Πράσινο στην καμένη γη: Πώς ένας οπωρώνας γλίτωσε άθικτος από τον πύρινο όλεθρο

Η φωτιά στην περιοχή Γκιουρσού της Προύσας, τέλη Ιουλίου, ήταν τρομακτική. Τρία χωριά με περίπου 500 σπίτια εκκενώθηκαν, ενώ από 1.800 πυροσβέστες πάλευαν επί δύο ημέρες να ελέγξουν τις φλόγες, οι οποίες κατέκαψαν μια τεράστια έκταση δασικής γης.

Μέσα στον πύρινο όλεθρο, όμως, ένας οπωρώνας έμεινε άθικτος. Οχι τυχαία, θεωρούν οι ειδικοί.

«Κάθε χρόνο έχουμε φωτιές. Όμως, σαν τις φετινές δεν έχω ξαναδεί ποτέ. Όταν τελικά πήγαμε εκεί, τα πόδια μου έτρεμαν. Σκεφτόμουν, πάει ο οπωρώνας μας, χάθηκε. Και τότε, είδα πως ήταν εκεί, άθικτος. Δεν είχα ιδέα γιατί, ήταν ένα θαύμα. Εγώ ήμουν σε σοκ», περιγράφει ο Χαλίλ Κιράζ, ο ιδιοκτήτης του χωραφιού.

Δεν έχουν, όμως, όλοι την ίδια άποψη με τον Κιράζ, περί «θαύματος», με τους ειδικούς να επικαλούνται μια προληπτική «αντιπυρική» ζώνη που είχε φτιάξει ο αγρότης γύρω από το κτήμα του, καθώς και τη σχολαστική φροντίδα των ροδακινιών του.

«Τα δέντρα στον οπωρώνα του Κιράζ είχαν απόσταση μεταξύ τους και κυρίως το έδαφος οργωμένο και δουλεμένο. Αλλο ένα μέτρο που είχε λάβει ο αγρότης, ήταν ένα μονοπάτι πλάτους 2 – 3 μέτρων γύρω από τον οπωρώνα του. Όταν η φωτιά έφτασε εκεί, δεν υπήρχε κάτι να κάψει, οπότε σταμάτησε», εξηγεί ο Ντογκανάι Τολουνάι, καθηγητής δασικής μηχανικής στο πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης.

«Επιπλέον», όπως λέει ο ίδιος, «ο αγρότης πότιζε με στάγδην άρδευση. Από τη στιγμή που υπάρχει αρκετή υγρασία στους κορμούς και τα φύλλα των δέντρων, παρατηρούμε πως κι όταν ο καυτός αέρας διαπεράσει τις ροδακινιές, αυτές δεν αρπάζουν φωτιά».

Ο Κιράζ, μάλιστα, θεωρεί πως τα προληπτικά μέτρα στο κτήμα του αποδείχτηκαν σωτήρια και για την τοπική πανίδα.

«Ζούσε μια οικογένεια σκίουρων εδώ, όπως έμπαινες στον οπωρώνα. Και επειδή δεν κάηκε το κτήμα, βρήκαν καταφύγιο εκεί», λέει ο ίδιος χαμογελώντας.