχαν ξεβολευτεί, είχαν κοπεί και είχαν φορτωθεί στην καρότσα φορτηγού για να πεταχτούν, τα φυτά είχαν κλαδευτεί,  ενώ υπάλληλοι του δήμου με κλαδευτικά ακόμη  κλάδευαν δέντρα και πράσινες περιφράξεις, θαλερά λουλούδια και θάμνους,  δούλευαν  ακόμη μαζεύοντας φύλλα και κλαδιά σε τεράστια σακιά για να ευπρεπίσουν και τη συγκεκριμένη περιοχή, να ξεβοτανίσουν, να ετοιμάσουν το χώρο ώστε να αποτελεί κι αυτός μια όμορφη ανάσα για τους πολίτες αυτής της πόλης. 
 

Image

Δεν ξέρω αν έτσι ήταν να γίνουν τα πράγματα ή αν επέσπευσε η συνάντηση μου με το συνεργείο τον καλλωπισμό του χώρου. Κι είμαι κι εγώ από αυτούς που έχουν δυσφορήσει με σκουπίδια παρατημένα που μέρες δε μαζεύονται. Επειδή όμως το καλό πρέπει να λέγεται, ως δύναμη για κάποιους ανθρώπους σε υπεύθυνες θέσεις, σε εποχές που όλα είναι δύσκολα, αισθάνομαι την ανάγκη να επαινέσω το έργο που είδα: «Μπράβο στην ομάδα και καλή δύναμη για το μετά!» καθώς τα θέματα σε αυτή την πόλη είναι πολλά και δύσκολα. Και κάτι ακόμα. Ας είμαστε κι εμείς υπεύθυνοι. Ας μην γεμίσουμε σκουπίδια τους χώρους που ευπρεπίστηκαν τώρα! Ας σεβόμαστε ό,τι καλό γίνεται. Όλοι εμείς είμαστε αυτή η πόλη.

Image