Προτάσεις μας που έγιναν θέσεις του Υπουργείου για τον Πρωτογενή Τομέα! 

Του Σταύρου Γαβαλά

Να, μια προσωπική μου δικαίωση σε μια από τις λίγες αλλά ουσιαστικές προτάσεις που είχα κάνει στον υπουργό Γεωργίας, τις ελάχιστες φορές που κατάφερα να τον συναντήσω στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και να του εκθέσω κάποιες σκέψεις για τον πρωτογενή τομέα του τόπου μας.

Αγροφωτοβολταϊκά, έλεγα του υπουργού, να μπορούν και οι αγρότες οι κτηνοτρόφοι οι μελισσοκόμοι  να γίνουν παραγωγοί ενέργειας και να έχουν ένα έξτρα εισόδημα για να στηρίξουν τις εκμεταλλεύσεις τους με ένα ακόμη έσοδο και να μη δοθούν όλα τα έργα σε δυο με τρεις μεγαλόσχημους, πράγμα που από ότι ακούω τελικά το πετύχαμε.

Νερό, του έλεγα συνεχώς, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου. Έβλεπα τα χρόνια να περνούν, το πολύτιμο νερό να χάνεται στη θάλασσα, να αποθηκεύεται σε μικρά λειτουργικά φράγματα και λιμνοδεξαμενές κι αντί για όλα αυτά να σχεδιάζουν τεράστια έργα που θα γίνουν μετά από πολλά χρόνια.

Και αυτό πιστεύω ότι το έπιασε το αυτί του υπουργού και σύντομα θα προκηρυχθεί ένα πρόγραμμα για τη σωστή διαχείριση και εκμετάλλευση του πολυτιμότερου αγαθού που χωρίς αυτό το νησί μας θα σταματήσει να έχει αγροτική παραγωγή και θα πέσει "πείνα και των γονέων" που λέγανε και οι παλιότεροι.

Μεταφορικό ισοδύναμο γιατί είμαστε νησί, του έλεγα, υπουργέ, αν δεν το ξέρεις μας περιβάλλει θάλασσα και για αυτό έχουμε ένα πολύ αυξημένο κόστος μεταφοράς και στις εισροές αλλά και στις εκροές του νησιού οπότε το μεταφορικό ισοδύναμο είναι αναγκαίο αλλά και δίκαιο για να μπορούμε να συναγωνιστούμε τους υπόλοιπους παραγωγούς τις χώρας.

Νέοι αγρότες! Απαιτείται αλλαγή του προγράμματος γιατί δεν βλέπω να έρχονται νέοι στον πρωτογενή τομέα αλλά και εργάτες γης άμεσα και γρήγορα χωρίς την απίστευτη γραφειοκρατία που υπάρχει σήμερα και λειτουργεί αποτρεπτικά. Και ξαναλέω, εργάτες γης και όχι σκλάβους στοιβαγμένους δέκα - δέκα σε πέντε τετραγωνικά καλύβες.

Στοχευμένη στρατηγική στην προώθηση των προϊόντων σε αγορές - στόχους με μετρήσιμα αποτελέσματα και όχι το παρωχημένο μοντέλο των εκθέσεων των φωτογραφιών των χαμόγελων και του μηδενικού ή του ελάχιστου αποτελέσματος αφού οι εξαγωγές ας πούμε κρητικής γραβιέρας είναι ανέκδοτο, εκείνες του κρητικού μελιού ουτοπία αλλά και του εμβληματικού εξαιρετικού ελαιόλαδου μας σε εμβρυακό στάδια... Α, ξέχασα και τη σταφίδα για την οποία "τι είναι αυτό" θα μας ρωτάνε τα παιδιά μας σε λίγα χρόνια.

Ένα τελευταίο που το έζησα έντονα, υπουργέ ,έλεγα να δίνονται οι επιδοτήσεις στο παραχθέν προϊόν και όχι όπως δίνεται σήμερα με τα στρέμματα. Εκεί, να δείτε αντιδράσεις και λοξές ματιές από πολλούς που συμμετείχαν στις συναντήσεις. Αλλά ευτυχώς σήμερα τους ακούω να μιλάνε και αυτοί για την παραγωγή.