Οι σκιές πίσω από τις ροές: «αόρατες» βάρκες μεταναστών στα μάτια της Λιβυκής ακτοφυλακής

Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

Ο Στίβεν τον Ιούνιο θα κλείσει τα 17. Γεννήθηκε σε ένα χωριό του νότιου Σουδάν. Η μητέρα του σκοτώθηκε και πριν μερικούς μήνες αποφάσισαν με τον 13χρονο αδερφό του να εγκαταλείψουν τη χώρα του που βρίσκεται σε κατάσταση μόνιμης σύρραξης, με σοβαρή ανθρωπιστική και οικονομική κρίση. Από το βόρειο Σουδάν Βρέθηκαν στη Λιβύη όπου για να μπορέσουν να επιβιώσουν δούλευαν από δω και από ‘κει, ακόμα και σε βαριές χειρωνακτικές εργασίες. Κατέληξαν σε μία φυλακή επειδή, όπως υποστηρίζει, τους έπιασαν να κυκλοφορούν σε ώρα που είχε επιβληθεί απαγόρευση κυκλοφορίας για θρησκευτικούς λόγους. Κάποια στιγμή τον προσέγγισε πρόσωπο που, κατά τον Ντέιβιντ, είχε διασυνδέσεις με την κυβέρνηση, είπε. Τον έβγαλε να φροντίζει τα κοπάδια με τα ζώα του. Αφού πέρασαν κάποιοι μήνες, τον ενημέρωσε ότι θα αναλάμβανε να χειριστεί μία βάρκα με κάποιους μετανάστες. Τι και αν δεν είχε ιδέα από σκάφη. Του έδειξαν όπως-όπως μέσα σε μία ώρα. Δεν είχε άλλη επιλογή. Ούτε εκείνος, ούτε ο μικρός του αδερφός που παρέμενε στη φυλακή. Θα έπαιρνε το ρίσκο μήπως και γλίτωναν πραγματικά.

«Η ακτοφυλακή της Λιβύης έκανε τα «στραβά» μάτια…» 

Ο Ντέιβιντ μπήκε σε μία βάρκα με άλλους 58 ανθρώπους. Χωρίς αποθέματα καυσίμων και τροφής, χωρίς σωστικά μέσα. «Καρφί» δεν καιγόταν, όπως κατάλαβε, για τον διακινητή με τις διασυνδέσεις στην κυβέρνηση. Το ενδιαφέρον είναι-κάτι που μάλλον έρχεται να επιβεβαιώσει τις υποψίες πολλών-ότι αν και η βάρκα έγινε αντιληπτή από δύο σκάφη της ακτοφυλακής της Λιβύης, για τα πληρώματα ήταν απλώς …αόρατοι. Τα σκάφη του λιμενικού της Λιβύης έβαλαν μπρος, κινούμενα σε αντίθεση κατεύθυνση.

Και έχει ενδιαφέρον το σημείο αυτό καθώς, όπως ξέρουμε, η Ελλάδα για μία ακόμα βρίσκεται σε …διαπραγματεύσεις με τους Λίβιους για το μεταναστευτικό, σε μία προσπάθεια να ανακόψουν τις ροές προς την Κρήτη.

Η δικηγόρος κ. Τέτα Καλαϊτζάκη, η οποία ανέλαβε την υπεράσπιση του 17χρονου κατόπιν διορισμού, τόνισε ότι ο ανήλικος ήταν απόλυτα ειλικρινής στην απολογία του, παραδεχόμενος ότι του ανατέθηκε να οδηγήσει τη βάρκα με μία υποτυπώδη εκπαίδευσης της μιας ώρας, όμως δεν είχε και άλλη επιλογή. Δυστυχώς, ο 13χρονος αδερφός του έχει μείνει πίσω ολομόναχος σε ένα «κολαστήριο». Ο Ντέιβιντ αφέθηκε ελεύθερος με τον περιοριστικό όρο της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα. Θα μεταφέρονταν μαζί με τους άλλους διακινούμενους σε κάποια δομή εκτός Κρήτης.

Οι νεαροί, οι περισσότεροι ανήλικοι από το νότιο Σουδάν, χριστιανοί στο θρήσκευμα, φέρεται να αποτελούν τα νέα εξιλαστήρια θύματα για τα οργανωμένα κυκλώματα διακινητών στη Λιβύη. Είναι οι …ξυπόλυτοι διακινητές. Οι αναλώσιμοι, εκείνοι που δεν έχουν ούτε παπούτσια να φορέσουν όταν βγουν στην στεριά. Δεν είναι μόνο η περίπτωση του 17χρονου Ντέιβιντ. Πριν λίγες ημέρες, ένας ακόμα 17χρονος Σουδανός, για την ακρίβεια Ελληνοσουδανός, χρησιμοποιήθηκε για μεταφορά από τους διακινητές της Λιβύης. Κατά την σύλληψη του και ενώ περίμενε προς απολογία ενώπιον της αρμόδιας ανακρίτριας Ηρακλείου, η δικηγόρος που ανατέθηκε να αναλάβει την υπόθεση, αντιλήφθηκε ότι ο ανήλικος μάλλον αντιμετωπίζει πρόβλημα νοητικής ανωριμότητας. «Τι έκανες στο Σουδάν;» τον ρώτησε. «Έπαιζα μπάλα με τα παιδιά» απάντησε χαρούμενος. Όταν έφθασε στη Λιβύη, βρήκε δουλειά σε ένα φούρνο αλλά στο μήνα πάνω τον έδιωξαν γιατί «καιγόταν». Ήταν αδέξιος. «Τι δουλειά θέλεις να κάνεις;» Τον ρώτησε και πάλι η δικηγόρος. «Να παίζω μπάλα» απάντησε γελώντας. Η κ. Καλαϊτζάκη ζήτησε από την ανακρίτρια ο ανήλικος να υποβληθεί και πραγματογνωμοσύνη από γιατρό αρμόδιας ειδικότητας προκειμένου να αξιολογηθεί η αντιληπτική του ικανότητα. Και σε αυτήν την περίπτωση ο 17χρονος αφέθηκε ελεύθερος με τον όρο της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα.

Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη και το Ηράκλειο