Οι πατάτες ανήκουν στα πιο δημοφιλή αλλά και πιο παρεξηγημένα τρόφιμα στον κόσμο.
Έρευνες έχουν δείξει ότι παρά την κακή φήμη τους, στην πραγματικότητα μπορούν να συμβάλλουν στην απώλεια βάρους και στη βελτίωση της αντίστασης στην ινσουλίνη - ειδικά για άτομα με διαταραγμένο μεταβολισμό της γλυκόζης.
Η καθηγήτρια διατροφολόγος και διευθύντρια του Προγράμματος Διατροφής και Χρόνιων Ασθενειών στο Κέντρο Βιοϊατρικών Ερευνών Pennington, Candida J. Rebello, σημειώνει ότι η κατανάλωση πατάτας με τον σωστό τρόπο, μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να χορταίνουν και παράλληλα να προσέχουν την υγεία τους.
Μια κοινή ασθένεια που συνοδεύει την παχυσαρκία είναι ο διαβήτης τύπου 2. Η μειωμένη ικανότητα διατήρησης των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα ξεκινά με την αντίσταση στην ινσουλίνη. Ως εκ τούτου, η έρευνα της Rebello, μελετά το σωματικό βάρος και την απόκριση της γλυκόζης στο αίμα σε άτομα με παχυσαρκία και αντίσταση στην ινσουλίνη.
Οι πατάτες έχουν χαμηλή ενεργειακή πυκνότητα. Στο πλαίσιο της έρευνας , οι επιστήμονες αντικατέστησαν το 40% του κρέατος ή του ψαριού με πατάτες για να μειώσουν τις θερμίδες, διατηρώντας παράλληλα ικανοποιητικά μεγέθη μερίδων. Οι πατάτες προετοιμάστηκαν με τρόπο που ενισχύει την περιεκτικότητά τους σε φυτικές ίνες (για παράδειγμα, βράστηκαν και ψύχθηκαν για 24 ώρες πριν από την προσθήκη στο πιάτο και μαγειρεύτηκαν με τη φλούδα τους). Το πρόγραμμα γευμάτων της ημέρας περιελάμβανε φρούτα, λαχανικά, δημητριακά ολικής αλέσεως, γαλακτοκομικά προϊόντα και περιστασιακά επιδόρπιο.
Διαπιστώθηκε ότι η μέση απώλεια βάρους ήταν 5,6% του σωματικού βάρους ή 5,8 κιλά σε οκτώ εβδομάδες και η αντίσταση στην ινσουλίνη τους βελτιώθηκε. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν ότι αισθάνονταν χορτάτοι παρά την ακούσια μείωση των θερμίδων.
Ποιος είναι ο αντίκτυπος αυτής της έρευνας;
Η αλλαγή συμπεριφοράς είναι δύσκολη για τους περισσότερους ανθρώπους. Η ενεργειακή πυκνότητα αναφέρεται στην ποσότητα ενέργειας σε ένα συγκεκριμένο βάρος τροφίμου ή στις θερμίδες / γραμμάρια τροφίμου. Ως εκ τούτου, συστατικά όπως το νερό (0 kcal/g) και οι φυτικές ίνες, οι οποίες δεν μεταβολίζονται, προσθέτουν στον όγκο των τροφίμων χωρίς να αυξάνουν τις θερμίδες.
Γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι τείνουν να τρώνε σταθερό βάρος τροφής. Επομένως, η διατήρηση των μεγεθών των μερίδων που έχουν συνηθίσει να καταναλώνουν, μειώνοντας παράλληλα το ενεργειακό περιεχόμενο, έχει εφαρμογή σε ένα ευρύ φάσμα διατροφικών προγραμμάτων. Ο περιορισμός των θερμίδων μειώνει την πρόσληψη τροφής, αλλά ισχυρά εσωτερικά και εξωτερικά σήματα επηρεάζουν τη ρύθμιση του ενεργειακού ισοζυγίου.
Περισσότερα στο onmed.gr
