ΑΠΟΨΕΙΣ
Νέος διασυνδετήριος δρόμος: μα είναι στενός ή… μου φαίνεται;
Μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες;
Του Σταύρου Γαβαλά
Επιτέλους μετά από πολλά χρόνια γίνεται πραγματικότητα το νέο διεθνές αεροδρόμιο Καστελλίου, που υπολογίζεται να αποπερατωθεί γύρω στο δύο χιλιάδας είκοσι οκτώ (2028) δίνοντας έτσι μια ανάσα και ένα νέο αέρα στις αφίξεις αλλά και στις αναχωρήσεις των εκατομμυρίων τουριστών που προβλέπεται να κατακλύζουν το νησί μας τα επόμενα χρόνια αλλά και σε μας τους ίδιους που θα το χρησιμοποιούμε.
Σίγουρα έχετε περάσει όλο, και αν όχι όλοι οι περισσότεροι, από το μέρος αυτό που πραγματοποιούνται τα έργα με ταχείς ρυθμούς. Οι σήραγγες, οι δρόμοι, οι κόμβοι και όλα τα αναγκαία παράπλευρα έργα που γίνονται για να κουμπώσει το αεροδρόμιο με το νέο οδικό δίκτυο, μιας και το παλιό είναι απαρχαιωμένο και δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες που δημιουργούνται.
Όλα καλά μέχρι εδώ αλλά και εγώ που βρέθηκα προχθές σε αυτά τα μέρη βλέποντας και ξαναβλέποντας τον καινούριο δρόμο που θα συνδέει με το αεροδρόμιο, μου φάνηκε δια γυμνού οφθαλμού - να το πω και λίγο επιστημονικά - η στενότητα του καινούριου δρόμου, που ναι μεν έχει στηθαίο στη μέση αλλά είναι στενός και μου φαίνεται ότι δεν θα χωράνε δύο λωρίδες αλλά μιάμιση.
Και γιατί το λέω αυτό. Γιατί μπαίνοντας στους δορυφορικούς χάρτες και μετρώντας το φάρδος του νέου δρόμου, μέτρησα γύρω στα δέκα επτά μέτρα από άκρη σε άκρη ενώ μετρώντας τον ΒΟΑΚ όπου υπάρχει στηθαίο και διπλή λωρίδα, η απόσταση είναι γύρω στα είκοσι δύο μέτρα, δηλαδή μια διαφορά στο πλάτος γύρω στα πέντε μέτρα.
Και για να είμαι σίγουρος γι' αυτό που γράφω, μπήκα και ξαναμπήκα στους χάρτες και μετρώντας και ξαναμετρώντας σε πολλά σημεία το νέο δρόμο αλλά και τον ΒΟΑΚ, δυστυχώς δεν έκανα λάθος, δέκα επτά μέτρα φάρδος ο νέος δρόμος του αεροδρομίου από τη μια, είκοσι δύο μέτρα φάρδος ο ΒΟΑΚ από την άλλη.
Δηλαδή φτιάχνουμε ένα δρόμο που είναι ήδη καταδικασμένος να αποτύχει, αφού δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί στα δεδομένα του σήμερα, λέτε λοιπόν οι μελέτες να είναι του τότε, δηλαδή με πολύ παλιά δεδομένα και να έχουμε ένα καινούριο δρόμο αλλά προσαρμοσμένο στο 1990, τυχαίο το νούμερο, όταν τα αυτοκίνητα ήταν πολύ λιγότερα και οι ανάγκες όχι όπως οι σημερινές.
Και για να το διακωμωδήσω και λίγο την κατάσταση, πριν μερικά χρόνια πήρα από το αεροδρόμιo των Χανίων ένα Βέλγο γνωστό με την οικογένεια του για να τους μεταφέρω με το αυτοκίνητο στο Ηράκλειο, όπου είχε κλείσει τη διαμονή του, τι μου έλεγε ο κακόμοιρος σε όλο τον εθνικό δρόμο περιμένοντας την απάντηση από εμένα.
"Where is the national road", με ρωτούσε με αγωνία, δηλαδή: "που είναι ο εθνικός δρόμος" και εγώ του έλεγα καλοπροαίρετα ψέματα για να μην τον αγχώσω ότι ήμασταν σε περιφερειακό και ότι σύντομα θα μπούμε στον εθνικό. Όταν λοιπόν φτάσαμε στο Ηράκλειο, κατάλαβε ότι αυτός ήταν ο εθνικός, ξαναρωτώντας με, αλλά σίγουρος πλέον για την απάντηση "this was the national road". Οπότε και εγώ, μην μπορώντας να τον ξεγελάσω άλλο, του είπα αφοπλιστικά "yes my friend", δηλαδή "ναι φίλε μου", με τον άνθρωπο να παθαίνει μια ταραχή, λέγοντας μου "πώς θα οδηγήσω το αυτοκίνητο που έχω νοικιάσει", δείχνοντας τον φόβο του.
Τελικά λοιπόν όσον αφορά το δρόμο του Καστελιού να μας απαντήσουν οι υπεύθυνοι του έργου αν έχω δίκιο ή αν κάνω λάθος και ο δρόμος είναι όπως τον ΒΟΑΚ, οπότε κινδυνολογώ χωρίς λόγο, ή αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε περιμένοντας στις ουρές για να πάμε στον νέο αερολιμένα.
