Ανθισμένες Μανόλιες

Πριν χρόνια είχα την τύχη να παρακολουθήσω μία απίστευτα δυναμική και συγκινητική θεατρική παράσταση από τη θεατρική ομάδα του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Νομού Ηρακλείου. Έτσι έμαθα τις Ανθισμένες Μανόλιες, έργο του Ρόμπερτ Χάρλινγκ. Έξι γυναίκες μέσα σε ένα κομμωτήριο δεν ασχολούνται μόνο με τα μαλλιά και τα νύχια τους, ανοίγουν την καρδιά τους η μία στην άλλη, ξεδιπλώνοντας το μεγαλείο της γυναικείας φύσης και υπόστασης, που δομείται από αλληλεγγύη, ενσυναίσθηση, δυναμισμό , μα το κυριότερο,από σεβασμό πρωτίστως προς τον εαυτό και κατ΄ επέκταση προς τους άλλους.

Γυναίκες που κακοποιούνται είτε σωματικά, είτε λεκτικά και ψυχικά είναι οι Ανθισμένες Μανόλιες, οι οποίες κάποια στιγμή βρίσκουν τη δύναμη να ανθίσουν και τα άνθη που ξεφυτρώνουν το ένα μετά το άλλο φωτίζουν όχι μόνο τη δική τους ψυχή , αλλά όλων αυτών των Γυναικών που προσπαθούν να βρουν τρόπο να ξεφύγουν από τα δεσμά τους, αλλά πολλές φορές δεν μπορούν. Την ευθύνη για τη σωματική, λεκτική, ψυχολογική βία σε οποιοδήποτε φύλο την έχει μόνο αυτός που την ασκεί, κανένας άλλος και χρήζει ψυχολογικής – ψυχιατρικής βοήθειας. Η ουσία είναι ότι αυτές οι Γυναίκες μιλούν, έστω και ετεροχρονισμένα και αποδεικνύουν ότι είναι ένας φάρος ελπίδας σε μια κοινωνία σκοταδισμού, η οποία ακόμη δυστυχώς βουλιάζει στο βούρκο των παρανοϊκών προτύπων της.

Ανθισμένες Μανόλιες είναι οι Γυναίκες που δουλεύουν σκληρά, ξενυχτούν σε βάρδιες στα εργοστάσια για να καταφέρουν να είναι το πρωί κοντά στα παιδιά τους και κάποιες από αυτές χάνουν τη ζωή τους μέσα σε ένα βράδυ στο βωμό της βιοπάλης ,γιατί κάποιοι ανεύθυνοι δεν ήταν εκεί για να τις προστατεύσουν . Γυναίκες που χάνουν τα παιδιά τους μέσα σε τρένα τόσο άδικα και παλεύουν να βρουν δικαιοσύνη σε ένα κράτος σαθρό και σάπιο. Γυναίκες που είναι βράχος δίπλα στους μικρούς ήρωες της ζωής τους που δίνουν μια άνιση μάχη με τον καρκίνο. 

Γυναίκες που παλεύουν να γίνουν Μάνες . Γυναίκες που παλεύουν να αποτάξουν κοινωνικά στερεότυπα σε χώρους εργασίας και διεκδικούν όλα τα δικαιώματά τους. Γυναίκες που προσπαθούν καθημερινά να ανταποκριθούν σε ρόλους που τους έχει ΄΄φορέσει ΄΄ η κοινωνία (καλή νοικοκυρά, καλή σύζυγος, καλή μάνα, καλή φίλη) , μια κοινωνία που πάντα θα κρίνει , πάντα θα έχει μια άποψη.

Όλες αυτές οι Ανθισμένες Μανόλιες του κόσμου γεννήθηκαν για να βάλουν το δικό τους λιθαράκι στην αλλαγή αυτού του χυδαίου και χαοτικού κόσμου, γεννήθηκαν για να ανθίζουν συνεχώς, όπως άλλωστε το επιτάσσει η ίδια η φύση τους, η ίδια η ύπαρξης τους.

Μαστοράκη Μαρία  

Εκπαιδευτικός  Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης