«Άπαρσις»: μία αίθουσα γεμάτη καρδιές για την Αγγελική Ζαχαράκη

Απόγευμα Σαββάτου, 7 Μαρτίου, και η μεγάλη αίθουσα συναυλιών του Πολιτιστικού-Συνεδριακού Κέντρου μοιάζει μικρή για να χωρέσει τον κόσμο που έχει συγκεντρωθεί. Η αίθουσα είναι κατάμεστη — πολλοί στέκονται όρθιοι. Οι παλμοί της καρδιάς μοιάζουν να συντονίζονται με τους παλμούς της ψυχής, σε μια βραδιά γεμάτη ποίηση, συγκίνηση αλλά και ζεστό χαμόγελο.

Η καρδιά της διακεκριμένης και ιδιαίτερα αγαπητής καρδιολόγου Αγγελικής Ζαχαράκη έχει κάθε λόγο να «πεταρίζει» από χαρά. Δεκάδες άνθρωποι βρέθηκαν εκεί για να αγκαλιάσουν την πρώτη ποιητική της συλλογή, με τίτλο «Άπαρσις», και να μοιραστούν μαζί της αυτή τη σημαντική στιγμή.

Image

Ήταν όλοι εκεί: οι πολυαγαπημένοι της γονείς, εμφανώς συγκινημένοι, ο σύζυγος, επίσης διακεκριμένος γιατρός, τα παιδιά της, φίλοι και συγγενείς, συνάδελφοι από τον χώρο της ιατρικής αλλά και ασθενείς που τη γνωρίζουν χρόνια, την αγαπούν και την εμπιστεύονται. Άνθρωποι που χαίρονταν να ανακαλύπτουν μια ακόμη πλευρά της — εκείνη της ποιήτριας.

«Όσοι γνωρίζουμε καλά την ποιήτρια, τον πνευματικό και ψυχικό της πλούτο και τη δραστηριότητά της, δεν νιώσαμε καμία έκπληξη που το όνομά της θα προστεθεί στα ονόματα πολλών γιατρών-δημιουργών του κόσμου», ειπώθηκε χαρακτηριστικά κατά τη διάρκεια της παρουσίασης.

Σε μια βραδιά όπου η επιστήμη συναντούσε την τέχνη, οι ομιλητές στάθηκαν ιδιαίτερα στον ρυθμό και τη μουσικότητα της γραφής της.
«Ίσως τότε κατάλαβα, ίσως βαθύτερα, κάτι που η ποίησή της ήδη γνώριζε: ότι η ζωή είναι ρυθμός — αλλά και ότι ο ρυθμός δεν είναι δεδομένος».

Image

Ιδιαίτερη μνεία έγινε και στη λεπτή, σχεδόν παιγνιώδη σχέση της ποιήτριας με τη γλώσσα.

«Δεν είναι μόνο οι λέξεις που με έχουν γοητεύσει στα ποιήματα της Αγγελικής. Είναι και τα συστατικά τους στοιχεία. Τα γράμματα. Να τα πούμε, Στέφανε Τραχανά, στοιχειώδη σωματίδια της πνευματικής ύλης; Η Αγγελική κάνει ένα παιχνίδι με τα γράμματα», ειπώθηκε, προκαλώντας χαμόγελα και ενδιαφέρον στο κοινό.

Η πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς ήρθε όταν η ίδια η Αγγελική Ζαχαράκη διάβασε στίχους αφιερωμένους στον φίλο και συνάδελφό της Γιώργο Μπαντουβά, ο οποίος έφυγε πριν από λίγες ημέρες από τη ζωή, ύστερα από σκληρή μάχη με τον καρκίνο.

Image

Με εμφανή συγκίνηση θυμήθηκε την τελευταία τους συνάντηση:

«Ένα βροχερό απόγευμα Κυριακής πριν από μερικούς μήνες συνάντησα τον αγαπητό συνάδελφο Γιώργο Μπαντουβά σε ένα εστιατόριο στο κέντρο του Ηρακλείου. Είχα να τον δω πολύ καιρό. Μου εξομολογήθηκε με συγκλονιστικό τρόπο τον δύσκολο αγώνα που έδινε με την ολέθρια νόσο. Όπως μιλούσε, τα μάτια του είχαν κυριεύσει τη σκέψη μου».

Όπως ανέφερε, επιστρέφοντας στο σπίτι έγραψε και του έστειλε κάποιες στροφές.
«Ήταν λόγια διφορούμενα, γιατί όλοι γνωρίζαμε την πτωχή πρόγνωση της νόσου που, στην περίπτωσή του, συμπεριφερόταν σαν τη Λερναία Ύδρα», είπε.

Το ποίημα, με τίτλο «Κυριακή 50-50», το αφιέρωσε στη μνήμη του φίλου της που έφυγε μόλις πριν από μία εβδομάδα — μια στιγμή που βύθισε για λίγο την αίθουσα σε σιωπή, πριν η συγκίνηση μετατραπεί σε θερμό χειροκρότημα.

«Μια βροχερή του χρόνου μέρα

είδα την αρρώστια στα μάτια του.

Το λυτρωτικό έσφιγγε θαύμα

τις κόρες του.

Μάτια άβρεχτα

Περήφανα κυνηγούσαν τις Κυριακές

Χωρίς νύχτα.

Όμορφα που θυμώνει η θάλασσα…

Καπνός στη λίμνη Λέρνη

Φέρνει τα μαντάτα χαρούμενα.

Ξαρμάτωτη η Λερναία Ύδρα

Αποχωρεί και παίρνει το θάνατο μαζί.

Πού πάει ο θάνατος όταν πεθαίνει;

Στριγκά η καρδιά της Κυριακής.

Αλμύρα τα δάκρυα της συγκινημένης θάλασσας.

Μία βραδιά που ήρθε να μας θυμίσει ότι οι καρδιές δεν θεραπεύονται μόνο με την ιατρική αλλά και με τις λέξεις που συχνά είναι βάλσαμο και μας ταξιδεύουν.

Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη και το Ηράκλειο