«Δεν… Απέτυχα!»

Αποτυχία... Λέξη που κανονικά δεν θα έπρεπε να υφίσταται στον γλωσσικό κώδικα των παιδιών! Και μόνο στο άκουσμα της, με το στερητικό "α-" να προτάσσεται και να ηχεί αποκρουστικά στ’ αυτιά των μαθητών και των μαθητριών, τις περισσότερες φορές τα περισσότερα παιδιά χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους. Φταίνε τα ίδια; Μήπως, εμείς, οι εκπαιδευτικοί; Έχει ευθύνες το σύστημα; Ή οι γονείς αγνοούν τον τρόπο διαχείρισης της συγκεκριμένης κατάστασης; 

Η απάντηση θα μπορούσε να αποτελεί συνδυασμό όλων των παραπάνω. Όμως, καλό θα ήταν να εστιάσουμε στην ουσία της όλης διαδικασίας. Μία διαδικασία, την οποία έχω βιώσει προσωπικά – και σε μεγαλύτερη χρονική έκταση- και η οποία αποτελεί την πρώτη πιεστική και χωρίς γυρισμό, συνθήκη για όλους του μαθητές και τις μαθήτριες. Οι ερωτήσεις που κάνουν στον εαυτό τους είναι πολλαπλές και κυρίως αρνητικές, με τις σκέψεις τους να είναι κατά κύριο λόγο απαισιόδοξες. «Δεν θα τα καταφέρω, δεν προετοιμάστηκα σωστά, λέω να μη δώσω, δεν αξίζω…». 

Αξίζεις… Αξίζεις, γιατί προσπάθησες με το δικό σου τρόπο και πάλεψες με τους δαίμονες σου… Αξίζεις, γιατί γνώρισες σε βάθος τις αδυναμίες σου αλλά και τα πλεονεκτήματα σου, τα οποία στην πορεία της ζωής θα σε εξελίξουν σε κάθε επίπεδο… Αξίζεις, γιατί δεν φοβήθηκες να αναλάβεις ευθύνες και να συγκρουστείς με τα θέλω σου, τη στιγμή που δεν σε συνέφερε! Ξέχνα τη λέξη «αποτυχία», γιατί δεν έχει καμία θέση μέσα σου και αντικατέστησε την με τη λέξη «γνώση»… Και όταν αναφέρομαι στη λέξη «γνώση» δεν εννοώ την άκαμπτη, στείρα και ανούσια μάθηση αλλά σε εκείνη της ζωής. 

Ζωή… Η ζωή δεν ξεκινά ούτε και σταματά στις Πανελλήνιες Εξετάσεις. Ναι, είναι ένα δύσκολο κι επίπονο ταξίδι. Ναι, θα αντιμετωπίσεις τον εαυτό σε συνεχόμενες μάχες τις οποίες ούτε καν τις είχες φανταστεί. Άλλωστε, η ζωή σου θα είναι μία διαρκής μάχη εσωτερικά, εξωτερικά και περιμετρικά του εαυτού σου. Απόλαυσε, λοιπόν το ταξίδι και κυνήγησε αυτό που θέλεις με όση δύναμη έχεις, σωματικά και ψυχικά. Τότε μόνο θα αισθανθείς την ικανοποίηση που επεδίωκες χωρίς να σκέφτεσαι, τη λέξη που σε άγχωνε και σε πίεζε τόσο… 

Σφακιανάκης Νικόλαος , Φιλόλογος