Σπασμένη φλέβα

Ο Χρήστος Κόντης δεν είναι ήρωας σε ταινία του Οικονομίδη. Είναι ένας προπονητής που ήθελε να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά. Να γίνει ήρωας του εαυτού του, πρωτίστως.

Όταν πριν από κάποιους μήνες όταν ανέλαβε την Κρητική ομάδα, ρωτήθηκε αν είναι ένας άνθρωπος ειδικών συνθηκών. «Όχι, είμαι ένας κανονικός προπονητής», ήταν η απάντησή του. Η ευκαιρία που έψαχνε. Πριν έρθει ο ΟΦΗ και η ευκαιρία που του έδωσε ο Μιχάλης Μπούσης, οι δουλειές του Κόντη ήταν τέτοιες, ειδικών συνθηκών. Ευρέως γνωστός σε ό,τι αφορά την προπονητική έγινε όντας προπονητής του Παναθηναϊκού. Ο Παναθηναϊκός του έδωσε δύο φορές την ευκαιρία να αναλάβει ως πρώτος, στη μία του πήρε το κύπελλο, στη δεύτερη τον πέταξε σαν στυμμένη λεμονόκουπα.

Στον ΟΦΗ ήθελε να δουλέψει για πρώτη φορά υπό κανονικές συνθήκες. Δύσκολες μεν, αλλά γνώριζε ότι πηγαίνει σε ένα περιβάλλον που θα του δείξουν εμπιστοσύνη. Και τα κατάφερε. Λίγους μήνες μετά, ο ΟΦΗ είναι από τις πιο φορμαρισμένες ομάδες του ελληνικού πρωταθλήματος, κάνει πορεία πρωταθλητισμού με βάση τα αποτελέσματά του και για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά πηγαίνει σε τελικό κυπέλλου.

Εκεί έφτασε όχι από το εύκολο μονοπάτι, όπως πέρυσι. Τώρα έπρεπε να κάνει την υπέρβαση και να πετάξει έξω την ΑΕΚ, μέσα στο σπίτι της. Με πλάνο, τακτική συνέπεια, με ποδόσφαιρο και θάρρος. Δεν «έκλεψε» το ματς, το διεκδίκησε στα ίσια. Επόμενος αντίπαλος ο Λεβαδειακός. Δύσκολη αποστολή, όχι λόγω του μεγέθους των «πράσινων» (δεν υφίσταται καμία σύγκριση), αλλά λόγω της πορείας και της φόρμας της ομάδας του Νίκου Παπαδόπουλου. Αυτή τη φορά δεν χρειάστηκε υπέρβαση, αλλά μαγκιά, ψυχή και πάθος. Με 10 παίκτες από το 34', πήρε διπλό στη Λιβαδειά στα ίσια και χωρίς δεύτερες κουβέντες.

Στο τέλος του αγώνα, οι φλέβες πετάχτηκαν από τον λαιμό του Χρήστου Κόντη. Ο πανηγυρισμός, το ξέσπασμα, η ένταση και η δικαίωση για τα κιλά ιδρώτα που έχυσε στο ΒΑΚ για να κάνει ομάδα ένα κάτι σαν συνονθύλευμα που παρουσιαζόταν πριν την έλευσή του. Μία ομάδα που έπασχε κυρίως από ψυχολογία και αυτοπεποίθηση και ο Κόντης της έδωσε όλα αυτά σε υπερθετικό βαθμό.

Το σημείο καμπής ήταν το Σούπερ Καπ. Στις διακοπές των Χριστουγέννων ο Έλληνας προπονητής είχε το χρόνο να δουλέψει για τον τελικό του Παγκρητίου, ένα ματς υψηλών απαιτήσεων και αντοχών. Κράτησε τον Ολυμπιακό στο μηδέν σε 90 λεπτά, πάλι παίζοντας ποδόσφαιρο, με τακτική και πλάνο. Όχι πούλμαν σαν άλλους.

Το συγκεκριμένο ματς γιγάντωσε την αυτοπεποίθηση και ο ΟΦΗ συνέχισε με φόρα σε πρωτάθλημα και κύπελλο. Για να φτάσουμε στην 11η Φεβρουαρίου και τη νίκη της χρονιάς μέχρι την επόμενη. Γιατί αυτή τη φορά, σε σχέση με πέρυσι, όλοι ξέρουν ότι ο ΟΦΗ δεν θα πάει στο Πανθεσσαλικό φοβισμένος και τρακαρισμένος, αλλά θα κοιτάξει στα μάτια τον ΠΑΟΚ και θα παλέψει μέχρι τέλους. Το σημαντικότερο είναι ότι ο ΠΑΟΚ το ξέρει αυτό. Ξέρει ότι ο τελικός δεν θα είναι εύκολο και το να σε υπολογίζει πλέον ο αντίπαλος, όπως προστάζει η ιστορία του, είναι το μέγα κέρδος της παρουσίας του Χρήστου Κόντη. Kαι που ξέρετε, μπορεί όλο αυτό να εμπνεύσει τον Γιάννη Οικονομίδη για μία νέα «Σπασμένη Φλέβα».