Δεν είναι εύκολο να είσαι οπαδός του ΟΦΗ
Ο τίτλος που κατέκτησε ο ΟΦΗ δεν θα αλλάξει το dna των οπαδών του. Δεν θα γίνουν οι κακομαθημένοι των «μεγάλων»
Υπάρχει η γενιά του '87, υπάρχει αυτή που ακολούθησε, υπάρχει η τωρινή κι αυτή που έρχεται. Οι διαχωρισμοί γίνονται για ευνόητους λόγους και εξηγούμαστε. Η πρώτη, έζησε τον μεγάλο ΟΦΗ του Γκέραρντ, με το κύπελλο, την Ευρώπη, τη δεύτερη θέση, την καταξίωση στο ελληνικό πρωτάθλημα. Η δεύτερη γαλουχήθηκε από τις επιτυχίες της πρώτης και αγάπησε τον ΟΦΗ για το μεγαλείο και το μέγεθός του. Η επόμενη έζησε τον ΟΦΗ των μαρτυρικών χρόνων, μέχρι να φτάσει στη λύτρωση.
Η πιο δύσκολη και σκληροτράχηλη γενιά που έμαθε στους κακοτράχαλους δρόμους. Από τη Γ' Εθνική, στη μεγάλη επιστροφή και στην υπομονή μέχρι να φτάσει ξανά στη θέση που αρμόζει στην ιστορία του. Η γενιά που έρχεται θα μεγαλώσει όπως αυτή που ακολούθησε της επιτυχίας του 1987. Μεγαλωμένη με έναν ΟΦΗ που γιγαντώνεται ξανά.
Δεν είναι εύκολο να είσαι οπαδός του ΟΦΗ, όπως δεν είναι εύκολο να είναι οπαδός οποιασδήποτε επαρχιακής ομάδας. Στο ελληνικό ποδόσφαιρο κυριαρχούν οι λεγόμενοι «μεγάλοι», οι «κακομαθημένοι» του Big-4, αισίως και... με επιβολή, Big-5. Υποστηρίζουν ομάδες για τους τίτλους, ακολουθούν τη μάζα, διαλέγουν τη «σιγουριά» των επιτυχιών.
Το Ηράκλειο έγραψε χθες βράδυ μοναδική ιστορία… ραντεβού στο γήπεδο τώρα!
Υπάρχουν και οι άλλοι, όπως αυτοί του ΟΦΗ, που πηγαίνουν με το συναίσθημα και αυτό το κάτι διαφορετικό που μεταφέρεται από τους πατεράδες. Δεν είναι μόνο η ομάδα του τόπου, είναι το κάτι διαφορετικό που γεννιέται μέσα από στιγμές που δεν μετριούνται βάσει των τίτλων. Δεν εξηγείται εύκολα. Ή, μάλλον, εξηγείται αν παρακολουθείς και καταγράφεις τα πράγματα μέσα από αυτά.
Ο τίτλος που κατέκτησε ο ΟΦΗ δεν θα αλλάξει το dna των οπαδών του. Δεν θα γίνουν οι κακομαθημένοι των «μεγάλων» που θα απαιτούν κύπελλα και πρωταθλήματα, ούτε θα θέλουν νίκες ακόμα και με αθέμητα μέσα. Για να υποστηρίξεις μία επαρχιακή ομάδα δεν βάζεις ως βασική προϋπόθεση τους τίτλους, αλλά το συναίσθημα και την υποχρέωση να κρατήσεις ζωντανό το όνειρο των προηγούμενων γενιών. Είναι η ανόθευτη αγάπη μίας ομάδας που ο σπόρος μπήκε σε ένα καφενεδάκι και έγινε ολάκερο δέντρο που «σκεπάζει» το νησί.
Ένα εύγε και στον «δικό» μας άνθρωπο του ΟΦΗ!
Το σαββατιάτικο κύπελλο που κατέκτησε ο ΟΦΗ δεν πανηγυρίστηκε με τον τρόπο που το κάνουν οι «μεγάλοι». Μόνο οπαδοί ομάδων όπως για παράδειγμα της Λάρισας μπορούν να καταλάβουν τι εννοούμε. Η φιέστα δεν ήταν από αυτές που παρακολουθούμε από τους «Big» του ελληνικού αθλητισμού. Ήταν μία γιορτή που είχε πάνω από 20.000 φιλάθλων. Αυτοί που βρέθηκαν στο κέντρο της πόλης και αυτοί από 'κει πάνω, ψηλά, που καμάρωναν για την κληρονομιά που άφησαν.
Οταν σας ρωτάνε τι είναι ο ΟΦΗ, να δείχνετε αυτή τη φωτογραφία...
Οι «μεγάλοι» θα παραμείνουν τα παιδιά που κλαίνε στις βιτρίνες μέχρι να πείσουν τους γονείς να τους πάρουν αυτό που απαιτούν. Οι φίλοι του ΟΦΗ είναι τα παιδιά στις βιτρίνες που ονειρεύονται και με υπομονή ξέρουν ότι η αλήθεια και η αγνότητα θα τους φέρει αυτό που επιθυμούν. Και τότε, όταν αποκτάς αυτό που θες, το εκτιμάς περισσότερο και τα δάκρυα είναι αληθινά, ασταμάτητα και πλημμυρίζουν τη ψυχή σου.
Tα παιδιά που το '87 κρατούσαν το χέρι των πατεράδων, έγιναν οι ίδιοι πατεράδες...
Η νέα γενιά του ΟΦΗ είναι εδώ και μιλάει στο Cretalive!
Ο μικρός φίλος του ΟΦΗ τραγουδάει το "Ανάψαμε φωτιά και μεγαλώνει"
- Το Ηράκλειο έγραψε χθες βράδυ μοναδική ιστορία… ραντεβού στο γήπεδο τώρα!
- Ο Ευαγγελιστής Μάρκος και το Ευαγγέλιο του
- Απ’ την Κρήτη ως το Άπειρο
