Με αυτή θα κριθεί

του Δημήτρη Καρατζάνη

Δεν ξέρω εσείς πόσο αγωνιάτε για το τι θα πει ο πρωθυπουργός σε δυο τρεις μέρες από το βήμα της έκθεσης Θεσσαλονίκης, Εμείς πάντως δεν θα είμασταν ειλικρινείς, αν ισχυριζόμασταν ότι μας διακατέχει η αγωνία για τις επικείμενες πρωθυπουργικές εξαγγελίες. Ή, για να το πούμε πιο καθαρά ,''καρφί δε μας καίγεται'' για το τι θα βγεί από τα πρωθυπουργικά χείλη. Γιατί ,τι βαρύτητα έχουν τα λόγια  όταν  η πραγματικότητα μιλά από μόνη της.

Και η πραγματικότητα αυτή αποκαλύπτει ,καθημερινά και με νούμερα, την αδιέξοδη πορεία της χώρας και τη συνεχή επιδείνωση  όλων των οικονομικών δεικτων.
Τι να μας πει ,για παράδειγμα, ο Πρωθυπουργός όταν ανακοινώνεται ότι οι εξαγωγές  της χώρας έχουνε πιάσει πάτο, καθώς το τελευταίο εξάμηνο είναι το χειρότερο όλης  της προηγούμενης πενταετίας;Ή  όταν γίνεται γνωστό ότι η φετινή ζήτηση στην εσωτερική αγορά είναι χειρότερη ακόμα κι απ την περισυνή που μπήκαν στη ζωή μας τα capital contros.Για να μη μιλήσομε , βέβαια ,για το εσωτερικό χρέος που έχει ξεπεράσει  το μισο ΑΕΠ, ή την ανεργία που παραμένει μονίμως σκαρφαλωμένη στο ρετιρέ του 24% συν..
Ναι ,αλλά ''εξω'' παμε καλά ισχυρίζονται κάποιοι. Ο Τσίπρας δεν προλαβαίνει να βλέπει ξένους ηγέτες ,και ακόμα και οι  Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές του κάνουν τα ...γλυκά μάτια Αυτοί το κάνουν για τους δικούς τους εσωτερικούς λόγους, η πικρη αλήθεια όμως είναι άλλη, αν κρίνομε από τη δήλωση Ντράγκι για τη συμμετοχή μας στο πρόγραμμα  ποσοτικής χαλάρωσης που πάει ξανά πίσω  ή για το θέμα του χρέους, που παραπέμπεται για άλλη μια φορά ,στις... καλλένδες των Γερμανικών εκλογών

.Για να μην πούμε και για το θέμα του ΕΛΣΤΑΤ ,όπου η κυβέρνηση ,για μια ακόμα φορά , υποχρεώθηκε, από Κομισιόν και ΔΝΤ, σε μια ακόμα εντυπωσιακή πιρουέτα ,από το βήμα μάλιστα της Βουλής .
Τι απομένει λοιπόν, σε ένα τέτοιο τοπίο, στον κ. Τσίπρα να προβάλει ως κυβερνητική επιτυχία στο ''πανηγυράκι'' της Θεσσαλονίκης. μια και η πολύφερνη νύφη; η ανάπτυξη, δεν προκύπτει από πουθενα ότι θα κάνει σύντομα την εμφάνιση της. Τα προφανή. Η νίκη-εξευτελισμός- των καναλαρχών που βίωσε η κοινή γνώμη και που-υποτίθεται- σηματοδοτεί το ...τέλος της διαπλοκής  και οι ...Γερμανικές αποζημιώσεις .
Ποσο βέβαια τα ΄θεματα αυτά, μπορούν    να συγκινήσουν  τον καθημαγμένο από τη φορολογία μέσο Έλληνα πολίτη,απομένει να το δούμε .
Υπάρχει όμως κι άλλος λόγος που  μας κάνει να αδιαφορούμε, για το τι θα πει ο κ/Τσίπρας. Το γεγονός ,πως, ότι κι αν πει, δεν έχει την παραμικρή αξία, αφού δεν πρόκειται να το εφαρμόσει. Και δεν το λέμε αυτό από αντιπολιτευτική διάθεση αλλά ανακαλώντας στη μνήμη μας, όλα όσα , ως αντιπολίτευση , είχε υποσχεθεί και ποσα απ αυτά πραγματοποίησε ως πρωθυπουργός.
Θα πειτε ,είχε αυταπάτες ο άνθρωπος . Ναι. αλλά τη νύφη την πληρώνετε εσείς κι εγώ κι όχι οι ...αυταπάτες
Αν όμως δεν μας ενδιαφέρει τι θα πει ο Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη,μας ενδιαφέρει απόλυτα τι θα πει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και εν δυνάμει Πρωθυπουργός, κ Μητσοτάκης. Γιατί στη Θεσσαλονίκη, ο συγκεκριμένος πολιτικός θα δώσει εξετάσεις μπροστά σε ολόκληρο τον Ελληνικό λαο.
Θα ακολουθήσει την ''πεπατημένη'' των προηγούμενων αρχηγών με ακατάσχετη παροχολογία  και υποσχέσεις εις ''πάντας τους πεινώντας και διψώντας''.
Ελπίζομε να μην το κάνει ,γιατί έτσι θα μπει κι εκείνος στη λίστα των ''αναλώσιμων'' πρωθυπουργων  ένώ θα χαθεί μια ακόμα ευκαιρία για τη χώρα 
,Αντίθετα ,αισοδοξούμε ότι αντιλαμβανόμενος την κρισιμότητα των στιγμών θα μιλήσει με τη γλώσσα της αλήθειας  και θα παρουσιάσει ένα σχέδιο μετρημένο  , κοστολογημένο και προπαντός εφαρμόσιμο΄ Μια ρεαλιστική πρόταση, που δεν θα υπόσχεται θαύματα ,αλλά θα δίνει ελπίδα και προπτική πως, σε κάποιο ορατό χρόνο και με σκληρή δουλειά θα γίνομε ξανά χώρα ΚΑΝΟΝΙΚΗ.
Πριν 20 χρόνια, όπως θα θυμούνται οι παλιότεροι ,η Γερμανία ήταν ο μεγάλος ασθενής της Ευρώπης. Χρειάστηκε η πρωτοβουλία Σρέντερ,,που έγινε γνωστή ως ''Ατζέντα 2010'' ,για να αλλάξει τελείως τα δεδομένα και να επαναφέρει τη Γερμανία στην κορυφή της Ευρώπης .Επίτευγμα ,που δεν επωφελήθηκε βέβαια ο ίδιος ,αλλά  ή κα  Μερκελ ,που κέρδισε εν τω μεταξύ τις εκλογές και έγινε καγκελάριος.
Μια τέτοια ''ατζέντα',(του 2025  ή του 2030) χρειάζεται σήμερα η χώρα, ως εθνικό μπούσουλα .Μια ''ατζέντα'' απαλλαγμένη από όποιο  προσωπικό ή κομματικό όφελος, που θα επανεκκινήσει όλες τις ''υπνώτουσες'' και ''απογοητευμένες'' δυνάμεις του Έθνους. Το μπορεί ο κ. Μητσοτάκης;;Δεν γνωρίζουμε .Αυτή όμως είναι η Λυδια λίθος με την οποία θα κριθεί ..