Μόνο δώρο σ’ αυτή την υπερομάδα… ένα γεμάτο Παγκρήτιο την Πέμπτη!

Είναι μια ομάδα-μοντέλο που έχει φτιάξει ο Χρήστος Κόντης. Μια ομάδα με αρχή, μέση και τέλος

36 χρόνια αναμονής, 36 χρόνια πίκρας και προσμονής. Και τώρα, η στιγμή που ο ΟΦΗ περίμενε από εκείνο το μυθικό 4-5 που γράφτηκε στην ιστορία, νίκη στο «Γ. Καραϊσκάκης» και μια επιστροφή στις ιστορικές βραδιές που τον έκαναν μεγάλο.

Μετά από 19 παιχνίδια που δεν είχαμε ούτε ισοπαλία , μ’ έναν αντίπαλο που μας είχε πάρει τον αέρα, παρά εκείνο το 0-0 στο περσινό super cup που κι αυτό έγινε στην πορεία 0-3. Ατελείωτες κατραπακιές και σφαλιάρες και ένα γήπεδο που πάντοτε έγερνε, ο ΟΦΗ επιτέλους λύγισε τον Ολυμπιακό μέσα στο σπίτι του.

Image
ΟΦΗ
Photo Credits: @ ΙΝΤΙΜΕ

Δεν φοβήθηκε, δεν κρύφτηκε, δεν συμβιβάστηκε. Μπήκε στο γήπεδο για να παίξει το ποδόσφαιρό του και έφυγε με μια νίκη που κουβαλάει βάρος 36 χρόνων. Ο ΟΦΗ κουβαλούσε ένα βαρύ χάντικαπ. Φορτωμένος και με όλη αυτή την κουβέντα των τελευταίων ημερών για Νούς και Αποστολάκη, τις αγοραπωλησίες, τα νταραβέρια και όσα έγιναν έξω από τις τέσσερις γραμμές, που φοβόμασταν πως θα επηρέαζαν την ομάδα, αλλά το έλεγαν και δεν το πιστεύαμε: δεν τους ακουμπούσε στο παραμικρό!

Αλύγιστοι κι ασυγκράτητοι, με πρωτεργάτες τους προερχόμενους από τον Ολυμπιακό παίκτες επειδή ήξεραν το γήπεδο και την ατμόσφαιρα δεν φοβήθηκαν και μετέδωσαν τη φλόγα και στους υπόλοιπους. Έκλεισαν στόματα, ρήμαξαν και ερυθρόλευκα σπίτια. Γιατί Τίποτα, δεν είναι ικανό να σταματήσει αυτόν τον απίθανο ΟΦΗ. Ταβάνι μας είναι ο ουρανός είχε γράψει ο Μπούσης μα δεν μας χωράει πια ούτε αυτός!

Δεν λογάριασε όσα συνέβησαν γύρω του. Μπήκε στο γήπεδο και έβγαλε όλα όσα ο Χρήστος Κόντης και οι παίκτες του χτίζουν εδώ και 32 μέρες. Μια ομάδα που μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα γράφει ιστορία. Με την ΑΕΚ, με την ΤΣΣΚΑ Σόφιας, με τον Ολυμπιακό.

Αυτός ο ΟΦΗ μάς κάνει περήφανους εδώ και έναν μήνα και πραγματικά δεν ξέρουμε πού μπορεί να σταματήσει.
Είναι μια ομάδα-μοντέλο που έχει φτιάξει ο Χρήστος Κόντης. Μια ομάδα με αρχή, μέση και τέλος. Μια ομάδα που βγάζει τον δικό της ποδοσφαιρικό εαυτό στο γήπεδο, ανεξαρτήτως αντιπάλου. Που δείχνει πως μέρα με τη μέρα και αγώνα με τον αγώνα μπορείς να γιγαντώνεσαι, να ψηλώνεις και να κατακτάς νέους στόχους.

Αυτός ο ΟΦΗ εμφανίστηκε και στο «Γ. Καραϊσκάκης». Δεν πήγε για να κρυφτεί, δεν πήγε για να φοβηθεί, δεν πήγε για να συμβιβαστεί. Πήγε για να παίξει το ποδόσφαιρό του.

Και κέρδισε επάξια. Πέτυχε ένα γκολ, είδε άλλα δύο να μη μετρούν, είχε δοκάρι και δε, κυρίως, κατάφερε να κρατήσει τον αντίπαλό του σε πολύ χαμηλές στροφές.

Από τη μία η ομάδα. Από την άλλη τα εκατομμύρια. Και στο τέλος αποδόθηκε δικαιοσύνη στο γήπεδο. Αυτό που πέτυχε ο ΟΦΗ, όμως, πρέπει να έχει και συνέχεια. Και κυρίως πρέπει να έχει επιβράβευση από τον κόσμο του.

Την ερχόμενη Πέμπτη το Παγκρήτιο πρέπει να γεμίσει. Όχι επειδή το επιβάλλει κάποια περίσταση, αλλά γιατί αυτή η ομάδα το έχει κερδίσει. Για να πάρει τη δύναμη που χρειάζεται, να κυνηγήσει μία ακόμη μεγάλη ευρωπαϊκή βραδιά και να νιώσει ότι ο κόσμος της βρίσκεται δίπλα της σε αυτό που χτίζει. Γιατί πλέον οι εμφανίσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη δεν μοιάζουν με φωτοβολίδες. Έχουν συνέχεια, έχουν συνέπεια και αρχίζουν να δημιουργούν προσδοκίες.

Και μας κάνουν να πιστεύουμε ότι ο φετινός ΟΦΗ μπορεί να φτάσει πολύ πιο μακριά από όσο φανταζόμασταν.
Μπράβο, Χρήστο Κόντη. Μπράβο στα παιδιά του ΟΦΗ. Μας κάνατε, για μία ακόμη φορά, περήφανους. Και το καλύτερο είναι ότι αρχίζουμε να πιστεύουμε πως αυτό το ταξίδι έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά του.

Γίνε ο ρεπόρτερ του CRETALIVE

Στείλε την είδηση