«Ποιος αποζημιώνει τους πολίτες όταν μένουν χωρίς νερό;»

«Η κοινωνική ευαισθησία δεν μπορεί να εξαντλείται στην απαίτηση είσπραξης οφειλών»

Δεν θα αναφερθούμε στο κοινωνικό πρόσωπο που επιδεικνύει το ελληνικό κράτος απέναντι στον πολίτη αυτής της χώρας; Είναι κοινωνική πολιτική να τιμωρείται κάποιος επειδή αδυνατεί να πληρώσει ένα κοινωνικό αγαθό, όπως το νερό;

Επειδή πριν από μερικά χρόνια έτυχε και εγώ να αναγκαστώ να μπω σε ρύθμιση για μια οφειλή μόλις 400 ευρώ, γνωρίζω από προσωπική εμπειρία πόσο δύσκολο είναι, σε ορισμένες περιπτώσεις, να προσπαθείς από τη μία να πληρώνεις τη δόση της ρύθμισης και από την άλλη να καλύπτεις τον νέο, κανονικό λογαριασμό που συνεχίζει να έρχεται. Για έναν άνθρωπο που ήδη δυσκολεύεται οικονομικά, αυτό μπορεί να γίνει ένας φαύλος κύκλος χωρίς διέξοδο.

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πλευρά που δεν πρέπει να αγνοείται.

Όταν, με υπαιτιότητα της ΔΕΥΑΗ, οι πολίτες μένουν χωρίς νερό, αναγκάζονται να αγοράζουν βυτία για τα σπίτια και τις επιχειρήσεις τους, αλλά και εξάδες εμφιαλωμένου νερού για τις στοιχειώδεις καθημερινές τους ανάγκες. Μπορούν οι πολίτες να καταθέτουν τις σχετικές αποδείξεις και να διεκδικούν αποζημίωση για τα πρόσθετα έξοδα που επωμίζονται εξαιτίας των διακοπών υδροδότησης;

Και τι γίνεται με ανθρώπους που έχουν στο σπίτι ασθενείς, ηλικιωμένους ή άτομα που χρειάζονται καθημερινή φροντίδα; Το νερό δεν είναι πολυτέλεια. Είναι βασικό κοινωνικό αγαθό και απολύτως απαραίτητο για την υγιεινή, την περιποίηση και την αξιοπρεπή διαβίωση.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν και η διακοπή νερού το περασμένο Σαββατοκύριακο, όταν, όπως αναφέρθηκε, δεν υπήρξε καν ενημέρωση για το πρόβλημα. Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για την ταλαιπωρία των πολιτών; Ποιος καλύπτει τα έξοδα που αναγκάζονται να κάνουν; Και ποιος προστατεύει όσους δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αγοράζουν νερό κάθε φορά που διακόπτεται η υδροδότηση;

Πριν φτάσουμε, λοιπόν, να συζητάμε για τα χρέη των πολιτών προς την Εφορία, μήπως θα πρέπει πρώτα να απαντηθούν αυτά τα ερωτήματα;

Οι υποχρεώσεις των πολιτών είναι δεδομένες. Οι υποχρεώσεις, όμως, των δημόσιων φορέων απέναντί τους είναι εξίσου δεδομένες. Η κοινωνική ευαισθησία δεν μπορεί να εξαντλείται στην απαίτηση είσπραξης οφειλών. Πρέπει να αποδεικνύεται έμπρακτα, με σεβασμό στις ανάγκες, στις δυσκολίες και στην αξιοπρέπεια κάθε πολίτη.

Ας δοθούν, λοιπόν, συγκεκριμένες απαντήσεις. Αν και φοβάμαι πως, για ακόμη μία φορά, τα ερωτήματα αυτά θα μείνουν αναπάντητα, ενώ η συζήτηση θα μεταφερθεί και πάλι στα χρέη των πολιτών προς το κράτος.

Π.Χ.

Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη και το Ηράκλειο



 

Γίνε ο ρεπόρτερ του CRETALIVE

Στείλε την είδηση