Ο μικρός Κωνσταντίνος, μεγάλωσε

«Γιατί να πάω σχολείο αφού ξέρω να γράφω το όνομά μου;» Η μόνιμη, καθημερινή, ερώτηση του 6χρονου Κωνσταντίνου που ετοιμάζεται για την πρώτη του μέρα στο σχολείο. Πρώτη Δημοτικού, ο βαθμός δυσκολίας ανεβαίνει, τα πράγματα γίνονται κανονικά, το άγχος του παιδιού είναι και άγχος των γονιών. «Η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής σου», που λέει και το τραγούδι.

Μετά από σχεδόν τρεις μήνες διακοπών η επιστροφή στην κανονικότητα και τη διαφορετικότητα είναι το δύσκολο κομμάτι, αυτό που γεμίζει άγχος και αποτελεί την αναζήτηση κινήτρων για τη συνέχεια. Ο Κωνσταντίνος αντιλαμβάνεται το άγχος του μπαμπά και της μαμάς, διακρίνει τις αλλαγές. Το δωμάτιό του γίνεται διαφορετικό. Νέο κρεβάτι, νέο γραφείο, νέο περιβάλλον. «Γενέθλια δεν έχω, Χριστούγεννα δεν έχουμε, γιατί ο μπαμπάς και η μαμά μού πήραν καινούργια δώρα;»

Το κίνητρο που λέγαμε, η διαφορετικότητα. Το παιδί αρχίζει το σχολείο, η καθημερινότητα διαφοροποιείται, κάνει το βήμα παραπάνω με όσες δυσκολίες αυτό συνεπάγεται. Ο μικρός Κωνσταντίνος καταλαβαίνει το καινούργιο που έρχεται, αλλά συνεχίζει να επαναλαμβάνει με το ίδιο μοτίβο την ερώτηση: «Γιατί να πάω σχολείο;»

Ένα καινούργιο παιδικό δωμάτιο που συνάδει με τις αλλαγές είναι η καταλληλότερη απάντηση. Ο χώρος του παιδιού που μέχρι πρότινος ήταν χώρος διασκέδασης και ύπνου, καλείται να «χωρέσει» και τη μόρφωση. Το νέο κρεβάτι χωράει τα όνειρά του, μεταφορικά και κυριολεκτικά. Το παιδί μεγαλώνει, το κρεβάτι επίσης, δείγμα του επόμενου βήματος. Το γραφείο γίνεται ο χώρος διαβάσματος, το δωμάτιο πλέον αποκτά άλλη διάσταση, ακολουθεί τα βήματα του παιδιού.

Ένα εντυπωσιακό γραφείο μοιάζει στα μάτια του παιδιού ως η εξέλιξή του. «Κοίτα, απέκτησα κι εγώ γραφείο σαν τον μπαμπά και σε αυτό θα δουλεύω». Η πρώτη ατάκα μετά την επαναλαμβανόμενη ερώτηση που είχε γίνει η καθημερινότητα στην αντίστροφη μέτρηση πριν από το κουδούνι. Ο ενθουσιασμός της ωρίμανσης. «Μεγαλώνω και γίνομαι σαν τον μπαμπά».

Ο Κωνσταντίνος ανεβαίνει στο νέο του κρεβάτι κι αρχίζει να χοροπηδά. Οι γονείς τον κοιτάζουν ενθουσιασμένοι και αντιλαμβάνονται το νέο ξεκίνημα γιατί ο Κωνσταντίνος δεν είναι πλέον το μικρό παιδί, είναι μαθητής. Η πρώτη γνωριμία με το γραφείο φέρνει τις αναμενόμενες αντιδράσεις. Κλεφτές ματιές σε κάθε γωνιά του, παιχνίδι με την περιστρεφόμενη καρέκλα, ανοιγοκλείνει τα συρτάρια με το ρυθμό που ανοιγοκλείνει τα βλέφαρά του, αντιλαμβάνεται ότι αυτός ο χώρος τον μεγαλώνει όχι μόνο στα μάτια των γονιών του, αλλά και στα δικά του.

Η ερώτηση αλλάζει: «Πότε θα αρχίσω να διαβάζω στο νέο μου γραφείο;». Κάθε βράδυ, λίγο πριν κοιμηθεί στο καινούργιο του κρεβάτι, το ερώτημα επαναλαμβάνεται στο ίδιο μοτίβο, αλλά αυτή τη φορά με αίσθημα ενθουσιασμού και ανυπομονησίας. «Ο μπαμπάς και η μαμά χαμογελάνε», σκέφτεται από μέσα του. «Είναι κι αυτοί χαρούμενοι όπως κι εγώ».

Ο μικρός Κωνσταντίνος μεγάλωσε όπως μεγάλωσε και το δωμάτιό του...

Η Αθηναϊκή Επιπλογραμμή στο Facebook

Η Αθηναϊκή Επιπλογραμμή στο instagram

Διεύθυνση: Καντάνου 27 & Ελευθέρνης (κοντά στο γήπεδο ΟΦΗ) Ηράκλειο Κρήτης Τ.Κ. 71 303

Η επίσημη ιστοσελίδα της Αθηναϊκής Επιπλογραμμής