Σπίτι: Η επιφάνεια που πρέπει να απολυμαίνετε πιο συχνά, σύμφωνα με γιατρούς

Η σωστή υγιεινή στο σπίτι δεν εξαρτάται μόνο από το πόσο συχνά καθαρίζουμε, αλλά και από το πού εστιάζουμε. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι ορισμένα σημεία λειτουργούν ως «κρυφές εστίες» μικροβίων και απαιτούν περισσότερη προσοχή από ό,τι νομίζουμε.

Οι περισσότεροι άνθρωποι θα απαντούσαν αυθόρμητα ότι η πιο βρώμικη επιφάνεια στο σπίτι είναι η λεκάνη της τουαλέτας. Ωστόσο, σύμφωνα με τους ειδικούς, η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική, καθώς η τουαλέτα δεν συγκαταλέγεται καν στις πρώτες θέσεις όσον αφορά το μικροβιακό φορτίο — αν και αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να παραμελείται ο καθαρισμός της.

Οι γιατροί επισημαίνουν ότι οι επιφάνειες που συγκεντρώνουν πραγματικά υψηλό κίνδυνο δεν είναι πάντα εκείνες που φαίνονται βρώμικες, αλλά εκείνες που συνδυάζουν υγρασία, συχνή επαφή και πιθανή έκθεση σε τρόφιμα. Αυτοί οι παράγοντες δημιουργούν ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη μικροβίων.

Μάθετε ποιες περιοχές του σπιτιού χρειάζονται προτεραιότητα στην απολύμανση, καθώς και τις «κρυφές» εστίες βακτηρίων που συχνά περνούν απαρατήρητες στην καθημερινή καθαριότητα.

Σύμφωνα με μελέτη του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA), μία από τις επιφάνειες στο σπίτι που συγκεντρώνουν τα περισσότερα βακτήρια είναι ο νεροχύτης της κουζίνας. «Αν κάποιος έπρεπε να απολυμαίνει συστηματικά μόνο μία περιοχή, θα επέλεγα τον νεροχύτη της κουζίνας και τον γύρω πάγκο», εξηγεί ο Dr. Khameinei Ali, γιατρός επειγόντων περιστατικών. «Σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο λοιμώξεων, οι κουζίνες είναι συχνά πιο επικίνδυνες από τα μπάνια, επειδή συνδυάζουν την έκθεση σε ωμά τρόφιμα με τη συνεχή επαφή των χεριών όλη την ημέρα».

Ο Dr. Steven Goldberg, ιατρικός διευθυντής στη HealthTrack, προσθέτει ότι ο νεροχύτης δημιουργεί τις ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη παθογόνων οργανισμών, καθώς αποτελεί το σημείο σύγκλισης για υπολείμματα ωμών τροφών, επαφή με τα χέρια και στάσιμη υγρασί

Γιατί ο νεροχύτης της κουζίνας χρειάζεται απολύμανση πιο συχνά

Σε μελέτη του Εθνικού Οργανισμού Υγιεινής των ΗΠΑ (NSF), διαπιστώθηκε ότι κολοβακτηρίδια (συμπεριλαμβανομένης της Salmonella και του E. coli, που υποδεικνύουν κοπρανώδη μόλυνση) βρέθηκαν στο 45% των νεροχυτών που εξετάστηκαν. Αντίθετα, στο μπάνιο, η πιο μολυσμένη επιφάνεια ήταν η θήκη για τις οδοντόβουρτσες, με ποσοστό 27%.

«Η απολύμανση του νεροχύτη, της μπαταρίας της βρύσης και του γύρω πάγκου μετά την προετοιμασία του φαγητού είναι μία από τις πιο αποτελεσματικές συνήθειες υγιεινής που μπορεί να υιοθετήσει ένα νοικοκυριό», τονίζει ο Goldberg.

Άλλες κρυφές εστίες μικροβίων στο σπίτι που ξεχνάμε

Ποιες άλλες επιφάνειες θεωρούνται κρίσιμες σύμφωνα με τους ειδικούς;

Πόρτες και λαβές ψυγείου: Αποτελούν σημαντικό μέσο μεταφοράς βακτηρίων και ιών λόγω της συχνής επαφής με τα χέρια και τα τρόφιμα. Ο Dr. Goldberg προσθέτει ότι το βακτήριο S. aureus (χρυσίζων σταφυλόκοκκος) εντοπίζεται συχνά στις λαβές των ψυγείων.

Φορητές συσκευές: Τηλεκοντρόλ, tablet και κινητά τηλέφωνα χρησιμοποιούνται συνεχώς από διαφορετικά άτομα, αλλά σπάνια καθαρίζονται.

Πόμολα και λαβές θυρών: Μελέτες δείχνουν ότι στα πόμολα εντοπίζονται συχνότερα παθογόνα βακτήρια και μύκητες σε σχέση με άλλα σημεία του σπιτιού.

Λαβές της βρύσης: Τις αγγίζουμε συνήθως με βρώμικα χέρια πριν τα πλύνουμε, προκαλώντας διασταυρούμενη μόλυνση.

Σφουγγάρια και πανιά κουζίνας: Τα σφουγγάρια λειτουργούν τόσο ως αποθήκες όσο και ως οχήματα μεταφοράς βακτηρίων. Οι ειδικοί συνιστούν την αντικατάστασή τους κάθε εβδομάδα ή τη χρήση βουρτσών, οι οποίες στεγνώνουν πιο γρήγορα και συγκρατούν λιγότερα παθογόνα.

Τι καθιστά μια επιφάνεια «υψηλού κινδύνου»

Ο κίνδυνος μια επιφάνεια να μετατραπεί σε εστία μικροβίων δεν εξαρτάται από το πόσο βρώμικη φαίνεται ή μυρίζει. Οι πραγματικοί παράγοντες κινδύνου είναι οι εξής:

Η συχνότητα και η σειρά της επαφής: Όσο περισσότερα χέρια αγγίζουν μια επιφάνεια, τόσο το χειρότερο. Επίσης, μια επιφάνεια που αγγίζουμε αμέσως μετά τον χειρισμό ωμού κρέατος δέχεται πολύ μεγαλύτερο μικροβιακό φορτίο από μια άλλη που αγγίζουμε αργότερα.

Η υγρασία: Τα βακτήρια αναπτύσσονται σε υγρά περιβάλλοντα. Οι επιφάνειες που στεγνώνουν γρήγορα έχουν λιγότερα μικρόβια, γι’ αυτό το καλό στέγνωμα μετά τον καθαρισμό είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα υγιεινής.

Το υλικό κατασκευής: Τα μικρόβια επιβιώνουν περισσότερο σε λείες, μη πορώδεις επιφάνειες (πλαστικό, ανοξείδωτο ατσάλι, γυαλί) και σε γυαλιστερά φινιρίσματα παρά σε ματ ή ανάγλυφες επιφάνειες. Επιπλέον, οι οργανισμοί ζουν περισσότερο σε εσωτερικούς χώρους λόγω της έλλειψης ηλιακού φωτός (UV) και των σταθερών συνθηκών θερμοκρασίας.

Καθαρισμός vs απολύμανση: Πότε δεν αρκεί το σαπούνι και το νερό

Ο καθαρισμός και η απολύμανση είναι δύο διαφορετικές διαδικασίες και δεν χρειάζεται να πραγματοποιούνται πάντα και οι δύο σε κάθε επιφάνεια.

Απολύμανση: Σημαίνει τη χρήση χημικών παραγόντων (όπως χλωρίνη, οξυζενέ ή προϊόντα με βάση το οινόπνευμα) για την εξόντωση των μικροβίων. Αυτό επιτυγχάνει μείωση του μικροβιακού φορτίου κατά 99,9% ή περισσότερο.

Καθαρισμός: Γίνεται με σαπούνι και νερό. Μελέτες δείχνουν ότι ένα απλό πέρασμα με σαπουνάδα μπορεί να μειώσει τα βακτήρια και τους ιούς κατά 90% έως 99%, ποσοστό επαρκές για τις περισσότερες καθημερινές καταστάσεις.

Ένας πρακτικός κανόνας: Αν μια επιφάνεια είναι υγρή, έρχεται σε επαφή με πολλά χέρια ή εκτίθεται σε ωμά τρόφιμα, χρειάζεται περιοδική απολύμανση. Αν είναι μια στεγνή επιφάνεια χαμηλής κυκλοφορίας, ο απλός καθαρισμός είναι αρκετός. Ωστόσο, αν κάποιος στο σπίτι είναι άρρωστος ή έχει εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, η συστηματική απολύμανση των επιφανειών υψηλής επαφής κρίνεται απαραίτητη.