ΥΓΕΙΑ
Είναι ασφαλές να βράζουμε νερό περισσότερες από μία φορές;
Τι αλλάζει στο νερό όταν το βράζετε επανειλημμένα;
Το ερώτημα εάν το βράσιμο νερού περισσότερες από μία φορές είναι ασφαλές συζητείται εδώ και χρόνια, με ανησυχίες που κυμαίνονται από αλλαγές στη γεύση έως πιθανές επιπτώσεις στην υγεία.
Aυτό το άρθρο εξηγεί την επιστήμη πίσω από το επαναλαμβανόμενο βράσιμο του νερού, τους πιθανούς κινδύνους του και πότε μπορεί πραγματικά να έχει σημασία για την υγεία σας.
Το βράσιμο νερού περισσότερες από μία φορές το καθιστά μη ασφαλές;
Για τους περισσότερους που χρησιμοποιούν νερό βρύσης, το βράσιμό του περισσότερες από μία φορές δεν είναι επιβλαβές. Η διαδικασία του βρασμού δεν δημιουργεί τοξίνες, αλλά μπορεί να συγκεντρώσει ελαφρώς μέταλλα και ακαθαρσίες που υπάρχουν ήδη στο νερό.
Όταν βράζει το νερό, ένα μέρος του εξατμίζεται, αφήνοντας πίσω του διαλυμένες ουσίες. Στο τυπικό πόσιμο νερό βρύσης, αυτά περιλαμβάνουν μέταλλα όπως ασβέστιο και μαγνήσιο, και ίχνη νιτρικών, φθορίου ή βαρέων μετάλλων. Εάν το νερό βράσει επανειλημμένα, αυτές οι ουσίες γίνονται πιο συμπυκνωμένες, αλλά συνήθως παραμένουν πολύ κάτω από τα επιβλαβή επίπεδα σε περιοχές με ασφαλές δημοτικό νερό.
Τι αλλάζει στο νερό όταν το βράζετε επανειλημμένα;
Το επανα-βράσιμο του νερού επηρεάζει κυρίως τη συγκέντρωση των διαλυμένων στερεών, όχι τη βασική ασφάλεια του ίδιου του νερού. Η επίδραση εξαρτάται από την αρχική ποιότητα του νερού.
Σε περιοχές με πολύ σκληρό νερό, τα μεταλλικά αποθέματα (άλατα) μπορούν να συσσωρευτούν στους βραστήρες πιο γρήγορα.
Σε περιοχές όπου το νερό της βρύσης περιέχει υψηλότερα επίπεδα νιτρικών, αρσενικού ή φθορίου, η συγκέντρωση μπορεί να αυξηθεί ελαφρώς.
Μπορεί να προκύψουν αλλαγές στη γεύση λόγω υψηλότερης συγκέντρωσης ορυκτών ή λόγω παραμονής του μπαγιάτικου νερού στον βραστήρα για πολύ καιρό.
Πότε μπορεί το επαναλαμβανόμενο βράσιμο νερού να αποτελέσει πρόβλημα;
Οι ανησυχίες για την υγεία είναι σπάνιες αλλά πιθανές σε ορισμένες περιπτώσεις, που σχετίζονται κυρίως με κακή ποιότητα νερού ή ευάλωτα άτομα.
Περιοχές με μη ασφαλείς ή μη ρυθμιζόμενες πηγές νερού (π.χ. ιδιωτικά πηγάδια)
Υψηλά επίπεδα φυσικών ρύπων όπως αρσενικό ή νιτρικά στο τοπικό νερό.
Βρέφη, έγκυες γυναίκες ή άτομα με νεφρική νόσο, τα οποία μπορεί να είναι πιο ευαίσθητα στις αλλαγές στην περιεκτικότητα σε μέταλλα.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, η χρήση γλυκού νερού κάθε φορά είναι ασφαλέστερη και συνιστάται τακτικός έλεγχος του νερού.
